ΡΕΠΟΡΤΑΖ: ΦΟΙΒΟΣ ΚΛΑΥΔΙΑΝΟΣ
Το προσχέδιο του κυβερνητικού προγράμματος του ΣΥΡΙΖΑ ενέκριναν την Κυριακή το απόγευμα στην Πανελλαδική Σύσκεψη τα μέλη της Κεντρικής Επιτροπής, της Κοινοβουλευτικής Ομάδας και των Νομαρχιακών Επιτροπών. Την Κυριακή στη ΔΕΘ ο πρόεδρος του κόμματος θα παρουσιάσει τις βασικές "αιχμές" τους προγράμματος που φιλοδοξεί να προτάξει ο ΣΥΡΙΖΑ στη νέα κυβερνητική περίοδο. Σύμφωνα με πληροφορίες, σε αυτές θα περιλαμβάνεται η διαπραγμάτευση που πρέπει να γίνει για τις "γκρίζες ζώνες" της συμφωνίας. Οι σημαντικότερες από αυτές είναι πέντε: Τα κόκκινα δάνεια, οι εργασιακές σχέσεις, το ταμείο ιδιωτικοποιήσεων, τα μέτρα για τη βιωσιμότητα του ασφαλιστικού και, ίσως το σημαντικότερο όλων, τα μέτρα για τη βιωσιμότητα του χρέους. Επιπλέον θα ανακοινωθούν οι πολιτικές δεσμεύσεις του ΣΥΡΙΖΑ με τις προτεραιότητες για τις αλλαγές που πρέπει να έρθουν στην κοινωνία και δεν άπτονται της συμφωνίας με τους δανειστές, δηλαδή το επονομαζόμενο "παράλληλο πρόγραμμα" του κόμματος.
Χθες συνεδρίασε η Επιτροπή Προγράμματος στην Κουμουνδούρου, προκειμένου να προχωρήσει σε περαιτέρω εμβαθύνσεις και προσθήκες με δεδομένο ότι το κείμενο που παρουσιάστηκε στην Πανελλαδική Σύσκεψη ήταν ένα "ανοιχτό - προκαταρκτικό" σχέδιο. Εξετάστηκε σειρά προσθηκών και τροποποιήσεων που προτάθηκαν από συντρόφους τις δύο μέρες της Πανελλαδικής Σύσκεψης ή συνεχίζουν να έρχονται, με τις περισσότερες από αυτές να κρίνονται "εύλογες και χρήσιμες".
Όπως επισημαίνουν στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ που συμμετέχουν στην Επιτροπή Προγράμματος, το κείμενο που διανεμήθηκε την Κυριακή δεν περιλαμβάνει κεφάλαια για την Αυτοδιοίκηση, τη Βιομηχανία, τις Μεταφορές, τον Πολιτισμό και τον Αθλητισμό, την Ενέργεια, την Άμυνα και την εξωτερική πολιτική, τα οποία θα προστεθούν τις επόμενες μέρες.
Μέσα στην εβδομάδα θα συνεδριάσει, μάλλον, ξανά η Επιτροπή Προγράμματος για να ολοκληρώσει τη σύνθεση του κειμένου και το πιθανότερο είναι ότι θα πραγματοποιηθεί νέα Κεντρική Επιτροπή, η οποία θα εγκρίνει την τελική μορφή του και τις λίστες των υποψηφίων.
Δεσμεύσεις, παράλληλο πρόγραμμα και διαπραγμάτευση γκρίζων ζωνών
Θα πρέπει να σημειωθεί ότι στο πρόγραμμα γίνεται ρητή αναφορά τόσο στις "δεσμεύσεις" όσο και στα "ανοιχτά μέτωπα" της συμφωνίας, η οποία επισημαίνεται ότι "δεν αποτελεί ένα περίκλειστο κείμενο, αλλά εμπεριέχει αντιφάσεις και ανοιχτά μέτωπα". Όπως επισημαίνεται στο κείμενο, "η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ θα υλοποιήσει αυτές τις δεσμεύσεις, την ίδια στιγμή όμως είναι αποφασισμένη" για την εφαρμογή ενός "παράλληλου προγράμματος" με "ισοδύναμα και αντισταθμιστικά μέτρα για την ελαχιστοποίηση των αρνητικών επιπτώσεων", αλλά και την "απεμπλοκή από τον νεοφιλελευθερισμό και τη μνημονιακή πολιτική της λιτότητας", ενώ "θα διαπραγματευτεί σκληρά για όλα εκείνα τα σημεία της συμφωνίας που έχουν παραμείνει ανοιχτά". Επιπλέον, σε κάθε κεφάλαιο του προγράμματος παρατίθενται υποκεφάλαια με τους στόχους του ΣΥΡΙΖΑ για την επόμενη τετραετία, αλλά και το τι έκανε κατά τους πρώτους επτά μήνες της κυβέρνησης της Αριστεράς.
