Ανοίγει έντεχνα ο δρόμος προς ιδιώτες και εταιρείες που επιθυμούν την εγκατάσταση ΑΠΕ, ώστε να εκμεταλλευθούν την αιολική δυναμική που πνέει στη Μακρόνησο, από την Περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου εκφράζοντας τη συγκατάθεσή της στο αίτημα της νέας Δημοτικής Αρχής Κέας, να τροποποιηθεί το σχετικό Προεδρικό Διάταγμα για τις χρήσεις γης στον ιστορικό τόπο. Αξίζει να επισημανθεί πάντως πως την απόφαση που ενέκρινε η γαλαζοπράσινη πλειοψηφία του περιφερειακού συμβουλίου, ενώ καταψήφισαν η Νησιωτική Ανατροπή και η Λαϊκή Συσπείρωση εκτιμώντας ότι με τη συγκεκριμένη τροποποίηση ανοίγει ο δρόμος για την τοποθέτηση ανεμογεννητριών με στόχο την εξυπηρέτηση επιχειρηματικών συμφερόντων.
Η Μακρόνησος κηρύχθηκε ιστορικός τόπος το 1989 από την αείμνηστη Μελίνα Μερκούρη, μετά από πρόταση των εξορισθέντων, ενώ το 1990 αποφασίστηκε η συγκρότηση μίας ομάδας εργασίας, η οποία προχώρησε σε ένα πόρισμα για την προστασία και την ανάδειξη του ιστορικού τόπου μέσω διάφορων σημαντικών προτάσεων. Μέχρι σήμερα, όμως, δεν έχει γίνει η παραμικρή κίνηση προς την κατεύθυνση αυτή, με ευθύνη όλων των μετέπειτα κυβερνήσεων. Και σαν να μην έφτανε η αδιαφορία δύο και πλέον δεκαετιών, έρχεται τώρα η αρμόδια περιφερειακή αρχή να στρώσει το χαλί στους εκλεκτούς επενδυτές του Νότη Μηταράκη με τις επιδοτούμενες ανεμογεννήτριές τους σε έναν ιστορικό τόπο ποτισμένο με το αίμα χιλιάδων αγωνιστών.
Θέλουν να φέρουν τον αέρα της ανάπτυξης που θα έρθει και θα σαρώσει μνήμες και μνήματα. Θα πάρει και θα σηκώσει με την πνοή του ένα ενοχλητικό κομμάτι της Ιστορίας. Εκεί, στους πρόποδες του Νέου Παρθενώνα, εκεί που ο μετεμφυλιακός πολιτισμός βάφτηκε με το αίμα των 300 αμετανόητων του Α' Τάγματος το 1948, θα αναβαπτιστεί στην κολυμβήθρα των επιδοτήσεων ο αναπτυξιακός πολιτισμός των σκαπανέων του ευρώ.
Δεν είναι η πρώτη φορά που το επιχειρούν. Εδώ και χρόνια υπήρξαν πολλοί τοπικοί παράγοντες που έκαναν ό,τι μπορούσαν ώστε να απαξιωθεί το Μακρονήσι, να μετατραπεί σε σκουπιδότοπο, να καταστραφεί η μνήμη του και τελικά να ξεπουληθεί. Μέχρι σήμερα, όμως, τα σχέδιά τους δεν είχαν βρει ανταπόκριση, με αποτέλεσμα το «αναρρωτήριο ψυχών» του Κωνσταντίνου Τσάτσου να απασχολεί μονάχα βοσκούς και κτηνοτρόφους που το χρησιμοποιούν για τα ποίμνιά τους. Τώρα, όμως, που εμφανίστηκαν οι ελικοφόροι επενδυτές, οι διαδικασίες κινούνται με ρυθμούς fast track και η Μακρόνησος κινδυνεύει να μετατραπεί σε αιολικό πάρκο «προκαταβολών».
Πέτρος Κατσάκος
