Η Κάγια Κάλλας απάντησε στην πρόσφατη ερώτηση του Αντιπροέδρου της Left, Κώστα Αρβανίτη, για την επιβολή της θανατικής ποινής από τα ισραηλινά δικαστήρια εις βάρος αποκλειστικά των Παλαιστινίων, αποκαλώντας το νομοσχέδιο σοβαρή οπισθοδρόμηση και υπενθυμίζοντας τις υποχρεώσεις του Ισραήλ βάσει της Συμφωνίας Σύνδεσης ΕΕ–Ισραήλ.
Στην απάντηση της Ύπατης Εκπροσώπου της Ένωσης για Θέματα Εξωτερικής Πολιτικής και Πολιτικής Ασφάλειας αναφέρονται τα ανεπαρκή ημίμετρα που έχει λάβει ή προτίθεται να λάβει η ΕΕ κατά του Ισραήλ επιβεβαιώνοντας για μια ακόμη φορά την αντίφαση της ευρωπαϊκής στάσης απέναντι στο Ισραήλ.
Πριν από λίγες μέρες στο Μεξικό, η Ύπατη Εκπρόσωπος είπε την αλήθεια και παρομοίασε το Ισραήλ με το καθεστώς απαρτχάιντ της Νότιας Αφρικής. Το Τελ Αβίβ επιβεβαίωσε ότι έχει μετατρέψει τα κατεχόμενα παλαιστινιακά εδάφη σε φυλακή με την απαγόρευση εισόδου και την απέλαση των Ελλήνων συνδικαλιστών, οι οποίοι τηρώντας όλες τις νόμιμες διαδικασίες επρόκειτο να επισκεφθούν τη Ραμάλα.
Το Ισραήλ μονομερώς διέκοψε κάθε επαφή με την Κάγια Κάλας περιφρονώντας για μία ακόμη φορά την ευρωπαϊκή διπλωματίας και τις αρχές στις οποίες στηρίζεται η Συμφωνία Ένωσης ΕΕ – Ισραήλ.
Τι περιμένει η ΕΕ για να αναστείλει τη Συμφωνία Ένωσης, την οποία έχει κάνει κουρελόχαρτο η κυβέρνηση του Νετανιάχου; Η Left το ζητά εδώ και δύο χρόνια σε συνδυασμό με επιβολή εμπάργκο όπλων. Είναι το αποτελεσματικότερο μέσο πίεσης για να σταματήσουν τα εγκλήματα των Ισραηλινών εις βάρος του παλαιστινιακού λαού.
Ακολουθούν η ερώτηση του Κ. Αρβανίτη και η απάντηση της Κ. Κάλλας:
Ερώτηση με αίτημα γραπτής απάντησης E-001333/2026/rev.1
προς την Επιτροπή
Άρθρο 144 του Κανονισμού
Κωνσταντίνος Αρβανίτης (The Left)
Θέμα: Ισραήλ: θανατική ποινή και φυλετικές διακρίσεις
Το ισραηλινό κοινοβούλιο νομοθέτησε στις 30 Μαρτίου 2026 την επιβολή θανατικής ποινής με α-παγχονισμό για όποιον προκαλεί σκόπιμα τον θάνατο ενός ατόμου με σκοπό να βλάψει έναν Ισ-ραηλινό πολίτη ή κάτοικο από πρόθεση να θέσει τέρμα στην ύπαρξη του κράτους του Ισραήλ.
Η προϋπόθεση «άρνησης ύπαρξης του κράτους του Ισραήλ» πρακτικά εξαιρεί τη συντριπτική πλειονότητα των Εβραίων και καθιστά τον νόμο de facto μέσο απαράδεκτης και στοχευμένης φυ-λετικής διάκρισης σε βάρος των Παλαιστινίων, όπως έγινε αντιληπτό και από δημόσιες τοποθετή-σεις κυβερνητικών αξιωματούχων κατά τη νομοπαρασκευαστική διαδικασία.
Η εξέλιξη αυτή ανάγκασε την Ένωση Πολιτικών Δικαιωμάτων του Ισραήλ να υποβάλει προσφυγή στο Ανώτατο Δικαστήριο, επικαλούμενη «προμελετημένη διάκριση», και αρκετά ευρωπαϊκά κράτη να καταδικάσουν επισήμως τον νόμο. Σε έντονες καταγγελίες έχουν επίσης προβεί η ΕΕ1, το Συμ-βούλιο της Ευρώπης2, ο OHE3 και πλήθος διεθνών οργανώσεων της κοινωνίας των πολιτών.
Υπό το πρίσμα των ανωτέρω, ερωτάται η Επιτροπή:
1. Ποιες είναι οι άμεσες έμπρακτες ενέργειες στις οποίες προτίθεται να προβεί σχετικά με το ζήτημα αυτό;
2. Θα συνεχίσει η Ευρωπαϊκή Ένωση να χρηματοδοτεί τρίτο κράτος το οποίο παραβιάζει κατά-φωρα, επανειλημμένα και αποδεδειγμένα τις ίδιες τις θεμελιώδεις αρχές και αξίες της;
Κατάθεση: 31.3.2026
