Ενα από τα μεγάλα ζητούμενα της εποχής είναι η λεγόμενη σταθερότητα, η κυβέρνηση επικαλείται τη σταθερότητα για να συνεχίσει να επιβάλλει τις πολιτικές της, που ομολογουμένως παράγουν μια σχετική σταθερότητα. Σταθερά οι φτωχοί γίνονται φτωχότεροι, οι πλούσιοι πλουσιότεροι και κάπου στο ενδιάμεσο της πολιτικής συγκυρίας έρχεται και κάποιο επιδοματάκι. Η περιοδικότητά του μάλιστα, αφού εξαγγέλλεται περίπου τον Σεπτέμβριο μαζί με τη ΔΕΘ και καταβάλλεται τον Νοέμβριο λίγο πριν από τα τέλη κυκλοφορίας και το κλείσιμο των υποχρεώσεων των πολιτών έναντι της εφορίας, παράγει επίσης μια σταθερότητα.
Από την άλλη πλευρά, η αντιπολίτευση επιδιώκει τη ρήξη με τη σταθερότητα στην οποία επενδύει η κυβέρνηση προκειμένου να φέρει μια άλλη σταθερότητα. Άλλες φορές την ονομάζει πρόοδο, άλλες φορές την ονομάζει επιστροφή στην σταθερότητα υπονοώντας πως η κυβέρνηση ασκεί προοδευτική πολιτική σε σχέση με τη σταθερότητα και άρα χρειάζεται μια επιστροφή στην σταθερότητα. Πέρα, όμως, από τη σταθερότητα ως όρος, είναι και η σταθερότητα αυτή καθεαυτή που δείχνει να μην είναι και τόσο δεδομένη αν πρώτα δεν λάβεις τα απαραίτητα μέτρα ή αν δεν μεριμνήσεις πρώτιστα για τη στατικότητα.
Ένα τέτοιο παράδειγμα είναι εκείνη η πραγματικά πολύ ενδιαφέρουσα ιστορία που ήρθε στο φως της δημοσιότητας όταν στην περιοχή των Πετραλώνων της Αθήνας, στο κέντρο της πρωτεύουσας δηλαδή, μία πολυκατοικία κατέρρευσε διότι, όπως φαίνεται, ένας εργολάβος προέταξε τη σταθερότητα -στην κερδοφορία- έναντι της στατικότητας. Το επίσημο πόρισμα των Αρχών για τα αίτια κατάρρευσης της παλιάς πολυκατοικίας είναι ακόμη σχετικά νωρίς για να εκπονηθεί, ωστόσο κάποια δεδομένα είναι απολύτως σαφή. Η νέα πολυκατοικία που επρόκειτο να ανεγερθεί χρειαζόταν θεμέλια βάθους έξι μέτρων, ενώ η παλιά πολυκατοικία που κατέρρευσε είχε τα θεμέλιά της στο ενάμισι μέτρο, όπως λένε οι μαρτυρίες.
Σκάβοντας λοιπόν ο εργολάβος στα έξι μέτρα, υπήρξε ένα κενό περίπου πέντε μέτρων χωρίς τη σχετική αντιστήριξη, με αποτέλεσμα τα χώματα που συγκρατούσαν την παλιά πολυκατοικία να υποχωρήσουν και η πολυκατοικία να πέσει σαν χάρτινος πύργος ή σαν πύργος χτισμένος στην άμμο. Δεδομένου μάλιστα πως ο εργολάβος επικαλείται σαθρότητα του εδάφους, η οποία και προκάλεσε την κατάρρευση. Ένας αγωγός που βρισκόταν, λέει, κάτω από την παλιά πολυκατοικία είχε διαρροή και αυτό είχε σαν αποτέλεσμα τελικά την πτώση της πολυκατοικίας.
Εδώ είναι χρήσιμο να σημειώσουμε πως οι διαρροές πάντοτε υπήρξαν ένα σημαντικό πρόβλημα, διότι πάντοτε, με τον έναν ή τον άλλον τρόπο, φέρνουν στη επιφάνεια, ή ίσα με την επιφάνεια αυτή τη φορά, τις δομικές αδυναμίες και κυρίως τις αδυναμίες της στατικότητας. Κάνοντας μια γενική προσέγγιση σε σχέση με όσα γνωρίσαμε από παιδιά παίζοντας με τα κουβαδάκια μας στην παραλία και όχι στα ζητήματα της στατικότητας της πολυκατοικίας των Πετραλώνων, διότι γι’ αυτά θα αποφανθούν οι ειδικοί, ένα οικοδόμημα χρειάζεται στέρεες και βαθιές βάσεις πάνω στις οποίες θα οικοδομηθεί.
Είναι γνωστή η έκφραση «είναι κακό στην άμμο να χτίζεις παλάτια». Πρέπει να ελέγχουμε τις διαρροές και να τις προλαμβάνουμε, διότι αν εξελιχθούν κάποια στιγμή πιθανόν να χάσουμε τη γη κάτω από τα πόδια μας. Για να μην πούμε, βέβαια, πως πάντοτε πρέπει να έχουμε στον νου μας τι γίνεται και στις διπλανές πολυκατοικίες και τι κάνουν οι εργολάβοι δίπλα μας, όπως η κάτοικος του πρώτου ορόφου της πολυκατοικίας στα Πετράλωνα που αντιλήφθηκε έγκαιρα εκείνο που δεν αντιλήφθηκαν ούτε οι μηχανικοί και οι εργολάβοι και οι μηχανικοί της διπλανής πολυκατοικίας. Και για τις διαρροές, βέβαια, ούτε λόγος.
