ΡΕΠΟΡΤΑΖ: ΝΙΚΟΣ ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ - ΦΟΙΒΟΣ ΚΛΑΥΔΙΑΝΟΣ
Είκοσι μία ημέρες. Τόσο απέχει η χώρα από την κρίσιμη εκλογική αναμέτρηση, το αποτέλεσμα της οποίας θα καθορίσει αν η Ελλάδα θα προχωρήσει μπροστά ή όχι, αν όσα κερδήθηκαν -και δεν είναι ασήμαντα- το προηγούμενο επτάμηνο, θα κινδυνεύσουν να χαθούν, αν όσα, ελπιδοφόρα, μπορεί να κατοχυρώσει η επόμενη κυβέρνηση θα φτάσουν να γίνουν πράξη ή όχι. Όλα τα παραπάνω όμως περνούν από ένα κεντρικό δίλημμα: Τσίπρας ή Μεϊμαράκης, ΣΥΡΙΖΑ ή φθαρμένο / διεφθαρμένο πολιτικό σύστημα.
Επειδή όμως για την Αριστερά οι εκλογικές αναμετρήσεις ποτέ δεν ήταν απλώς μια καμπάνια, με συνθήματα, media και επικοινωνιολόγους, αλλά μάχη, πόρτα - πόρτα, στη μάχη της πειθούς με τους πολίτες, ο ΣΥΡΙΖΑ θα μιλήσει για την πολιτική και τα μεγάλα διακυβεύματα της συγκυρίας. Προϋπόθεση γι' αυτό, η οργανωτική δομή, το κόμμα που θα τρέξει την καμπάνια.
Όμως, ο ΣΥΡΙΖΑ τραυματισμένος από την αποχώρηση όλων όσοι αυθωρεί στελέχωσαν τη Λαϊκή Ενότητα, αλλά και άλλων στελεχών από τα όργανά του, από χθες επουλώνει τις «πληγές». Μέσα από τη συνεδρίαση της πανελλαδικής σύσκεψης -οι εργασίες της οποίας άνοιξαν χθες το πρωί με την πρώτη προεκλογική ομιλία του Αλέξη Τσίπρα- με τη συμμετοχή της ανασυσταθείσας Κεντρικής Επιτροπής, των μελών των Νομαρχιακών Επιτροπών και των βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ. Στην «Αθηναϊδα» δίνουν, έτσι, το «παρών» 201 μέλη της Κεντρικής Επιτροπής, καθώς τα κενά συμπληρώθηκαν από τους επιλαχόντες / ούσες. Κεντρικό ρόλο στην κομματική ανασυγκρότηση αναμένεται να παίξει η Πολιτική Γραμματεία, αλλά και έμπειρα στελέχη, μαζί και ο τ. γραμματέας της Κεντρικής Επιτροπής Δημήτρης Βίτσας.
Τα εκλογικά διλήμματα
Αν όμως η εκλογική αναμέτρηση του περασμένου Ιανουαρίου είχε ως βασικό στόχο τη διακοπή πέντε χρόνων καταστροφής, η κάλπη του Σεπτεμβρίου θέτει άλλο διακύβευμα: Να μη γυρίσει πίσω η Ελλάδα, να πάει μπροστά, όπως σημείωνε στη δήλωσή του προς την «Αυγή», στο φύλλο της περασμένης Παρασκευής, ο πρώτος πρωθυπουργός της Αριστεράς. Συνεπώς, ο ελληνικός λαός είναι εκείνος που θα αποφασίσει ποιος θα τον κυβερνήσει, σε ποιον θα δώσει την εντολή στην κρίσιμη αυτή καμπή, αν θα επιβεβαιώσει ή όχι τα σενάρια της αριστερής παρένθεσης, απ' όπου κι αν αυτά προέρχονται, απ' όπου κι αν αυτά ενισχύονται...
Σε τελική ανάλυση, οι ψηφοφόροι θα πρέπει να αποφασίσουν σε ποιον θα δώσουν την εντολή να κάνει τις αναγκαίες μεταρρυθμίσεις που έχει ανάγκη ο τόπος (και όχι εκείνες που επιδιώκουν οι δανειστές), σε ποιον θα δώσουν την εντολή να αλλάξει το κράτος στην κατεύθυνση της εξυπηρέτησης των κοινωνικών αναγκών, σε ποιον θα δώσουν την εντολή να συγκρουστεί με τη διαφθορά, τη διαπλοκή, τη φοροδιαφυγή -με την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝ.ΕΛΛ. να έχει δώσει δείγματα γραφής και στα τρία μέτωπα, και θα είχε και πολύ περισσότερα να κάνει στη συνέχεια (τηλεοπτικές άδειες, δημόσια έργα) αν δεν «έπεφτε εκ των έσω» κατά τη διατύπωση του Νίκου Παππά.
