Αν και ο ρόλος της δημοσιογραφίας είναι να ελέγχει και όχι να λιβανίζει τη νέα διακυβέρνηση, δεν το χρειάζεται άλλωστε, αφού ακόμη και οι χθεσινοί επικριτές της επιχειρούν τώρα να την εναγκαλιστούν, κανείς δεν μπορεί να μείνει ασυγκίνητος από τις εξελίξεις. Μια νέα κυβέρνηση, που επαγγέλλεται νέο ήθος στην πολιτική, χωρίς εξαρτήσεις από συμφέροντα και αμαρτωλές παρασκηνιακές δεσμεύσεις, δημιουργεί ήδη νέο πολιτικό κλίμα. Ο λαός μας το νιώθει, χαίρεται γι' αυτό. Το βλέπεις στα πρόσωπα των ανθρώπων στον δρόμο, το αντιλαμβάνεσαι από τις πρώτες συζητήσεις με τους απλούς ανθρώπους. Οι περισσότεροι αντιλαμβάνονται τις δυσκολίες που είναι μπροστά, αλλά ελπίζουν σε κάτι καλύτερο και απαιτούν διαφορετική αντίληψη για την πολιτική.
Οι πολίτες δεν ζητούν από τον ΣΥΡΙΖΑ τον ουρανό με τ' άστρα. Έχουν συνείδηση των δυσκολιών, ζητούν να μείνει σταθερός στις δεσμεύσεις του. Ζητούν από τα στελέχη του να πείθουν, όχι μόνο με τη σκληρή δουλειά τους, αλλά και με το προσωπικό τους παράδειγμα. Ζητούν ανθρώπινη αντίληψη για την πολιτική, νέο ήθος. Ζητούν ρήξεις με τα κατεστημένα συμφέροντα, αλλά και ικανότητα διαχείρισης των μεγάλων προβλημάτων της χώρας, μακριά από αλαζονικές συμπεριφορές, ερασιτεχνισμούς και προσωπικές επιδιώξεις.
Μετά την απόφαση του ελληνικού λαού, τίποτα δεν είναι όπως πριν. Όσο πιο γρήγορα διαβάσουν την τομή που επήλθε στα πολιτικά πράγματα οι πολιτικές δυνάμεις, φυσικά και ο ίδιος ο ΣΥΡΙΖΑ, τόσο καλύτερα για τη χώρα. Ο ΣΥΡΙΖΑ γιατί οφείλει να περάσει από την "ενθουσιώδη απειρία" στις συγκεκριμένες αποφάσεις για τη διακυβέρνηση της χώρας, που δεν θα είναι πάντα εύκολες. Αυτό όμως είναι το ιστορικό του χρέος. Να αναμετρηθεί με τα πραγματικά προβλήματα για να αλλάξει τη χώρα μέσα σε μια Ευρώπη που επίσης αλλάζει. Άλλες δυνάμεις, όπως το Ποτάμι και το ΚΚΕ, συμπεριφέρονται ακόμη και σήμερα σαν να μην έχει υπάρξει η ιστορικών διαστάσεων πολιτική μεταβολή. Ενώ ευαγγελίζονται το νέο, το ανατρεπτικό, το καινοτόμο, διαβάζουν με στατικό τρόπο τα πράγματα, αδυνατώντας να κατανοήσουν τις πολύπλοκες εξελίξεις και τις πολιτικές βαριάντες, που εξελίσσονται μπροστά τους. Το μεν Ποτάμι δείχνει ότι παραμένει πολιτικό εκκρεμές, εγκλωβισμένο στην τακτική του μπαλαντέρ, μια αντίληψη μικρομεγαλισμού, που δεν του επιτρέπει να κατανοήσει τη δυναμική των πραγμάτων. Η δε ηγεσία του ΚΚΕ επιμένει σε μάχη οπισθοφυλακών, σε έναν ιστορικό αναχρονισμό, εντελώς ξένο με τις δυνάμεις της Αριστεράς στην Ευρώπη.
Η κριτική και ο έλεγχος βοηθούν αυτούς που θέλουν να ακούσουν πραγματικά. Το πολιτικό σύστημα της χώρας παραμένει εύπλαστο και η απάντηση στην κρίση νομιμοποίησης ανοικτή υπόθεση. Η επικράτηση του ΣΥΡΙΖΑ είναι το πρώτο βήμα. Έχουν να γίνουν πολλά ακόμη. Σε κάθε περίπτωση το μέλλον ανήκει σε αυτούς που ρίχνονται στη μάχη της οικοδόμησής του. Όσοι παρακολουθούν την Ιστορία ως θεατές, κινδυνεύουν να βρεθούν αντιμέτωποι με τη χλεύη της...
Σταύρος Καπάκος
