Τα βλέμματα της διεθνούς κοινότητας παραμένουν καρφωμένα στα Στενά του Ορμούζ, στις εύθραυστες διαπραγματεύσεις μεταξύ Ουάσιγκτον και Τεχεράνης και στα σενάρια επανέναρξης του πολέμου την ώρα που ένα άλλο μέτωπο συνεχίζει να καίγεται μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας.
Την Τρίτη, το Ισραήλ πραγματοποίησε περισσότερες από 120 αεροπορικές επιδρομές μέσα σε μία ημέρα στο Λίβανο. Τουλάχιστον 31 άνθρωποι σκοτώθηκαν και δεκάδες τραυματίστηκαν στον νότο και στην κοιλάδα Μπεκάα. Ανάμεσα στους νεκρούς βρίσκονται παιδιά, γυναίκες και μέλη σωστικών συνεργείων.
Αποτροπιασμό δεν προκαλεί μόνο η ένταση των επιθέσεων αλλά και το γεγονός ότι η καταστροφή του Λιβάνου συνεχίζεται χωρίς ουσιαστική διεθνή αντίδραση..
Τα αμερικανικά και ευρωπαϊκά μέσα ενημέρωσης αναλύουν καθημερινά τις λεπτομέρειες της διαπραγμάτευσης με το Ιράν — το εμπλουτισμένο ουράνιο, τα χρονοδιαγράμματα, τις κυρώσεις, τα πιθανά ανταλλάγματα — την ώρα που ο Λίβανος μετατρέπεται σταδιακά σε ένα ακόμη πεδίο μόνιμου πολέμου χαμηλής ορατότητας.
Ο πρωθυπουργός του Ισραήλ, Μπενιαμίν Νετανιάχου δεν το κρύβει. Δήλωσε ανοιχτά ότι η χώρα του δεν πρόκειται να «σηκώσει το πόδι από το γκάζι» απέναντι στη Χεζμπολάχ και ότι οι ισραηλινές δυνάμεις επεκτείνουν τον έλεγχο τους σε «κυρίαρχα εδάφη» του νότιου Λιβάνου. Λίγες ώρες αργότερα, ισραηλινές χερσαίες δυνάμεις προωθούνταν πέρα από τη λεγόμενη «Κίτρινη γραμμή», τη γραμμή ασφαλείας που είχε επιβάλει μονομερώς το ίδιο το Ισραήλ μέσα σε λιβανικό έδαφος.
Ταυτόχρονα, δεκάδες πόλεις και χωριά έλαβαν εντολές εκκένωσης. Η Ναμπατίγια, η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη του νότιου Λιβάνου, άδειαζε μέσα στη νύχτα υπό τον φόβο νέων επιδρομών. Στην Καραούν, κοντά στο μεγαλύτερο φράγμα της χώρας, ισραηλινό drone χτύπησε έναν άνδρα σε μοτοσικλέτα. Ο διασώστης Καμέλ Ζέιν σταμάτησε το αυτοκίνητό του, άφησε την οικογένειά του στην άκρη του δρόμου και έτρεξε να προσφέρει βοήθεια. Λίγα λεπτά αργότερα δεύτερο χτύπημα στο ίδιο σημείο τον άφησε νεκρό.
Η εικόνα συνοψίζει με αρκετή ακρίβεια αυτό που συμβαίνει τις τελευταίες εβδομάδες στον Λίβανο. Ένας πόλεμος που συνεχίζεται κανονικά ενώ ο υπόλοιπος κόσμος συζητά ήδη τη «μεταπολεμική σταθερότητα» της Μέσης Ανατολής.
Και το πιο ανησυχητικό είναι ότι οι επιθέσεις δεν μοιάζουν πλέον απλώς με προσπάθεια «ανάσχεσης» της Χεζμπολάχ, όπως το θέλει η επίσημη ορολογία του ισραηλινού στρατού. Ολοένα περισσότερο θυμίζουν στρατηγική μόνιμης αποσταθεροποίησης και σταδιακής αλλαγής του status quo.
Ο ίδιος ο Νετανιάχου μίλησε για «οχύρωση της ζώνης ασφαλείας», ενώ ισραηλινοί αξιωματούχοι δηλώνουν ανοιχτά ότι οι επιχειρήσεις θα συνεχιστούν βαθύτερα μέσα στον Λίβανο. Ακόμη πιο αποκαλυπτικές ήταν οι δηλώσεις του ακροδεξιού υπουργού Οικονομικών Μπεζαλέλ Σμότριτς, ο οποίος απείλησε πως «για κάθε εκρηκτικό drone της Χεζμπολάχ πρέπει να πέφτουν δέκα κτίρια στη Βηρυτό».
Η λογική της συλλογικής τιμωρίας που εφαρμόστηκε στη Γάζα μεταφέρεται πλέον όλο και πιο ανοιχτά και στον Λίβανο. Η χώρα κινδυνεύει να μετατραπεί έτσι στο ξεχασμένο, «σιωπηλό μέτωπο» της νέας Μέσης Ανατολής. Ένας πόλεμος που συνεχίζεται χωρίς προοπτική τέλους, χωρίς πραγματική διεθνή πίεση και χωρίς ιδιαίτερο πολιτικό κόστος για το Ισραήλ όσο η παγκόσμια προσοχή παραμένει στραμμένη αλλού.
Και αυτό θα μπορούσε να είναι το πιο ανησυχητικό στοιχείο της πραγματικότητας που διαμορφώνεται. Η περιοχή της Μέσης Ανατολής μοιάζει να συνηθίζει πλέον την ιδέα ενός μόνιμου, διάχυτου πολέμου όπου οι εκεχειρίες, οι διαπραγματεύσεις και οι «διπλωματικές πρωτοβουλίες» δεν σταματούν πραγματικά την καταστροφή αλλά απλώς τη μετακινούν από μέτωπο σε μέτωπο.
