Το παιχνίδι των εκλογών άρχισε με πρωτοβουλία του ίδιου του πρωθυπουργού, που ανακίνησε θέμα εκλογικού νόμου και μετεκλογικών συνεργασιών.
Ο Μητσοτάκης έχει να αποφασίσει τον χρόνο διεξαγωγής των εκλογών. Τώρα, όπως του λένε πολλοί, ώστε να διατηρήσει αξιοπρεπές και αξιοποιήσιμο ποσοστό ή του χρόνου τέτοια εποχή με τον κίνδυνο, αν τα πράγματα αντί να βελτιωθούν επιδεινωθούν, να υποστεί συντριπτική ήττα και να πάει περίπατο η στρατηγική του. Εκτός αν τα ποσοστά που θα έπαιρνε αυτή τη στιγμή η Ν.Δ. είναι τέτοια που δεν επιτρέπουν καταμέτρηση στην κάλπη, οπότε το σενάριο της άνοιξης του 2023, περιέχει, εκτός από την προσμονή, και υποχρεωτικότητα.
Ο Ανδρουλάκης, από την πλευρά του, πρέπει να προσαρμόσει την τακτική του στα νέα δεδομένα που δημιούργησε η ομολογία Μητσοτάκη ότι η αυτοδυναμία δεν είναι πιθανή. Ο πρόεδρος του ΚΙΝ.ΑΛΛ. δήλωσε ότι δεν ενδιαφέρεται να αποτελέσει σανίδα σωτηρίας του Μητσοτάκη και θέλει σοσιαλδημοκρατικής κατεύθυνσης κυβέρνηση. Ο Ανδρουλάκης πρέπει να αντιμετωπίσει το καθόλου ευκαταφρόνητο φιλοΝΔ κομμάτι του κόμματός του και να κινηθεί κατάλληλα ώστε να είναι σε θέση να προχωρήσει σε κυβέρνηση συνεργασίας με τον ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ.. Ως κόμμα του Κέντρου και με κυβερνητική παράδοση, η απήχησή του εξαρτάται ευθέως από το αν μπορεί να συμβάλει σε κυβερνητικές λύσεις.
Ο Τσίπρας βλέπει ότι τα πράγματα κινούνται προς τη γενική κατεύθυνση που προέβλεπε και προέκρινε ψηφίζοντας την απλή αναλογική. Οι κυβερνήσεις συνεργασίας έρχονται στο προσκήνιο όχι ως θεωρητικό ενδεχόμενο που θα οδηγούσε σε περιπέτειες, όπως λεγόταν μέχρι σήμερα, αλλά ως το πιο πιθανό σενάριο. Ο πιθανότερος εταίρος σε μια τέτοια προσπάθεια έχει κλείσει την πόρτα στην άλλη πλευρά, τη Ν.Δ., άρα είναι πιθανό να μπει σε μια τέτοια συζήτηση. Αυτό που χρειάζεται είναι ένα μίνιμουμ πρόγραμμα «σωτηρίας για ό,τι μπορεί να σωθεί», όπως επαναλαμβάνει ο Τσίπρας, με απτές και μετρήσιμες παρεμβάσεις για τον κατώτατο μισθό, το κοινωνικό κράτος, αλλά και την προστασία από την ενεργειακή και τη διατροφική κρίση.
