Η πρωτοβουλία "Δεν Ξεχνάμε να είμαστε άνθρωποι" δημιουργήθηκε από την οικογένεια και τους στενούς φίλους του Παύλου Φύσσα μετά από τη δολοφονία του. Οι σκοποί της είναι η αλληλεγγύη, ο σεβασμός σε κάθε άνθρωπο στον πλανήτη. Πρώτιστη επιδίωξή της, η νομική διαφύλαξη και διάδοση του πνευματικού (μουσικού και στιχουργικού) έργου του Παύλου Φύσσα και, ακόμα περισσότερο, η υλοποίηση του μεγάλου ονείρου του, η δημιουργία ενός οργανισμού (ανεγνωρισμένου από το κράτος) τεχνικής εκπαίδευσης, διδασκαλίας της ελληνικής μα και άλλων γλωσσών, και κυρίως καλλιτεχνικής παιδείας και έκφρασης με ελεύθερη πρόσβαση σε όποιον το επιθυμεί -και δεν έχει τη δυνατότητα να έχει όσα θα προσφέρει με άλλο τρόπο- και φυσικά δίχως καμία οικονομική επιβάρυνση.
Περισσότερα για την πρωτοβουλία "Δεν Ξεχνάμε" μου είπε ο Γιάννης Νηφάκος, παιδικός φίλος του Παύλου Φύσσα, αλλά και (με το ψευδώνυμο Mistah Rude) ομότεχνός του στο hip-hop και επίσης συνεργάτης του στο ένα από τα δύο ραπ σχήματα που είχε δημιουργήσει, μιλώντας κατ' αρχήν για τη μεγάλη «μουσική διαμαρτυρία» την οποία διοργάνωσε το "Δεν Ξεχνάμε" στο Σύνταγμα την Παρασκευή ως κατακλείδα των εκδηλώσεων για τη θλιβερή πρώτη επέτειο του άδικου θανάτου του Killah P. Όπως μου εξήγησε ο Γιάννης Νηφάκος απευθύνθηκαν σε πολλούς μουσικούς και κανείς δεν αρνήθηκε να συμμετάσχει και αυτοί μίλησαν σε άλλους, «περίπου σε άλλους τόσους», οι οποίοι προσφέρθηκαν αυθόρμητα να συμμετάσχουν.
Το βασικό όμως μήνυμα αυτής της συναυλίας ήταν η έκκληση για διεθνή εκεχειρία, «λέμε σε όλους, έστω και για δέκα λεπτά, κάτω τα όπλα!». Σε ερώτησή μου αν, πέραν από την τιμωρία των φυσικών και ηθικών ενόχων για την δολοφονία του Π. Φύσσα, το "Δεν Ξεχνάμε" ενδιαφέρεται και για την απομόνωση από την κοινωνία και αποδυνάμωση της Χρυσής Αυγής ο Γ. Νηφάκος απάντησε σχεδόν με αγανάκτηση: «Δεν περιμέναμε να σκοτώσουν τον Παύλο για να είμαστε εναντίον του φασισμού, αυτό ήταν, είναι και θα είναι αυτονόητο»! Άλλωστε οι δράσεις του "Δεν Ξεχνάμε" δεν περιορίζονται σε αυτό το ιδιαίτερα φορτισμένο διήμερο, πραγματοποιούνται συμβολικά στις 18 κάθε μήνα και θα συνεχίσουν έτσι, τιμώντας τη μνήμη του Παύλου. Γιατί, όπως κατέληξε ο Γ. Νηφάκος, «ουσιαστικά συνεχίζουμε αυτό που έκανε ο Παύλος, συγκεντρώνουμε τρόφιμα, παιχνίδια, σχολικό υλικό, οτιδήποτε μπορεί να έχουν ανάγκη κάποιοι, έχουμε ιδρύσει ακόμα και τράπεζα αίματος... όλα όσα ήθελε και είχε αρχίσει να κάνει ο ίδιος». Και δυστυχώς το μαχαίρι του Ρουπακιά του άφησε πολύ λίγο χρόνο για να τα πραγματοποιήσει...
