Κάποτε ο μεγάλος στόχος της Ευρωπαϊκής Ένωσης ήταν η σύγκλιση. Το όνειρο ήταν να μοιραστούν όλοι οι πολίτες της την ευημερία. Ωστόσο, μια ματιά στα στοιχεία που έδωσε η Eurostat στη δημοσιότητα δείχνει ότι πίσω από τον μέσο όρο των 28,4 ευρώ την ώρα, με τα οποία αμείβεται μεικτά η εργασία στην Ευρωζώνη -αντίστοιχα 23,7 ευρώ στην Ε.Ε. των 28 -κρύβονται εντυπωσιακές ανισότητες: από τα 3,7 ευρώ την ώρα που παίρνει κατά μέσον όρο ο Βούλγαρος εργαζόμενος, μέχρι τα 40,1 ευρώ του Σουηδού συναδέλφου του. Ο μέσος Έλληνας που έχει ακόμη δουλειά -και που πληρώνεται- αμειβόταν μεικτά το 2013 με 13,6 ευρώ την ώρα.
Τη Βουλγαρία συναγωνίζονται στα χαμηλά μεικτά ωρομίσθια η Ρουμανία (4,6 ευρώ), η Λιθουανία (6,2) και η Λετονία (6,3), ενώ τη Σουηδία προσπαθούν να φτάσουν η Δανία (38,4), το Βέλγιο (38), το Λουξεμβούργο (35,7) και η Γαλλία (34,3).
Στο διάστημα 2008 -2013 το ωριαίο κόστος εργασίας αυξήθηκε κατά 10,4% στην Ευρωζώνη και 10,2% στην Ε.Ε. των 28. Πλην όμως, πάλι ο λόγος είναι για μέσους όρους, οι οποίοι φτιάχνονται από τις δραματικές μειώσεις του μεικτού ωρομισθίου στην Ελλάδα (-18,6%, από τα 17 στα 13,6 ευρώ) και τις μεγάλες μειώσεις στην Ουγγαρία (-5,2%) και την Πορτογαλία (-5,1%), και από τις χορταστικές αυξήσεις στην Αυστρία (18,9%), τη Σλοβακία (17%) και τη Φινλανδία (15,9%).
Το υψηλότερο ωριαίο κόστος εργασίας εμφανίζεται στον βιομηχανικό τομέα της Ευρωζώνης (31 ευρώ), στις υπηρεσίες (28 ευρώ ) και στις κατασκευές (24,5 ευρώ).
Σημειώνεται ότι το κατά Eurostat κόστος εργασίας αποτελείται από τους μισθούς και το μη μισθολογικό κόστος, όπως οι εισφορές των εργοδοτών. Το μερίδιο του μη μισθολογικού κόστους στο σύνολο της οικονομίας ήταν 23,7% στην Ε.Ε. των 28 και 25,9% στη Ευρωζώνη και κυμαίνεται από 8,0% στη Μάλτα μέχρι και 33,3% στη Σουηδία. Στην Ελλάδα το μερίδιο του μη μισθολογικού κόστους ήταν 19,1%.
