Αλωνάρης αποκαλείται στα ορεινά χωριά και στη λογοτεχνία ο Ιούλιος, μήνας της συγκομιδής και απόδοσης των κόπων των αγροτών, παλαιότερα των ζευγάδων. Η σοδειά μετά τον θερισμό του Ιουνίου, εξού και Θεριστής ο προηγούμενος μήνας. Δύσκολη δουλειά το αλώνισμα, μέχρι την είσοδο θεριζοαλωνιστικών μηχανών που αντικατέστησαν στον θερισμό τις αγρότισσες με τα δρεπάνια τους και στο αλώνισμα τα άλογα ή τα μουλάρια, που έκαναν πολλούς γύρους στο πλακόστρωτο αλώνι υπό την απειλή μαστιγίου ώστε να μην χαλαρώνουν. Στο κέντρο του αλωνιού τα δεμάτια του σταριού ή της βρώμης, μεταφερμένα από τις θημωνιές, για να αποχωριστούν τον καρπό.
Εθνική μάχη επιβίωσης κατά την Kατοχή, η μάχη της σοδειάς που έσωσε πολύ κόσμο από την πείνα στα αστικά κέντρα. Πολυδιάστατος, όχι μόνο ένοπλος, ο εθνικοαπελευθερωτικός αγώνας, το επισημαίνω για τους μονοδιάστατα σκεπτόμενους αριστερούς. «Το ΕΑΜ μας έσωσε απ’ την πείνα, θα μας σώσει κι από τη σκλαβιά» τραγουδούσαν τότε. Αλωνάρης και θλιβερών επετείων μήνας ο Ιούλιος, με πικρούς καρπούς, ιδιαίτερα στην Κύπρο. Ιουλίου 15, 1974 το χουντικό πραξικόπημα, Ιουλίου 20 η τουρκική εισβολή με την κατοχή και de facto διχοτόμηση του νησιού ακόμα σε ισχύ, αν και παρήλθαν 52 χρόνια. Δεν ξεχνούμε ότι άνοιξαν την κερκόπορτα οι «υπερπατριώτες», ιδεολογικά συγγενείς των επίδοξων εμπρηστών της Συμφωνίας των Πρεσπών, συμφωνίας ειρήνης, για λύση στο Μακεδονικό ύστερα από 27 χρόνια άκαρπων προσπαθειών, με έξι πρωθυπουργούς διαδεχόμενους αλλήλους, μέχρι που ήρθε ο Αλέξης Τσίπρας το ιστορικό 2015 και ο Ζάεφ το 2017. Το ταγκό της ειρήνης χορεύεται με δύο, κάτι που δεν συμβαίνει στην περίπτωση της συμφωνίας ΗΠΑ-Ιράν.
Μαύρη μέρα, επομένως, για την Ελλάδα και η 7η Ιουλίου, που το 2019 ο ΣΥΡΙΖΑ έχασε τις εκλογές και στο τιμόνι της χώρας μας ήρθε ο Κυριάκος Μητσοτάκης, δημαγωγώντας ασύστολα και πολεμώντας με νύχια και με δόντια τον Αλέξη Τσίπρα και τα επιτεύγματά του, με κορυφαία τις Πρέσπες και την έξοδο από τα Μνημόνια το 2018, Ιούνιο και Αύγουστο. Πρόσφατα, ανόητος δεξιός χειροκροτητής είπε ότι «ο Κυριάκος είναι ο Μέσι της πολιτικής», μάλλον για να γελάσουμε, διότι στην πραγματικότητα ο αρχηγός της Δεξιάς είναι «χασογκόλης» και «σκοτώστρας» με πολλά θύματα, αν του αποδώσουμε ευθύνη και για την απουσία φιλειρηνικών πρωτοβουλιών της Ελλάδας, που παλαιότερα αναλάμβανε ο Ανδρέας Παπανδρέου και πιο πρόσφατα ο Αλέξης Τσίπρας.
Δεν θα παραλείψω ότι στις 4 Ιουλίου εορτάζεται και η Ημέρα της Αμερικανικής Ανεξαρτησίας, που πέρασε και από αιματηρό εμφύλιο, μεγάλη επέτειος φέτος, τα 250 χρόνια. Επίσης, 14 Ιουλίου εορτάζεται και η πτώση της Βαστίλης, επίτευγμα της μεγάλης Γαλλικής Επανάστασης, πηγή έμπνευσης και για την Ελληνική Επανάσταση του 1821. Μεγάλη γιορτή επίσης για εμάς η αποκατάσταση της δημοκρατίας, με την πτώση της προδοτικής χούντας. Δεν ξεχνούμε ότι η απελευθέρωση του ελληνικού λαού από την ξενοκίνητη φασιστική δικτατορία του 1967-74 ποτίστηκε με το αίμα των Kύπριων δημοκρατών και πατριωτών που αντιστάθηκαν στην εξαγωγή της χουντικής «επανάστασης» στο νησί της Αφροδίτης, καθώς και στην εισβολή του Αττίλα.
Υποθέτω ότι στη διάρκεια του φετινού Ιουλίου δεν θα πάψουν οι πολιτικές εξελίξεις και ανακατατάξεις στην εγχώρια πολιτική σκηνή. Οι ειρηνιστές είμαστε σε εγρήγορση με αφορμή και τη σύγκληση συνόδου κορυφής του ΝΑΤΟ στην Άγκυρα, 5-7 Ιουλίου 2026. Η Ατλαντική Συμμαχία διέρχεται κρίση, με τον Τραμπ να την αμφισβητεί κατηγορώντας τους Ευρωπαίους ότι δεν αναλαμβάνουν το δικό τους μερίδιο ευθύνης, γι’ αυτό και η απαίτηση του «πλανητάρχη» για αυξήσεις των στρατιωτικών δαπανών των συμμάχων μέχρι το 5% του ΑΕΠ. Στόχο που ο Κυριάκος καμαρώνει ότι έχει πιάσει η Ελλάδα, συρόμενη όμως πίσω από την Τουρκία σε νέο κυνηγητό των εξοπλισμών, με τα F-35 προ των πυλών της γειτονικής χώρας. Εμείς επιμένουμε ότι «η γειτονιά θέλει ειρήνη», θα έλεγα και συνεργασία, γνωρίζοντας ότι «οι ρομαντικοί του χθες συχνά αποδεικνύονται ρεαλιστές του αύριο».
* Ο Πάνος Τριγάζης είναι υπεύθυνος του Γραφείου Ειρήνης του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ.
