«Όλα σε ένα… νοικοκυρεμένα», όπως έλεγε και ένα παλιό διαφημιστικό σλόγκαν, τα φέρνει στη Βουλή ο Κυριάκος Πιερρακάκης.
Ο, εμφανιζόμενος ως μετριοπαθής τεχνοκράτης, υπουργός Οικονομίας και Οικονομικών και Πρόεδρος του Eurogroup, άλλοτε εχθρός των «επιδοματικών πολιτικών» προωθεί ένα ετερογενές πολυνομοσχέδιο 127 άρθρων ( !) που κατατέθηκε με εξαιρετικά περιορισμένα χρονικά περιθώρια και .... (συνδυάζει επιδοματικές παρεμβάσεις με κάποιες μόνιμες μισθολογικές/συνταξιοδοτικές δαπάνες και μερικές ρυθμίσεις δημοσιονομικής διαχείρισης.)
Το σχέδιο νόμου που αναμένεται να εισαχθεί την Τετάρτη 24.6.26 στην Ολομέλεια της Βουλής, αναφέρεται ταυτόχρονα στη στεγαστική πολιτική, το διαθέσιμο εισόδημα, τις οφειλές, τον εξωδικαστικό συμβιβασμό, τη φορολογία/τελωνεία, τις συντάξεις του Δημοσίου, τα μισθολογικά, τα τυχερά παίγνια, τον αιγιαλός κ.α.
Η Ανάλυση Συνεπειών, το παρουσιάζει ως «δέσμη στήριξης κοινωνίας και οικονομίας», αλλά η έκταση και ετερογένεια των ρυθμίσεων δημιουργεί ισχυρό πεδίο κριτικής για κακή νομοθέτηση και δυσκολία ουσιαστικού κοινοβουλευτικού ελέγχου.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
ΣΥΡΙΖΑ - ΠΣ / Ο κ. Πιερρακάκης παίζει παιχνιδάκια με την αγωνία των δανειοληπτών του νόμου Κατσέλη
Ο κ. Πιερρακάκης, ο οποίος θα δεχτεί τα πυρά της αντιπολίτευσης για τον εμπαιγμό των δανειοληπτών του νόμου Κατσέλη αναμένεται να προτάξει (μεταξύ άλλων) ως καίριες παρεμβάσεις: την αύξηση του ακατάσχετου των τραπεζικών λογαριασμών στα 1600 ευρώ για όλα τα χρέη προς Δημόσιο και τράπεζες, την καταπολέμηση του παράνομου τζόγου, τις ρυθμίσεις για τον εξωδικαστικό μηχανισμό και το ιδιωτικό χρέος (αν και ήδη δέχεται κριτική ότι οι προωθούμενες ρυθμίσεις αποδυναμώνουν την προστασία των οφειλετών και ενισχύουν τη θέση των funds), τη διεύρυνση των εισοδηματικών κριτηρίων για την επιστροφή ενός ενοικίου, την επιστροφή δύο ενοικίων σε εκπαιδευτικούς, ιατρούς και νοσηλευτές που υπηρετούν στην ελληνική περιφέρεια και την απαγόρευση έκδοσης νέων αδειών για βραχυρόνιες μισθώσεις σε ακίνητα που βρίσκονται στην Α’ Δημοτική Κοινότητα του Δήμου Θεσσαλονίκης.
Ωστόσο, είναι φανερό ότι το πολυνομοσχέδιο αποτυπώνει με τον πιο χαρακτηριστικό τρόπο το πολιτικό αδιέξοδο της κυβέρνησης.
Αν και η κυβέρνηση το εμφανίζει, υπό την πίεση της κοινωνικής κατακραυγής, ως απάντηση στην ενεργειακή κρίση, στην ακρίβεια, στη στεγαστική κρίση, στην υπερχρέωση των νοικοκυριών, στις συνταξιοδοτικές αδικίες και στις δυσλειτουργίες της δημόσιας διοίκησης, το σχέδιο νόμου δεν αντιμετωπίζει τα συγκεκριμένα ζητήματα αλλά απλά αμβλύνει, με μεγάλη καθυστέρηση, μερικές από τις συνέπειές τους.
