Την ώρα που τα κομματικά επιτελεία συμπληρώνουν τις εκλογικές τους λίστες, η αγορά διανύει τις τελευταίες ημέρες των καλοκαιρινών εκπτώσεων, κάτι τελευταία ρετάλια ψάχνουν αγοραστή στο όσο - όσο. Κάποια πολιτικά ονόματα, με την τιμή τους να κατρακυλά, πασχίζουν να περισώσουν την εμπορική τους αξία στο τηλεοπτικό χρηματιστήριο, μπας και τσιμπήσουν έστω και το παραμικρό που θα τα βοηθήσει ώστε να μην καταλήξουν στον κάδο της ανακύκλωσης. Κάποτε παζάρεψαν το όνομά τους πολύ ακριβά και κατάφεραν να κερδίσουν αξιόλογες και περίοπτες τιμές εις βάρος άλλων αξιότερων και αξιοπρεπέστερων ονομάτων. Σήμερα, με την αγοραστική τους αξία να ανταποκρίνεται και στην ονομαστική, δυσκολεύονται να πείσουν και τον τελευταίο πολιτικό σχηματισμό για την ποιότητα που μπορεί να διακρίνει ένα ρετάλι του ήθους και του περιεχομένου τους.
Φτηνά κακέκτυπα και «μαϊμούδες» της Αριστεράς, κυκλοφορούν στα πρωινά και βραδινά telemarketing αναζητώντας αγοραστή σε τιμές κάτω τους κόστους. Εξακολουθώντας να εξαργυρώνουν τις λανθασμένες επιλογές αυτών που τους έδωσαν θέση στη βιτρίνα του Γενάρη, κραδαίνουν στο τηλεοπτικό κοινό ένα πλαστό διαβατήριο που κάποτε φρόντισαν να προμηθευτούν. Χωρίς να το έχουν τιμήσει ούτε και στο ελάχιστο. Χωρίς να έχουν δικαιώσει ούτε στο παραμικρό την εμπιστοσύνη που τους δόθηκε. Χωρίς να έχουν υπερασπιστεί τις αρχές της Αριστεράς παρά μόνο με στιλιστικούς εξυπνακισμούς και συνθήματα από το πανέρι, εμφανίζονται σήμερα ως ύστατοι τιμητές της ιδεολογικής μαρμελάδας που καταλαμβάνει τον κρανιακό και αξιακό τους χώρο.
Αναζητώντας για ακόμα μια φορά πολιτική στέγη για να μη μείνουν στα αζήτητα, κάποια ρετάλια παίζουν τα ρέστα των λαθών του 2014, αποκηρύσσοντας σήμερα ως «βλακώδεις» τους «ιδεολογικούς διαχωρισμούς σε δεξιούς, κεντρώους και αριστερούς». Τι να περιμένει, όμως, κανείς από κάποιους που δεν καταφέρνουν να ξεχωρίσουν τα εργοστάσια της ΕΒΖ από αυτά της 3Ε όταν θέλουν να πουλήσουν φιλεργατική πολιτική; Τι να περιμένει κανείς από κάποιους που αντιλαμβάνονται τους πρόσφυγες και τους μετανάστες ως «λαθραίους»; Για ποιους ιδεολογικούς διαχωρισμούς να πληκτρολογήσουν στο twitter, όταν ο μόνος διαχωρισμός που μπορούν να κάνουν είναι αυτός του πατριώτη και του μη πατριώτη, αρνούμενοι την ιθαγένεια σε παιδιά μεταναστών και ανατριχιάζοντας στην οποιαδήποτε εκδοχή αντιρατσιστικών νομοσχεδίων; Δεν ήταν δα και τίποτα ψηφοφορίες για την άρση ασυλίας των νεοναζί.
Τα ερωτήματα αυτά, όμως, δυστυχώς δεν αφορούν τα ρετάλια των πολιτικών εκπτώσεων, που σήμερα ασχημονούν εις βάρος προσώπων και αξιών, αλλά αυτών που κάποτε τα εφοδίασαν με πλαστά πιστοποιητικά γνησιότητας και τους έδωσαν το δικαίωμα να εμπορεύονται μερικές χιλιάδες ψήφους στο όνομα της Αριστεράς.
Πέτρος Κατσάκος
