Το βιβλίο είναι όλο γραμμένο σε δεύτερο πρόσωπο, ο Λεβέ μιλάει για την αυτοκτονία ενός πολύ καλού του φίλου, απευθυνόμενος καθ' όλη τη διάρκεια σε αυτόν

Στη «Δίφορη μνήμη» ο Θεοχάρης δίνει φωνή στον τόπο που τον γέννησε, στον τόπο που τον έκανε αυτό που είναι: τη Δεσφίνα Φωκίδας

Η ολιγογράφος συγγραφέας εξέδωσε την τελευταία συλλογή διηγημάτων της με τον τίτλο «Εκπαιδευτής γρύλων» το 2008 και έκτοτε είχε σιγήσει

Με νεανική ορμή και άλλο τόσο πάθος βρίσκεται, από τη μια στιγμή στην άλλη, στην επινοημένη σαγηνευτική πόλη - φάντασμα με το όνομα «Πέρασμα του Μακελάρη»

Αρχικά νομίζουμε πως έχουμε να κάνουμε με ένα κείμενο που πατάει γερά στον ρεαλισμό, για να κλονιστεί στη συνέχεα αυτή η εντύπωση

Χωρίς στολίδια, χωρίς περιττά λόγια, με κουβέντες μετρημένες, καίριες και, κυρίως, με χιούμορ, αυτοσαρκασμό, ειρωνεία

Η Έμκε είναι ευθεία, ρηξικέλευθη, καθηλωτική. Μη ξεχνώντας την ταξικότητα των διαχωρισμών, γράφει ένα βιβλίο βαθιά πολιτικό

Η «Ανέμελη δυστυχία», το συγκλονιστικό χρονικό «ενός οικειοθελούς θανάτου», αναπλάθει, με την ακρίβεια λεπτολόγου, την κοφτερή ματιά ενός ορκισμένου αφηγητή

Ο Γκουτιέρες αρνείται να γίνει ένας ακόμη «σχιζοφρενής μετανάστης». Μεγάλωσε και ανδρώθηκε στους δρόμους της Αβάνας, γι’ αυτούς χτυπάει η καρδιά του

Ο Γκρόσσμαν γράφει με πόνο βαθύ αλλά χέρι σταθερό. Μιλάει με πάθος και αποτροπιασμό, όντας ο ίδιος υπό την επήρεια σοκ