Υπάρχει όμως και κάτι ακόμη: αν ο λαός θα εμπιστευτεί την πλέον κρίσιμη διαπραγμάτευση, αυτή για την απομείωση του χρέους, σε εκείνους που έπαιρναν τα Μνημόνια μεταφρασμένα ή σε αυτούς που απέδειξαν ότι ξέρουν να μάχονται.
Και τα παραδείγματα της πραγματικής διαπραγμάτευσης ουκ ολίγα: «Η παραμονή της ΔΕΗ και του ΑΔΜΗΕ υπό δημόσιο έλεγχο κερδήθηκε, η προστασία της πρώτης κατοικίας επίσης. Υπάρχουν επίσης τα ζητήματα που άπτονται της συμφωνίας και τα οποία μετά την επίμονη και ισχυρή διαπραγμάτευση της Ελλάδας παραμένουν ανοιχτά. Τέτοια είναι η καθιέρωση συλλογικών διαπραγματεύσεων, η εύρεση ισοδύναμων μέτρων για τη ρήτρα μηδενικού ελλείμματος, η διαπραγμάτευση για το χρέος» σημείωνε κομματική πηγή.
Πόσο μάλλον που δεν είναι όλα τα Μνημόνια ίδια, όπως αρέσκονται να αναφέρουν κάποιοι από τους «διαμορφωτές της κοινής γνώμης» και έχουν, δυστυχώς, πιστέψει και κάποιοι από τους πολίτες που ψηφίζουν Αριστερά.
Τα στοιχεία, ωστόσο, που επικαλέστηκε ο απερχόμενος πρωθυπουργός στη συνέντευξη που έδωσε την περασμένη Τετάρτη δεν μπορούν να διαψευστούν: Το πρώτο Μνημόνιο περιελάμβανε 40 δισ. μέτρα ή 17 δισ. ετησίως. Λίγο καλύτερα, το δεύτερο Μνημόνιο περιελάμβανε 25 δισ. μέτρα ή 10 δισ. ετησίως. Όταν το τρίτο Μνημόνιο περιλαμβάνει 10 δισ. μέτρα ή 2,9 δισ. κατ' έτος, και ενώ η πρόταση Γιούνκερ -επί της οποίας ψήφισαν και απέρριψαν οι πολίτες- προέβλεπε 8 δισ. μέτρα ή 5,3 δισ. ετησίως. Χωρίς να υπολογίζει κανείς το όφελος των 20 δισ. από την αναθεώρηση των πλεονασμάτων προς τα κάτω. Μειωμένα μέτρα της τάξης των 20 δισ., απόρροια της διαπραγμάτευσης από την κυβέρνηση Τσίπρα - και αυτό είναι κάτι που «ξεχνούν» τα αντίπαλα κόμματα, όμορα και μη...
Άλλωστε, αν η τήρηση των δεσμεύσεων είναι η μία πλευρά του νομίσματος, η άλλη έχει να κάνει με τα αντισταθμιστικά μέτρα και τη δικαιότερη κατανομή βαρών - και «ο ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι διατεθειμένος να πουλήσει την αριστερή του 'ψυχή'» έλεγε με έμφαση κορυφαίο στέλεχος της παράταξης. Σε περίπτωση εκλογικής νίκης, η κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα θα εργαστεί άοκνα για την επιτυχία ενός παράλληλου προγράμματος -τον άκουσαν οι πολίτες να λέει στην πρώτη τηλεοπτική συνέντευξη- που στόχο θα έχει την άμβλυνση των επιπτώσεων του Μνημονίου, κυρίως εκείνων που πλήττουν τους αγρότες, τις μικρές επιχειρήσεις, τους νέους επιστήμονες.
Και επ' αυτών θα κληθούν να απαντήσουν οι πολιτικοί αντίπαλοι του ΣΥΡΙΖΑ και δη εκείνος που διεκδικεί την κυβέρνηση: η Ν.Δ. και ο Βαγγέλης Μεϊμαράκης: «Γιαν ποιο ακριβώς λόγο ζητάει την ψήφο των Ελλήνων πολιτών; Ποια νομοθετήματα θα ήθελε να ανακαλέσει; Το νομοσχέδιο για την ανθρωπιστική κρίση; Την επαναλειτουργία της ΕΡΤ; Τον νόμο για τις 100 δόσεις; Την κατάργηση των 5 ευρώ στα νοσοκομεία; Την επαναπρόσληψη των καθαριστριών, των σχολικών φυλάκων και των διοικητικών των πανεπιστημίων; Ή μήπως -σύμφωνα με τα ερωτήματα της Κουμουνδούρου- θέλει όπως - όπως να απελευθερώσει τις απολύσεις στον ιδιωτικό τομέα; Απλά ερωτήματα, απαραίτητες απαντήσεις. Ας εξηγήσει η Ν.Δ. ποια κομμάτια του έργου μας θα ξηλώσει».
