Μπορεί ο Πόουλ Τόμσεν να μην είναι πια ο εκπρόσωπος του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου στο «τιμ» των επικεφαλής ελεγκτών της ελληνικής οικονομίας, ωστόσο οι ακραίες δογματικές απόψεις του όσον αφορά τα θέματα επιβολής ανελέητης λιτότητας παραμένουν μια συνεχής «δαμόκλειος σπάθη» πάνω από τα εισοδήματα και το βιοτικό επίπεδο των Ελλήνων. Ο Π. Τόμσεν λοιπόν «ξαναχτύπησε» μέσα από έρευνα αξιωματούχων του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου της οποίας προΐσταται, που εξετάζει τα μισθολογικά ζητήματα στις χώρες του ευρωπαϊκού Νότου, τις λεγόμενες - σύμφωνα με την αήθη ρατσιστική "ευρηματικότητα" του Βορρά - PIIGS.
Αναλυτικότερα, τις επιπτώσεις της μείωσης των μισθών κατά 2% στις χώρες της Ευρωζώνης που έχουν πληγεί από την κρίση εξετάζει η παραπάνω ομάδα του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου. Και βεβαίως η έρευνα αφορά στην Ελλάδα, αλλά και την Ιρλανδία, την Ιταλία, την Πορτογαλία και την Ισπανία.
Ως υπόθεση εργασίας, η έρευνα εξετάζει το σενάριο μείωσης των ονομαστικών μισθών κατά 2% τα επόμενα δύο χρόνια, η οποία υποτίθεται πως θα μετακυλιστεί πλήρως στις τιμές, με στόχο την εμπροσθοβαρή προσαρμογή της ανταγωνιστικότητας στις εν λόγω χώρες.
Η εν λόγω υπόθεση εργασίας του ΔΝΤ δείχνει ότι η βραχυπρόθεσμη επίπτωση της μείωσης των μισθών στην οικονομική δραστηριότητα είναι μεγαλύτερη εάν την υιοθετήσουν λιγότερες χώρες. Ειδικότερα το ΔΝΤ βλέπει δύο βασικές επιπτώσεις:
* Θετική επίπτωση στην ανταγωνιστικότητα: Σύμφωνα με τις γνωστές νεοφιλελεύθερες ιδεολογικές αγκυλώσεις, θα αυξηθεί η συμβολή των εξαγωγών στην ανάπτυξη. Αυτή η αύξηση των εξαγωγών, μέσω της παραγωγής υψηλότερων εισοδημάτων, στηρίζει την κατανάλωση και τις πρόσθετες επενδύσεις -για να υπάρξει ευθυγράμμιση με την υψηλότερη ζήτηση.
* Αρνητική επίπτωση στη ζήτηση: Μέσα στα πρώτα δύο χρόνια θα υπάρχει επίσης αύξηση στα πραγματικά επιτόκια, που θα μετριάζει τη θετική επίπτωση στην κατανάλωση και τις επενδύσεις. Ειδικότερα, καθώς τα ονομαστικά επιτόκια δεν αντανακλούν τις αποπληθωριστικές επιπτώσεις στους μισθούς, τα πραγματικά επιτόκια αυξάνονται πάνω από τον μέσο όρο τα πρώτα δύο χρόνια.
Υπεύθυνοι της σύνταξης της εν λόγω έρευνας (υπό τον κατ' ευφημισμόν τίτλο «Wage Moderation in Crisis») η οποία, όπως αναφέρεται σχετικά, δεν απηχεί τις θέσεις του ΔΝΤ στο ζήτημα, είναι οι Jörg Decressin, Raphael Espinoza, Ioannis Halikias, Daniel Leigh, Prakash Loungani, Paulo Medas, Susanna Mursula, Martin Schindler, Antonio Spilimbergo και TengTeng Xu, ενώ επιβλέπων είναι ο Πόουλ Τόμσεν.
ΘΑΝ. ΠΑΝ.
