Του Παναγιώτη Κορκολή*
Πριν από λίγες μέρες η Ε.Ε. ενέκρινε τη χορήγηση στην Ελλάδα (ύστερα από σχετικό αίτημα), υπό τη μορφή δανείου με ευνοϊκούς όρους, ποσού 2,7 δισ. ευρώ για τη στήριξη της εργασίας μέσω του προγράμματος SURE. Η Πορτογαλία, με σημαντικά μικρότερη ανεργία από τη χώρα μας και παρόμοιο πληθυσμό, θα χρηματοδοτηθεί από την Ε.Ε. με 5,9 δισ. ευρώ, δηλαδή με υπερδιπλάσιο ποσό.
Την ίδια στιγμή οι πολιτικές της κυβέρνησης για τη στήριξη των εργαζομένων έχουν δύο κύρια χαρακτηριστικά:
Με βάση τα ποιοτικά τους στοιχεία, δεν ενισχύουν την εργασία, αλλά την παραμονή του εργαζομένου σε κατάσταση ανεργίας.
Σύμφωνα με δήλωση του κ. Βρούτση, από την έναρξη της πανδημίας μέχρι σήμερα η κυβέρνηση έχει δαπανήσει 1,6 δισ. ευρώ (ανεξαρτήτως πηγής χρηματοδότησης) για 1,8 εκατ. εργαζόμενους και αυτοαπασχολούμενους, που μεταφράζεται σε 900 ευρώ κατά μέσο όρο ανά δικαιούχο. Ολόκληρες κατηγορίες εργαζομένων και αυτοαπασχολουμένων (π.χ. στον πολιτισμό) αντιμετωπίζουν σοβαρό πρόβλημα επιβίωσης.
Το υπουργείο Εργασίας άφησε δεκάδες χιλιάδες εργαζόμενους στον κλάδο του επισιτισμού - τουρισμού και των ξενοδοχείων με μηδενικό εισόδημα σχεδόν ολόκληρο το καλοκαίρι, ενώ στα τέλη Αυγούστου, αντί για το πενιχρό επίδομα αναστολής εργασίας των 534 ευρώ για τους μήνες Ιούνιο και Ιούλιο, τους κατέβαλε εξευτελιστικά ποσά ή δεν τους κατέβαλε τίποτα. Ποσοτικά λοιπόν η κυβέρνηση αποδεικνύεται εξαιρετικά φειδωλή.
Στην εύλογη ερώτηση γιατί, ενώ μάλλον μπορεί, η κυβέρνηση δεν ζητάει περισσότερα κονδύλια από την Ε.Ε. ώστε να στηρίξει ουσιαστικά εργαζόμενους και αυτοαπασχολούμενους, η απάντηση μάλλον βρίσκεται στον ευρωπαϊκό κανονισμό του προγράμματος SURE:
Το άρθρο 2 του κανονισμού τονίζει τον συμπληρωματικό χαρακτήρα του εν λόγω προγράμματος. Το SURE θα πρέπει να συμπληρώνει τις προσπάθειες που καταβάλλουν τα κράτη - μέλη σε εθνικό επίπεδο και να καλύπτει μέρος της σοβαρής και αιφνίδιας αύξησης των δημοσίων δαπανών.
Το άρθρο 3 καθορίζει τις προϋποθέσεις ενεργοποίησης του μέσου. Τα κράτη - μέλη μπορούν να ζητούν χρηματοδοτική συνδρομή όταν η πραγματική και ενδεχομένως η προγραμματισμένη δημόσια δαπάνη στον τομέα της απασχόλησης αυξηθεί αιφνίδια και σοβαρά λόγω των εθνικών μέτρων στην έξαρση της νόσου Covid-19.
Το άρθρο 6 θεσπίζει τη διαδικασία για την ταχεία χορήγηση χρηματοδοτικής συνδρομής στα κράτη - μέλη. Κατόπιν αιτήματος κράτους - μέλους, η Επιτροπή διαβουλεύεται με το ενδιαφερόμενο κράτος - μέλος για να εξακριβώσει την έκταση της αύξησης των δημόσιων δαπανών.
Είναι δηλαδή σαφές από τα παραπάνω ότι οι πόροι του SURE πρέπει να καλύπτουν μέρος των αυξημένων δαπανών που κάνουν ή προγραμματίζουν να κάνουν οι κυβερνήσεις. Η ελληνική κυβέρνηση δεν αιτήθηκε παραπάνω πόρους επειδή δεν ξοδεύει -και πιθανότατα δεν σκοπεύει να ξοδέψει- περισσότερα για τη στήριξη των εργαζομένων. Σε κάθε περίπτωση η Ελλάδα κάνει -ή σκοπεύει να κάνει- τα μισά από όσα η Πορτογαλία...
* Ο Παναγιώτης Κορκολής είναι υπεύθυνος Ανάπτυξης του Ινστιτούτου Εναλλακτικών Πολιτικών ΕΝΑ, σύμβουλος του πρόεδρου του ΣΥΡΙΖΑ Αλ. Τσίπρα για θέματα οικονομίας και ανάπτυξης και πρώην γενικός γραμματέας Δημοσίων Επενδύσεων και ΕΣΠΑ
Στηρίξτε την έγκυρη και μαχητική ενημέρωση. Στηρίξτε την Αυγή. Μπείτε στο syndromes.avgi.gr και αποκτήστε ηλεκτρονική συνδρομή στο 50% της τιμής.
