Μετά την ολοκλήρωση των προαπαιτούμενων που ψηφίστηκαν από τη Βουλή και ενώ αρχίζει η διαπραγμάτευση για τη νέα συμφωνία, τα πράγματα κάθε άλλο παρά δεδομένα είναι. Τα δύο μεγαλύτερα κόμματα βρίσκονται σε αναταραχή.
Για τον ΣΥΡΙΖΑ, οι δύο τελευταίες εβδομάδες ήταν απολύτως τραυματικές, συναισθηματικά αλλά και πολιτικά, καθώς η Κοινοβουλευτική Ομάδα του έσπασε στις κρίσιμες ψηφοφορίες και το κόμμα καλείται τώρα να βρει δημοκρατική συλλογική διέξοδο, να καθορίσει τη στάση του και να μιλήσει στον κόσμο του εν όψει των νέων συνθηκών.
Στη Νέα Δημοκρατία προβάλλει η λύση Μεϊμαράκη, αλλά η ανάδειξη της νέας ηγεσίας δεν προδιαγράφεται ανέφελη, καθώς και στο συντηρητικό κόμμα συνυπάρχουν διάφορες στρατηγικές και πολιτικά σχέδια, ενώ παραμένει το άγος της ταύτισης της Ν.Δ. με τις απεχθέστερες επιλογές του κόμματος Μέρκελ - Σόιμπλε.
Αλλά και σε διεθνές επίπεδο εξακολουθούν οι ασυμφωνίες και στο εσωτερικό της Ε.Ε., στην ίδια τη Γερμανία, αλλά και ανάμεσα στις δύο πλευρές του Ατλαντικού. Το ελληνικό θέμα λειτουργεί ως θρυαλλίδα για εξελίξεις τις οποίες είναι δύσκολο να προβλέψει κανείς. Η μόνη ασφαλής διαπίστωση είναι το τέλος των βεβαιοτήτων.
Στην επέτειο των 41 ετών από την πτώση της χούντας, οι μεταπολιτευτικές βεβαιότητες έχουν τελειώσει και στην Ελλάδα. Ο Αλέξης Τσίπρας είπε χθες από το κολαστήριο του ΕΑΤ/ΕΣΑ ότι οι λαϊκοί αγώνες είναι αυτοί με τους οποίους θα ανακτηθεί η κυριαρχία και η ανεξαρτησία της χώρας, που χάθηκαν μέσα στην οικονομική κρίση.
Βρισκόμαστε μπροστά σε νέες συνθήκες, τις οποίες δεν επιλέξαμε. Το ζήτημα είναι πώς θα ανταποκριθούμε.
