Στα μέσα της δεκαετίας του ’80 η καριέρα του Διονύση Σαββόπουλου βρέθηκε σε ένα παράξενο μεταίχμιο. Είχε προηγηθεί η κυκλοφορία του δίσκου «Τραπεζάκια έξω» το 1983, που κατά γενική ομολογία ήταν το τελευταίο πραγματικά σημαντικό άλμπουμ του τραγουδοποιού. Σε εκείνον τον δίσκο παρατηρήθηκε για πρώτη φορά η συντηρητική στροφή του Σαββόπουλου προς το νεορθόδοξο ρεύμα, κάτι που προκάλεσε σφοδρές αντιδράσεις, όμως περιείχε τραγούδια όπως το «Ας κρατήσουν οι χοροί» που θα εκτόξευε τη δόξα του τις επόμενες δεκαετίες. Ανάμεσα στο ζενίθ της ιστορικής συναυλίας στο Ολυμπιακό Στάδιο το 1983 που απασχόλησε έντονα την κοινή γνώμη και στο ναδίρ των οξύθυμων και άγευστων τραγουδιών του αμφιλεγόμενου δίσκου «Το κούρεμα» του 1989 ο Σαββόπουλος πρόλαβε και δημιούργησε την πιο σημαντική μουσική εκπομπή στην ιστορία της ελληνικής τηλεόρασης.
Το «Ζήτω το ελληνικό τραγούδι» προβλήθηκε από τον Οκτώβριο του 1986 έως το καλοκαίρι του 1987 σε μια κρατική τηλεόραση που αναζητούσε μια νέα πολιτιστική ταυτότητα με τη σαρωτική έλευση των πρώτων ιδιωτικών καναλιών να βρίσκεται προ των πυλών. Αξίζει να σημειωθεί ότι η Lyra είχε περάσει στα χέρια του Κυριάκου Μαραβέλια μετά τον θάνατο του Αλέξανδρου Πατσιφά. Σε εκείνη τη Lyra ο Σαββόπουλος θα είχε θέση στελέχους και παραγωγού και προφανώς εκείνη η εμπειρία συνέβαλε στην παραγωγή, στον σχεδιασμό και στην παρουσίαση των 30 επεισοδίων που σκηνοθέτησαν ο Γιώργος Πανουσόπουλος και ο Κώστας Μαζάνης.
Το «Ζήτω το ελληνικό τραγούδι» παραμένει με διαφορά η ωραιότερη εγχώρια μουσική εκπομπή, με ζωηρές συνεντεύξεις, με σχολιασμό της επικαιρότητας και με ζωντανές ερμηνείες από τα σημαντικότερα ονόματα της ελληνικής δισκογραφίας. Από τον Γρηγόρη Μπιθικώτση και τον Μίκη Θεοδωράκη μέχρι την Ελένη Δήμου, τον Λάκη Παπαδόπουλο, τον Γιώργο Νταλάρα και τον Στράτο Διονυσίου, δεκάδες μουσικοί έπαιξαν ζωντανά, πάντα σε διαφορετικό σκηνικό, σε επεισόδια που είχαν εκπαιδευτικό χαρακτήρα παρά αμιγώς ψυχαγωγικό. Το 1987 οι καλύτερες στιγμές της εκπομπής συγκεντρώθηκαν στον ομότιτλο διπλό δίσκο που κυκλοφόρησε από τη Minos.