«Το πρόβλημα δεν είναι μόνο η ακρίβεια, η εκτίναξη των τιμών στο καλαμπόκι και τις άλλες ζωοτροφές. Το μείζον θέμα είναι αν θα βρίσκουμε σε λίγο καλαμπόκι, δημητριακά, πτηνοτροφές και ζωοτροφές» μου έλεγε χθες ένας από τους μεγάλους επιχειρηματίες στον χώρο της παραγωγής κοτόπουλων και αυγών. Και αυτό φαίνεται να είναι το μεγάλο θέμα των επομένων μηνών, ειδικά αν ο πόλεμος συνεχιστεί στην Ουκρανία.
Η ακρίβεια, ο πληθωρισμός , η εκτίναξη των τελικών τιμών βασικών ειδών διατροφής δεν είναι φαινόμενο που εκδηλώθηκε με τον πόλεμο στην Ουκρανία. Είναι γνωστό τοις πάσι ότι οι κυβερνητικοί ερασιτεχνισμοί (αυτή είναι η αθώα εκδοχή…) στην αγορά ενέργειας οδήγησαν σε απίθανα ύψη τις τιμές ρεύματος. Η ρωσική εισβολή απογείωσε περαιτέρω τους υδρογονάνθρακες αλλά πρόσθεσε ένα τεράστιο επιπλέον πρόβλημα, που ίσως αποδειχθεί σοβαρότερο. Διότι, πέραν της διακοπής εξαγωγών δημητριακών, ηλιελαίου, λιπασμάτων και άλλων κρίσιμων προϊόντων από Ουκρανία (λόγω πολέμου) και Ρωσία (λόγω κυρώσεων), δυστυχώς σχεδόν όλοι οι χώρες παραγωγοί παρόμοιων προϊόντων απαγόρευσαν τις εξαγωγές. Δηλαδή ο κίνδυνος έλλειψης βασικών προϊόντων είναι προ των πυλών.
Ήδη τις βιώνουμε με τα όρια κατανάλωσης που βάζουν αλυσίδες σούπερ μάρκετ σε αλεύρι και ηλιέλαιο αλλά και με την ακρίβεια .Πριν την κρίση, η τιμή κιλού στα κοτόπουλα ήταν ακόμη και κάτω από τα 2 ευρώ. Τώρα ξεπερνά τα 2,45 και φτάνει μέχρι 3 ευρώ. Σε συνθήκες έλλειψης προσφοράς, συνεχίζονται οι σημαντικές ανατιμήσεις σε σιτάρι και καλαμπόκι. Από 210 ευρώ ο τόνος, έχει υπερβεί τα 420 ευρώ ο τόνος, ενώ πάνω από 630 ευρώ ο τόνος κινείται η τιμή της σόγιας, που επίσης αποτελεί βάση για ζωοτροφές.
Στο εσωτερικό, οι υψηλές τιμές σε πετρέλαιο, λιπάσματα και ρεύμα έχει περιορίσει σημαντικά τις καλλιέργειες αλλά και την εκτροφή ζώων και πουλερικών και πολλά χωράφια μένουν ακαλλιέργητα.
Δυστυχώς, η επισιτιστική κρίση δεν είναι απλώς μια αόριστη απειλή.