Ξεχωριστά κεφάλαια υπάρχουν για τα εξής:
* Παραγωγική ανασυγκρότηση: Παρεμβάσεις στον χρηματοπιστωτικό τομέα (ανακεφαλαιοποίηση, άρση κεφαλαιακών ελέγχων, αποκατάσταση ρευστότητας, κόκκινα δάνεια, αρμοδιότητες ΤΧΣ), αξιοποίηση του ΕΣΠΑ, μέτρα φορολογικής ελάφρυνσης για τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις, μείωση του γραφειοκρατικού κόστους, ενίσχυση της αγροτικής - κτηνοτροφικής παραγωγής, ενθάρρυνση της κοινωνικής οικονομίας, αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας.
* Εργασιακά.
* Περιβάλλον - Χωροταξία.
* Φορολογία και φοροδιαφυγή.
* Κοινωνικό κράτος: Ανθρωπιστική κρίση, Υγεία, Παιδεία, Κοινωνική Ασφάλιση.
* Καταπολέμηση διαφθοράς και διαπλοκής (με ιδιαίτερη αναφορά στα ΜΜΕ).
* Ατομικά δικαιώματα και δημοκρατικές ελευθερίες: Ισότητα, Δικαιοσύνη και σωφρονιστικό σύστημα, Ισότητα των Φύλων, Μεταναστευτικό, Σώματα Ασφαλείας.
* Θεσμική και δημοκρατική ανασυγκρότηση του κράτους και της Δημόσιας Διοίκησης.
Οι εκβιασμοί, ο τακτικός συμβιβασμός, τα κέρδη της συμφωνίας και τα ρήγματα στον νεοφιλελευθερισμό
Το πρώτο μέρος του προγράμματος περιγράφει τις νέες συνθήκες που έχουν διαμορφωθεί μετά την επτάμηνη διακυβέρνηση της χώρας από τον ΣΥΡΙΖΑ και τους ΑΝ.ΕΛΛ., καθώς και την αποτίμηση της προσπάθειας που έγινε στο πεδίο της διαπραγμάτευσης.
Όπως τονίζεται, η διαπραγμάτευση έγινε "από την πρώτη στιγμή που ο ΣΥΡΙΖΑ ανέλαβε την κυβερνητική εξουσία" σε συνθήκες η "χρηματοδοτικής ασφυξίας" και υπό τη "διαρκή απειλή της κατάρρευσης του χρηματοπιστωτικού συστήματος", με στόχο "είτε την ανατροπή της (κυβέρνησης) είτε την άνευ όρων συνθηκολόγηση και την υιοθέτηση του προηγούμενου προγράμματος". Οι συντάκτες του κειμένου αναφέρονται στις προσπάθειες της κυβέρνησης (δημοψήφισμα, καθυστέρηση πληρωμών στο ΔΝΤ, άρνηση παράτασης της προηγούμενης δανειακής σύμβασης, επιβεβλημένους ελέγχους κεφαλαίων) να αντεπεξέλθει σε αυτές τις συνθήκες και το τελικό δίλημμα με το οποίο βρέθηκε αντιμέτωπη: "Είτε να υπογράψουμε μια συμφωνία η οποία ήταν βελτιωμένη σε ό,τι αφορά το θεσμικό πλαίσιο και τις προβλέψεις χρηματοδότησης και προβληματική -το λιγότερο- σε ότι αφορά τα μέτρα, είτε να οδηγήσουμε τη χώρα σε άτακτη χρεοκοπία".
Μολονότι δεν αποκρύπτεται ότι η συμφωνία "αποτυπώνει τον συγκεκριμένο συσχετισμό δυνάμεων", γίνεται αναφορά και στα κέρδη: Υπαγωγή της σύμβασης στο διεθνές και ευρωπαϊκό δίκαιο, χρηματοδότηση με ορίζοντα τριετίας (που καλύπτει και τις εσωτερικές υποχρεώσεις των οφειλών του Δημοσίου), αναπροσαρμογή του ύψους των πρωτογενών πλεονασμάτων, σαφές χρονοδιάγραμμα για την εκκίνηση συζητήσεων που θα αφορούν την απομείωση και τους όρους αποπληρωμής του δημόσιου χρέους.
Ρητή αναφορά γίνεται στην εκτίμηση ότι υπάρχει εναλλακτική για την Ελλάδα, η οποία, όμως, περνά από έναν "τακτικό και πρόσκαιρο συμβιβασμό, ώστε να είναι σε θέση να συνεχίζει να αγωνίζεται" για να πετύχει μια νέα ισορροπία. Σε αυτή την κατεύθυνση σημειώνεται ότι θα πρέπει να αξιοποιηθούν: Τα "ρήγματα στο εσωτερικό των σοσιαλδημοκρατικών κομμάτων της Ευρώπης", η "πόλωση τμημάτων των Ευρωπαίων Πρασίνων προς την Αριστερά", η "κινητοποίηση ευρύτερων κοινωνικών δυνάμεων που συμπαραστάθηκαν έμπρακτα στον αγώνα της ελληνικής κυβέρνησης", η συσπείρωση "δυνάμεων της παγκόσμιας διανόησης".
Ρητή προϋπόθεση είναι "η παραμονή της Αριστεράς στην κυβερνητική εξουσία" και η αποτροπή "της παλινόρθωσης του αστικού πολιτικού συστήματος".
