Δημοσιεύουμε σήμερα το δεύτερο μέρος της συνέντευξης του Γάλλου φιλόσοφου, συγγραφέα και αντάρτη στο πλευρό του Τσε Γκεβάρα Ρεζίς Ντεμπρέ. Διαβάστε εδώ το πρώτο μέρος.
Συνέντευξη στον Οδυσσέα Βουδούρη
* Είσαι ένας φιλόσοφος...
Όχι, δεν είμαι φιλόσοφος εδώ και καιρό!
* Δεν είσαι πια φιλόσοφος; (γέλια)
Όχι, δεν είμαι πια φιλόσοφος, δεν έχω ανοίξει φιλοσοφικό βιβλίο εδώ και είκοσι χρόνια.
* Πάντως είσαι ένας άνθρωπος που συνδέει τη σκέψη του και τη δράση του με τα πολιτικά δρώμενα...
...Δεν έχω πια πολιτική δραστηριότητα.
* Στη ζωή σου όμως είχες...
Είχα, αλλά....
* Εμείς γνωριστήκαμε στο Κόσοβο και βρεθήκαμε εκεί επειδή στο Κόσοβο υπήρχαν πολιτικά γεγονότα.
Βεβαίως. Και ήταν μια πολύ όμορφη συνάντηση. Ο αγώνας ενάντια στο ΝΑΤΟ φυσικά... Τέλος πάντων, δεν πρέπει να λέμε τέτοια πράγματα, ειδικά τώρα (γελάει). Ωστόσο, σήμερα είμαι εντελώς απομακρυσμένος από την πολιτική σκηνή, νιώθω πληγωμένος, αγανακτισμένος, ταπεινωμένος από την τροπή που παίρνει η εξωτερική δράση μας...
* Εννοείς της Γαλλίας;
Ναι, της Γαλλίας.
* Σε κάθε περίπτωση, για να θυμίσουμε την πορεία σου, έχεις ταξιδέψει στην Παλαιστίνη και έχεις γράψει σημαντικά πράγματα για την ισραηλινοπαλαιστινιακή διένεξη, έχεις ταξιδέψει στην Αϊτή, πήρες ενεργά μέρος σε προσπάθειες εξομάλυνσης της κατάστασης εκεί, ήσουν στο Κόσοβο, έχεις πάει σε πολλές χώρες... Καταλαβαίνω και σέβομαι τον αυτοπροσδιορισμό σου ως μη-φιλοσόφου, ωστόσο είναι προφανές ότι η δράση σου κυριαρχείται από το ενδιαφέρον σου για τα πολιτικά πράγματα. Είναι αυτό κάτι που τώρα αλλάζει και γιατί;
Πράγματι, δεν διαβάζω πια εφημερίδες, εννοώ τις λεγόμενες έγκριτες εφημερίδες Le Monde, Liberation, Figaro... Ακούω ραδιόφωνο το πρωί, αλλά αδιαφορώ παντελώς για τη γαλλική πολιτική σκηνή, όπου σήμερα υπάρχει ένα κενό, όπου δεν υπάρχει διακύβευμα. Υπάρχει εναλλαγή, αλλά όχι πραγματικό διακύβευμα. Αντικαθιστούμε τον «Πολ» με τον «Πιερ» αλλά ο Πολ και ο Πιερ κάνουν περίπου τα ίδια πράγματα. Συνεπώς, κανένα ενδιαφέρον.
* Μου έλεγες προηγουμένως ότι η πολιτική δραστηριότητα είναι πιθανώς εκείνη που έχει τη χαμηλότερη αποδοτικότητα μεταξύ όλων των ανθρώπινων διανοητικών δραστηριοτήτων. Αν π.χ. είσαι αρχιτέκτονας, θα αφιερώσεις κάποιο χρόνο για να σχεδιάσεις ένα σπίτι, θα βγει όμορφο ή άσχημο, αλλά όλος ο χρόνος που αφιέρωσες μεταφράζεται σε έργο. Το ίδιο αν είσαι ζωγράφος. Μπορεί ο πίνακας που έκανες να είναι εξαιρετικά μέτριος, αλλά ο κόπος σου μεταφράζεται σε κάτι συγκεκριμένο κ.ο.κ. Διαπιστώνεις ότι το ποσοστό του χρόνου που αφιερώνεται στην πολιτική και που τελικά μεταφράζεται σε κάτι χειροπιαστό είναι εξαιρετικά μικρό. Αυτό σημαίνει τελικά ότι δεν πρέπει πια να ασχολούμαστε με την πολιτική;
Όλα εξαρτώνται από την ηλικία, από τον χαρακτήρα και την κατάσταση στην οποία βρίσκεται εκείνος στον οποίο θέτεις αυτή την ερώτηση. Αν είναι 20 χρόνων ή 70 χρόνων, δεν θα σου δώσει την ίδια απάντηση. Αν είναι Γάλλος ή Λατινοαμερικάνος, δεν θα σου δώσει την ίδια απάντηση. Αν έχει καλλιτεχνικό ταμπεραμέντο ή αν είναι συγγραφέας, δεν θα απαντήσει το ίδιο με έναν επιχειρηματία ή έναν ρήτορα. Οπότε δεν υπάρχει μια γενική απάντηση σε αυτή την ειδική ερώτηση.
Προσωπικά, είμαι συγγραφέας, διαβάζω και γράφω μυθιστορήματα, ενδιαφέρομαι πολύ για την παλαιότερη και τη σύγχρονη Ιστορία. Αλλά έχω αντικαταστήσει την απατηλή χαρά του ηθοποιού με τη γαλήνια χαρά του θεατή...
* Ωραίος επίλογος...
(γέλια)... Ήταν πολύ αποθαρρυντικό αυτό που σου είπα, αλλά... Εντάξει, γράφω αυτή την περίοδο. Είχα π.χ. μια πολεμική διαμάχη με τον Védrine* στη Monde Diplomatique. Είχε συντάξει μια έκθεση για να δικαιολογήσει την επανένταξη της Γαλλίας στο στρατιωτικό σκέλος του ΝΑΤΟ. Εγώ διαφωνούσα. Μου απάντησε. Θα σου δώσω αυτά τα κείμενα. Πράγματι, η διεθνής πολιτική μ' ενδιαφέρει. Ναι, διότι σχετίζεται με τον πολιτισμό, υπάρχει ένα ιστορικό υπόστρωμα που την κάνει ενδιαφέρουσα. Αλλά ειλικρινά, οι επαρχιακές εκλογές στο Maine-et-Loire**... (γελάει)... επιφυλάσσω το πάθος μου για άλλα πράγματα.
* Πρώην υπουργός Εξωτερικών του Σοσιαλιστικού Κόμματος
** Νομός της κεντρικής Γαλλίας
