Μείζονα επιτυχία του αγώνα του εργαζομένων στον δημόσιο τομέα αποτέλεσε το μπλοκάρισμα του συστήματος αξιολόγησης Μητσοτάκη, που ήταν βασισμένο στη λεγόμενη συγκριτική αξιολόγηση με υποχρεωτική ποσόστωση. Η διαρκής απεργιακή αποχή της ΑΔΕΔΥ από κάθε διαδικασία αξιολόγησης λειτούργησε αποτελεσματικά, αναγκάζοντας εν τέλει την ηγεσία του υπουργείου Διοικητικής Μεταρρύθμισης να αποδεχθεί την παταγώδη αποτυχία του συστήματος και να παρουσιάσει πριν από λίγες μέρες νέο πάγιο σύστημα αξιολόγησης, το οποίο θα εφαρμοστεί από τη νέα χρονιά.
Το νέο σύστημα, μεταξύ άλλων, προβλέπει το Ατομικό Πλάνο Ανάπτυξης, στο οποίο ο αξιολογητής, δηλαδή ο άμεσος προϊστάμενος του υπαλλήλου, "συζητά εντός πλαισίου και συμφωνεί με τον αξιολογούμενο τα στοιχεία που θα καθορίσουν την απόδοση". Η απόδοση, τώρα, των υπαλλήλων, σύμφωνα με το νέο σύστημα, "αξιολογείται με βάση την αξιοποίηση των γνώσεων και δεξιοτήτων τους σε σύγκριση με τις απαιτήσεις των θέσεων που κατέχουν. Έμφαση δίνεται στον προσδιορισμό και την κατανόηση του τι είναι αυτό που αναμένεται από τους υπαλλήλους, αλλά και το πώς θα επιτευχθούν τα αναμενόμενα αποτελέσματα".
Σημειωτέον, τα αποτέλεσμα της αξιολόγησης και η υλοποίηση του Ατομικού Πλάνου Ανάπτυξης θα αποτελέσουν το βασικό κριτήριο για τις εσωτερικές μετακιν6σεις στο Δημόσιο, τη μετακίνηση δηλαδή των υπαλλήλων εντός της λεγόμενης "εσωτερικής αγοράς εργασίας" (μόνιμος μηχανισμός κινητικότητας), ενώ η επιλογή των διευθυντών όπως και η οριστική πρόσληψη ενός υπαλλήλου στο Δημόσιο (μετά τη διετή δοκιμαστική περίοδο) θα εξαρτώνται από τα αποτελέσματα της αξιολόγησης.
Ειδικά στο τμήμα των προαγωγών, το νέο σύστημα καταργεί τις αυτόματες προαγωγές και μισθολογικές εξελίξεις συναρτώντας τες με τους δημοσιονομικούς στόχους. Συγκεκριμένα, όπως αναφέρεται, το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους θα καθορίζει τις δημοσιονομικές παραμέτρους των προαγωγών βάσει προϋπολογισμού, θα παρέχει δηλαδή (σε συνεργασία με το ΥΔΜΗΔ) τα ποσοστά προαγωγών ανά μισθολογικό κλιμάκιο και βαθμό, λαμβάνοντας υπόψη τον ετήσιο προϋπολογισμό. Αυτό πρακτικά σημαίνει πως στην παραδεδεγμένη εποχή αυστηρής δημοσιονομικής λιτότητας οι μισθολογικές προαγωγές θα είναι μετρημένες στα δάχτυλα ή ακόμη και μηδενικές, ανάλογα με την κατάσταση των οικονομικών του Δημοσίου.
