Πριν από λίγες ημέρες, όταν έγινε γνωστός ο θάνατος ενός 16χρονου πρόσφυγα από ασιτία στο νησί της Κω, ομάδα σε κοινωνικό δίκτυο «ζητωκραύγαζε» για τη μείωση του αριθμού των κολασμένων της Γης που απειλούν την καθαρότητα του τόπου και της φυλής και υποσκάπτουν τα θεμέλια της τουριστικής μας βιομηχανίας.
Στις ακτές του Καλέ της Γαλλίας έχει δημιουργηθεί ο προσφυγικός καταυλισμός με τη διόλου κολακευτική ονομασία «Ζούγκλα» που φιλοξενεί άθλιες και απάνθρωπες συνθήκες περισσότερους από τρεις χιλιάδες πρόσφυγες που επιθυμούν να διασχίσουν τη Μάγχη με προορισμό τη Μ. Βρετανία. Στη Δρέσδη της Γερμανίας οι καταυλισμοί των προσφύγων γίνονται συχνά στόχος νεοναζιστικών νυχτερινών επιθέσεων κάτω από τη μύτη της αστυνομίας.
Την ίδια ώρα, παρά τις προσπάθειες αποσυμφόρησης των νησιών του ανατολικού Αιγαίου από τους χιλιάδες πρόσφυγες, ο αριθμός των «εγκλωβισμένων» δεν είναι δυνατόν να μειωθεί καθώς η ροή από τα τουρκικά παράλια συνεχίζεται με αμείωτους ρυθμούς.
Μια πορεία στο άγνωστο ακολουθούν αυτή τη στιγμή εκατομμύρια πρόσφυγες από τη Συρία καθώς η δική τους Οδύσσεια δεν έχει ουσιαστικά κανέναν προορισμό. Στην συντριπτική τους πλειονότητα ακολουθούν μια νοητή γραμμή που κινείται στην πορεία Ελλάδα - ΠΓΔΜ - Σερβία - Ουγγαρία χωρίς να γνωρίζουν την ύπαρξη των τειχών και των εμποδίων που οικοδομούνται με πυρετώδεις ρυθμούς με κοινοτικά κονδύλια ώστε να αποτραπεί η είσοδός του, σε χώρες που συνορεύουν με τη Γερμανία.
Η Ε.Ε., παρά τα κροκοδείλια δάκρυά της για τις εκατόμβες της Μεσογείου, παραμένει πιστή στην πολιτική των επαναπροωθήσεων και της αυστηρότερης αντιμετώπισης των διακινητών προσφύγων και μεταναστών και ως αντιστάθμισμα προσφέρει κάποια ψίχουλα χορήγησης ασύλου σε λίγους και τυχερούς με κάποιες πενιχρές ποσοστώσεις για τις χώρες του ευρωπαϊκού Βορρά που καλούνται να φιλοξενήσουν μερικές εκατοντάδες εξ αυτών.
Η Ελλάδα και η Ιταλία καλούνται να σηκώσουν ένα δυσανάλογο φορτίο καθώς, εκτός από την προσφυγική «δεξαμενή» των δύο εκατομμυρίων της Τουρκίας, άλλοι 500.000 πρόσφυγες περιμένουν αυτήν τη στιγμή στη Λιβύη για να πραγματοποιήσουν το επικίνδυνο πέρασμα στην άλλη πλευρά της Μεσογείου.
Σε μια Ευρώπη, που, εντελώς απροετοίμαστη να αντιμετωπίσει ένα τέτοιου τρομακτικού μεγέθους πρόβλημα, απουσιάζει ένα σχέδιο ανθρωπιστικής διαχείρισης της κρίσης ηχούν ως κύμβαλα αλαλάζοντα οι εγχώριες αντιπολιτευτικές κορώνες που εγκαλούν την κυβέρνηση για έλλειψη πλάνων.
Είναι τουλάχιστον θλιβερή η εικόνα του λεγόμενου «φιλοευρωπαϊκού τόξου», καθώς, αν αφαιρέσει κανείς από τις ανακοινώσεις τους τη συνισταμένη που συμπυκνώνεται στη φράση «να παραιτηθεί η κ. Χριστοδουλοπούλου» απουσιάζει η παραμικρή αναφορά σε μια πρόταση ή μια σκέψη που θα περιγράφει έστω και αμυδρά μια ουσιαστική επίλυση του μεταναστευτικού - προσφυγικού μέσω δράσεων που θα είναι συνυφασμένες με τον σεβασμό στην ανθρώπινη ζωή και την αξιοπρέπεια.
Πέτρος Κατσάκος