Το σχέδιο της Αριστεράς
Στον αντίποδα, «ο ΣΥΡΙΖΑ θα αναδείξει στην προεκλογική περίοδο μια συνολική κυβερνητική πρόταση, προωθώντας ένα συγκεκριμένο και σαφές μεταρρυθμιστικό σχέδιο. Το κυβερνητικό σχέδιο του ΣΥΡΙΖΑ δεν εξαντλείται στη συμφωνία, στόχος είναι η διέξοδος από την κρίση με σαφές κοινωνικό πρόσημο και ο σταδιακός απεγκλωβισμός τής χώρας από το νεοφιλελεύθερο πλαίσιο. Η υλοποίηση της συμφωνίας θα φέρει τη σφραγίδα μιας αριστερής πολιτικής δύναμης, που έχει στον πυρήνα της σκέψης της τα φτωχά λαϊκά στρώματα».
Όπως εξάλλου φάνηκε και κατά το προηγούμενο εξάμηνο, ο ΣΥΡΙΖΑ έχει πείσει ότι «δεν φοβάται τις συγκρούσεις, διαπραγματεύεται σκληρά για τα συμφέροντα της χώρας στο εξωτερικό, έχει μέτωπο ενάντια στη διαπλοκή. Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν χρωστά σε κανένα διαπλεκόμενο συμφέρον, λογοδοτεί στην ελληνική κοινωνία, που έχει υποφέρει από μια άδικη και αντικοινωνική πολιτική, που ήταν το πρόγραμμα της Ν.Δ. και του ΠΑΣΟΚ.
Στο επίπεδο των μεταρρυθμίσεων, μόνο μια πολιτική δύναμη που δεν είναι δέσμια συμφερόντων μπορεί να τις σκεφτεί και να τις εφαρμόσει. Μέχρι τώρα, στο όνομα των μεταρρυθμίσεων προωθείτο η κοινωνική οπισθοδρόμηση. Τώρα, η κυβέρνηση της Αριστεράς γίνεται φορέας των πραγματικά αναγκαίων μεταρρυθμίσεων, τόσο στο επίπεδο του πολιτικού συστήματος όσο και των θεσμών. Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν αντιπροσωπεύει το παλιό πολιτικό σύστημα, αλλά μια σύγχρονη, αριστερή, ριζοσπαστική δύναμη που έρχεται σε σύγκρουση με αντιλήψεις και πρακτικές που απορρύθμισαν το κοινωνικό κράτος και εδραίωσαν ένα σύστημα αναξιοκρατίας και διαφθοράς».
Σε αυτό το πλαίσιο, «ο ΣΥΡΙΖΑ αναδεικνύει και υπερασπίζεται την αξία της Δημοκρατίας και της συμμετοχής των πολιτών, την αναμέτρηση με τις κοινωνικές ανισότητες και τη στήριξη των ασθενέστερων στρωμάτων, τη σταθερή υπεράσπιση του δημόσιου συμφέροντος και των δημοσίων αγαθών» είναι το μήνυμα των ίδιων κομματικών πηγών.
Αυτοδυναμία και συνεργασίες
Προϋπόθεση για την επίτευξη του εναλλακτικού προγράμματος είναι μια καθαρή εντολή, με αυτοδυναμία και σταθερή διακυβέρνηση σε βάθος τετραετίας, που και αυτή δεν είναι επαρκής χρόνος για να αλλάξει ο ήλιος, όπως υπαινίχθηκε ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ στην πρώτη του συνέντευξη, στον τηλεοπτικό σταθμό Alpha.
Η Αριστερά, παγίως και σήμερα, είναι υπέρ των συνεργασιών. -Τούτο δεν σημαίνει όμως ότι θα κοροϊδέψει τον κόσμο και θα συνεργαστεί με τις δυνάμεις του νεοφιλελευθερισμού (φανερές ή κρυφές) προκειμένου να εξασφαλίσει την παραμονή της στο Μέγαρο Μαξίμου. Το είπε και ο Αλ. Τσίπρας, αποκλείοντας μάλιστα και τον δήθεν προπομπό του «νέου» στην πολιτική ζωή, τον Σταύρο Θεοδωράκη, ο οποίος όμως αρέσκεται στις πολιτικές... αλχημείες, όπως ακούστηκε να λέει γι' αυτόν σημαίνον στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ. Γι' αυτό και η βαριά φράση που επέλεξε να χρησιμοποιήσει ο Αλ. Τσίπρας προκειμένου να χαρακτηρίσει την τρόικα Ν.Δ. - Ποτάμι - ΠΑΣΟΚ: «Εθνική διαπλοκής» είπε επί λέξει.
