«Άνδρες γαρ πόλις και ου τείχη
ουδέ νήες ανδρών κεναί»
Θουκυδίδης (Η-77)
Θα πρέπει επιτέλους να το συνειδητοποιήσουμε: Δεν έχει κανέναν φραγμό στην καταστροφή της Δημοκρατίας προκειμένου να προσποριστεί υλικά και άυλα αποκτήματα του συνανοίκειν ο κυβερνητικός συμμοριτισμός. Αυτοί οι «αμνών δ’ ερίφων επιδήμιοι αρπακτήρες», που λέει ο Όμηρος (Ιλιάδα Ω-253), «αυτοί που κλέβουν τ’ αρνιά και τα κατσίκια από τους συντοπίτες τους». Λογική συνέπεια λοιπόν είναι, πέρα από την καταστρατήγηση του Συντάγματος, την ύπνωση των νόμων ή τη... χαοτική ερμηνεία τους, να μην έχουν και κανέναν φραγμό χρήσης του απόλυτου καταφύγιου των απατεώνων: τον ασπόνδυλο πατριωτισμό. Αδιαφορώντας φυσικά οι αφηνιασμένοι πατριδέμπορες, οι παραδοσιακά άκαπνοι, απόλεμοι, προσκυνημένοι και απόντες από τα μεγάλα προσκλητήρια τιμής και πεποίθησης, να οδηγούν τη χώρα σε επικίνδυνες ατραπούς πολεμικών κινδύνων, μέχρι και με γελοίες μεγαλαυχίες ιμπεριαλισμού από τα Lidl, με ορατά τα ολέθρια αποτελέσματα εμπλοκής σε συρράξεις. Και όλα αυτά για τις φασιστικές και ακροδεξιές ψήφους που θα τους επιτρέψουν να συνεχίσουν ατιμώρητοι τον ανασκολοπισμό που ξέρουν καλά. Να μετατρέπουν, δηλαδή, το «αμύνεσθαι περί πάτρης» (πάλι από την Ιλιάδα Μ-243), σε «αμύνεσθαι περί πάρτης».
Αν σε όλο αυτό το υλικό προσθέσουμε και τη θηριώδη τους αμορφωσιά, με πρώτο και καλύτερο τον Κυριάκο Μητσοτάκη, που κοντά στην, προβληματική πια, αδυναμία αντίληψης για όσα συμβαίνουν γύρω του, στην αδυναμία διαχωρισμού του Μοντεσκιέ από τον Ρουσό, έχει και πλήρη άγνοια της Ιστορίας και των συμπερασμάτων της, τότε έχουμε έτοιμο το εκρηκτικό κοκτέιλ που μπορεί να τινάξει τα πάντα στον αέρα.
Ο... Κυβερνήτης λοιπόν αγνοεί παντελώς αυτό που λέει ο Θουκυδίδης και αποδίδεται στον Αθηναίο στρατηγό Νικία και αναφέρεται στην καταστροφική (καταστροφική επαναλαμβάνω) για τους Αθηναίους Σικελική Εκστρατεία. Ότι, δηλαδή (σε ελεύθερη απόδοση), οι άνδρες και στα καθ’ ημάς οι πολίτες είναι η δύναμη της χώρας και όχι το πολεμικό υλικό που δεν αξίζει τίποτα όταν είναι αδειανό από υπερασπιστές της Δημοκρατίας.
Αν τούτο μόνο ήξερε, αν ένιωθε ίχνος έστω από αυτή τη φράση του Θουκυδίδη δεν θα ξεστόμιζε τον πατριωτικό δεκάρικο στο προσυνέδριο της Ν.Δ. στη Θεσσαλονίκη, σε μια από τις κορυφαίες, ακόμη και για τον ίδιο, επιδείξεις φρικαλέας ηλιθιότητας: «Ξέρετε τι είναι πατριωτισμός; Τα Rafale μας που πετούν ήδη στους ελληνικούς ουρανούς, τα αναβαθμισμένα F-16, τα πρώτα F-35 5ης γενιάς τα οποία περιμένουμε σε δυο χρόνια από τώρα».
Είπε και άλλα με τον πατριωτισμό συνθηματικού τύπου «μ’ ένα Άρλεκιν ξεχνιέμαι». Ο άνθρωπος που ξεναγώντας στο Νοσοκομείο Μεταξά τόλμησε χασκογελώντας τίποτα, «δεν έχει τουαλέτα ο θάλαμος νοσηλείας, αλλά έχει θέα», με την ίδια... άνεση τόλμησε να πει: «Πατριωτισμός της ευθύνης είναι να μπορούμε να επισκεπτόμαστε γεμάτοι περηφάνια τη φρεγάτα «Κίμων», το πιο σύγχρονο πλοίο αυτή τη στιγμή στη Μεσόγειο». Δηλαδή, σαν να λέμε, «γιατρούς δεν έχουμε στα νοσοκομεία, ούτε νοσοκομεία έχουμε γιατί δεν χρειάζονται, αφού έχουμε ωραία νεκροταφεία. Μπορούμε μάλιστα τους κεκοιμημένους να τους κάνουμε και μια βόλτα από το κατάστρωμα της φρεγάτας «Κίμων».
Για τόσο πατριωτισμό μιλάμε από τον νυν αρχηγό των νεκροπομπών της Δημοκρατίας. Που ήρθε βέβαια να τον συμπληρώσει και ο επίδοξος αρχηγός Νίκος Δένδιας, στο ίδιο προσυνέδριο του χειμαρρώδους «αβίωτου προς άγρα του αβρώτου» (Όσκαρ Ουάιλντ): του εμπορευματικού πατριωτισμού. Ο οποίος Νίκος Δένδιας όταν πρόκειται για πατριωτισμό δεν συγκρατιέται, σε αντίθεση με τον δειλό πατριωτισμό της μούγκας... υψηλού φρονήματος όταν ο αρχηγός σου παρακολουθεί (άλλο ρήμα χρειάζεται εδώ) το σπίτι. Είπε και τι δεν είπε ως συνέχεια στα φρικαλέα του περί «εθισμού στα φέρετρα». Ο Δένδιας, που επίσης αγνοεί τον Πίνδαρο και το «γλυκύ δ’ απείρω πόλεμος» - ο πόλεμος είναι ευχάριστος γι’ αυτούς που δεν τον δοκίμασαν. Με θράσος χιλίων πατριδεμπόρων λοιπόν, αφού μετέφερε τη Λευκάδα στα διεθνή ύδατα, κορδακίστηκε ότι: «Συνολικά διεξάγουμε είτε μόνοι μας είτε με άλλους εφτά επιχειρήσεις έξω από τα σύνορα». Και συμπλήρωσε: «Είμαστε βαθιά περήφανοι γι’ αυτό».
Μυρίζει καμένο ανθρώπινο κρέας η περηφάνια τους και ο πατριωτισμός τους. Και δεν είναι το δικό τους.
