Το 2012, όταν οι επιπτώσεις της κρίσης και των δύο Μνημονίων διόγκωσαν τα σημάδια κάμψης του ελληνικού τουρισμού και επιβεβαίωσαν τα όρια του μέχρι τότε εφαρμοζόμενου μοντέλου τουριστικής ανάπτυξης, η μνημονιακή κυβέρνηση επέλεξε τη νεοφιλελεύθερη συνταγή για να απαντήσει: με την απελευθέρωση επαγγελμάτων και την καταστρατήγηση συλλογικών εργασιακών κεκτημένων, με τη διάλυση της κλαδικής συνοχής και την εξώθηση μικρών επιχειρήσεων στο κλείσιμο ή στη φοροδιαφυγή, με την απορρύθμιση των αδειοδοτήσεων, των ελεγκτικών μηχανισμών και των χωροταξικών και πολεοδομικών περιορισμών, με την επενδυτική και φορολογική πολιτική να μεροληπτεί υπέρ των "μεγάλων", με τη σκανδαλώδη παραχώρηση δημόσιων ακινήτων και λειτουργιών του κράτους στους ιδιώτες.
Αυτή η νεοφιλελεύθερη συνταγή δεν απαντά στα πραγματικά αναπτυξιακά ζητήματα που καλείται να συνδράμει ο τουρισμός - όχι δηλαδή το περίφημο σχήμα "αφίξεις - έσοδα", που έχει αναχθεί σε επίσημο κυβερνητικό δόγμα. Έτσι, ο τουρισμός στην Ελλάδα είναι αποσυνδεδεμένος από τις εγχώριες παραγωγικές δραστηριότητες, δημιουργούνται ακόμα μεγαλύτερα προβλήματα και καλλιεργείται συστηματικά ο κίνδυνος το τουριστικό προϊόν να καταστεί πιο ευάλωτο από ποτέ σε νέες κρίσεις που μπορεί να ελλοχεύουν στην επόμενη γωνία.
Από την πλευρά μας, εμείς επιδιώκουμε τη μεγιστοποίηση της συμβολής του τουρισμού στην κοινωνία και στην οικονομία και δεν ικανοποιούμαστε με τη συγκομιδή τουριστικών εισπράξεων και την αύξηση του αριθμού των τουριστών. Παράλληλα, απέναντι στη νεοφιλελεύθερη επίθεση, χρειαζόμαστε προστασία, στήριξη, ρύθμιση και σχεδιασμό.
* Προστασία της εργασίας, της δημόσιας τουριστικής εκπαίδευσης και κατάρτισης, του περιβάλλοντος, των πόρων, των συγκριτικών πλεονεκτημάτων και ποιοτικών χαρακτηριστικών και εν τέλει της βιωσιμότητας του ίδιου του τουριστικού μας προϊόντος.
* Στήριξη της μικρομεσαίας επιχειρηματικότητας και του εσωτερικού τουρισμού. Ρύθμιση της τουριστικής δραστηριότητας θεσμικά, χρηματοδοτικά, φορολογικά, λειτουργικά και χωροταξικά.
* Σχεδιασμό σε εθνικό, περιφερειακό και τοπικό επίπεδο, πάνω σε στρατηγικά εργαλεία με κύριο πρόσημο τον δημόσιο κοινωνικό έλεγχο - μεταφορές, πύλες εισόδου, προβολή, έρευνα.
Τον τουρισμό που οραματιζόμαστε και, εν συντομία, τον περιγράφουμε ως "τουρισμό με κοινωνική ανταποδοτικότητα", θα παλέψουμε να τον οικοδομήσουμε με τις δυνάμεις της κοινωνίας.