Κατά συνέπεια, ο ΣΥΡΙΖΑ θέλει και επιδιώκει τις έντιμες συνεργασίες (και αυτή με το κόμμα του Πάνου Καμμένου ήταν μια τέτοια περίπτωση). Αντιθέτως, η συνεννόηση με τη Λαϊκή Ενότητα μοιάζει ακατόρθωτη τούτη την ώρα, στο βαθμό που το νεοπαγές κόμμα κόβει τις γέφυρες και, επιπλέον, μοιάζει να «ζει» από τον εμφύλιο της Αριστεράς. Ωστόσο, ο Αλ. Τσίπρας είναι αποφασισμένος να μη συμβάλει στη συντήρηση της πολεμικής και μάλιστα μεταξύ συντρόφων μέχρι χθες...
Δημοσκοπήσεις και σύσκεψη του ΣΥΡΙΖΑ
Από την ανάγνωση των πρώτων δημοσκοπήσεων προκύπτει εξάλλου ότι ο ΣΥΡΙΖΑ συνεχίζει να είναι η ηγεμονική πολιτική δύναμη, με μικρότερο, εν συγκρίσει με το παρελθόν, προβάδισμα από τη Ν.Δ. Το κλείσιμο της ψαλίδας αποδίδεται ωστόσο -όχι μόνο από το εκλογικό επιτελείο της Κουμουνδούρου, αλλά και τους δημοσκόπους- στη χαμηλή συσπείρωση του ΣΥΡΙΖΑ (περί το 50%), όταν η αντίστοιχη της Ν.Δ. είναι άνω του 70%.
Όμως, όπως υπογράμμιζε συνεργάτης του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ, η κατάσταση είναι ανατρέψιμη (υπέρ του Αλ. Τσίπρα) και οι ψηφοφόροι του ΣΥΡΙΖΑ, που βρίσκονται τώρα στο «δεν ξέρω / δεν απαντώ», δεν κάνουν κάποια άλλη επιλογή, αντιθέτως είναι σε κατάσταση αναμονής... Τι θα κάνει ο ΣΥΡΙΖΑ, τι θα τους πει ο ΣΥΡΙΖΑ.
Και μόνο από το γεγονός αυτό, αντιλαμβάνεται κανείς την κρισιμότητα της εν εξελίξει πανελλαδικής σύσκεψης: από το κλίμα σε αυτήν και, κυρίως, από το κλίμα μετά τη λήξη των εργασιών της θα κριθούν πολλά.
Εντός με νέα τάση οι "53"
Αυτονόητο είναι ότι οι τασικές διαδικασίες εντείνονταν μέχρι και λίγο πριν από την έναρξη του διημέρου: το μεγαλύτερο ενδιαφέρον συγκεντρώνουν οι συζητήσεις εντός των 53+, εξαιτίας των προηγούμενων αποχωρήσεων -και της αποστασιοποίησης αρκετών στελεχών τους. Στις προθέσεις τους, η κατάθεση κριτικού κειμένου, αλλά και η δημιουργία νέας τάσης, πολύ πιο διακριτής.
Σήμερα, Κυριακή, το κείμενό τους θα έχει λογικά κατατεθεί, οι πληροφορίες όμως την ώρα που έκλεινε η ύλη της εφημερίδας μας επέμεναν ότι θα διεκδικήσουν στρατηγική απεγκλωβισμού από τη μνημονιακή και νεοφιλελεύθερη πολιτική και ως αναφορά στο εκλογικό πρόγραμμα. Επίσης, να μην υπάρχει μετεκλογικά κανένα περιθώριο συνεργασίας με Ν.Δ., Ποτάμι και ΠΑΣΟΚ. Να μη συμπεριληφθούν στις εκλογικές λίστες στελέχη του παλαιού κομματικού προσωπικού. Και να υπάρξει αποκατάσταση της απαξιωμένης λειτουργίας των δημοκρατικών διαδικασιών του κόμματος, με ουσιαστική αυτοκριτική εκ μέρους της ηγεσίας.
Από τα παραπάνω γίνεται, εν κατακλείδι, σαφές ότι η πλειοψηφία των 53+ δίνει τη μάχη της εντός του πλαισίου του ΣΥΡΙΖΑ, με στόχο να είναι το κόμμα όλων, ο νικητής των εκλογών του Σεπτεμβρίου.