Με απλά λόγια, σύμφωνα με την κριτική που ασκεί κατά τη συζήτηση των τελευταίων ημερών στην Επιτροπή Οικονομικών Υποθέσεων ο ΣΥΡΙΖΑ Προοδευτική Συμμαχία, η κυβέρνηση Μητσοτάκη έρχεται σήμερα να:
- νομοθετήσει επιδοτήσεις ενοικίου, επειδή απέτυχε να διαμορφώσει μια συνεκτική στεγαστική πολιτική,
- διευρύνει τα εισοδηματικά κριτήρια κοινωνικών ενισχύσεων, επειδή η ακρίβεια έχει συμπαρασύρει όλο και περισσότερα νοικοκυριά στη ζώνη οικονομικής ανασφάλειας
- να δημιουργήσει νέες ρυθμίσεις οφειλών επειδή το ιδιωτικό χρέος συνεχίζει να διογκώνεται,
- να θεραπεύσει συνταξιοδοτικές και μισθολογικές εκκρεμότητες που η ίδια δημιούργησε ή άφησε να χρονίζουν,
- να επεκτείνει προγράμματα στήριξης επειδή οι πολίτες, παρά τους κυβερνητικούς πανηγυρισμούς για τους οικονομικούς δείκτες, δυσκολεύονται ολοένα περισσότερο να ανταποκριθούν στις βασικές ανάγκες της καθημερινότητας.
Πανηγυρισμοί Πιερρακάκη - Μητσοτάκη για τα νούμερα, σε απόγνωση η κοινωνική πλειοψηφία
Ο κ. Πιερρακάκης αναμένεται να θριαμβολογήσει από το βήμα της Ολομέλειας για την πορεία της Οικονομίας. Αν πράγματι η Οικονομία πηγαίνει τόσο καλά, γιατί χρειάζονται συνεχώς νέα επιδόματα; Γιατί αυξάνονται οι δικαιούχοι κοινωνικών ενισχύσεων;
Στην πραγματικότητα, το εν λόγω σχέδιο νόμου αποκαλύπτει την αντίφαση ανάμεσα στους μακροοικονομικούς πανηγυρισμούς της κυβέρνησης και στην πραγματικότητα των πολιτών.
Από τη μία πλευρά ακούμε για πρωτογενή πλεονάσματα, δημοσιονομικές επιδόσεις και υπεραπόδοση εσόδων και, από την άλλη πλευρά, η ίδια η κυβέρνηση νομοθετεί παραδεχόμενη ότι:
- οι πολίτες δεν μπορούν να πληρώσουν τα ενοίκιά τους,
- οι μικρομεσαίοι αδυνατούν να εξυπηρετήσουν τα χρέη τους,
- οι δημόσιοι λειτουργοί δεν μπορούν να στελεχώσουν κρίσιμες υπηρεσίες στην περιφέρεια,
- οι ευάλωτες κοινωνικές ομάδες χρειάζονται ολοένα μεγαλύτερη οικονομική στήριξη.
Η πραγματικότητα είναι ότι τα πλεονάσματα που επικαλείται η κυβέρνηση Μητσοτάκη δεν είναι αποτέλεσμα δίκαιης ανάπτυξης αλλά (σε μεγάλο βαθμό) της υπερφορολόγησης μέσω της ακρίβειας, της αύξησης των έμμεσων φόρων και της μεταφοράς του κόστους της κρίσης στα νοικοκυριά.
Και τελικά, ούτε οι νέες αυτές παρεμβάσεις μπορούν να αντιμετωπίσουν τις αιτίες των προβλημάτων που η ίδια η κυβέρνηση αναγνωρίζει φέρνοντας το σχέδιο νόμου προς ψήφιση.
Θα είναι κωμικό να ισχυριστεί κάποιος από την πλευρά της κυβέρνησης ότι με το σχέδιο νόμου του κ. Πιερρακάκη αντιμετωπίζεται η στεγαστική κρίση, η ενεργειακή φτώχεια, η ανασφάλεια των εργαζομένων, η έκρηξη του ιδιωτικού χρέους και οι ανισότητες που διευρύνονται τα τελευταία χρόνια.
Αντίθετα, φαίνεται ότι, κατά την πάγια μεθοδολογία της παρούσας κυβέρνησης, επιχειρείται η διαχείριση της κοινωνικής δυσαρέσκειας μέσω επιλεκτικών ενισχύσεων και αποσπασματικών παρεμβάσεων.
Πρόκειται για ένα σχέδιο νόμου που έχει τον χαρακτήρα «damage control», ώστε να μετριαστούν σε ορισμένο βαθμό οι συνέπειες μιας πολιτικής που έχει ήδη αποτύχει να προστατεύσει την κοινωνία από την ακρίβεια, την ανασφάλεια και την υποβάθμιση του βιοτικού επιπέδου.
Η προοδευτική αντιπολίτευση οφείλει να μετατοπίσει τη συζήτηση από το μερικό και επιφανειακό (αν είναι «υπέρ ή κατά» μίας δέσμης προσωρινών μέτρων), στη μεγάλη εικόνα: την ανάγκη η χώρα μας να εκπονήσει μια διαφορετική στρατηγική, η οποία θα θέτει στο επίκεντρο την εργασία, τη στέγη, τη δημόσια υγεία, τη δημόσια παιδεία, τη δίκαιη φορολογία και τη μείωση των κοινωνικών ανισοτήτων.
