Η κατάσταση στην Ελλάδα όσον αφορά τις συνθήκες προετοιμασίας στους αθλητές και αθλήτριες των αθλημάτων του υγρού στίβου είναι τραγική. Η εθνική ομάδα της κολύμβησης, π.χ., έκανε φέτος μια από τις χειρότερες εμφανίσεις σε Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα, αλλά υπάρχει και μια ομάδα που είναι "παντός καιρού" και διακρίνεται ακόμη και κάτω από τις αντίξοες συνθήκες.
Η Εθνική ομάδα Νέων Γυναικών του πόλο κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο (7-6 στον τελικό την "γηπεδούχο" Ιταλία) στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα της κατηγορίας, που έγινε στην Όστια. Είναι -πάνω - κάτω- η ίδια ομάδα που κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Νεανίδων του Περθ το 2012 (9-5 στον τελικό την Ουγγαρία) και ανέβηκε στο ψηλότερο σκαλί του βάθρου στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Νεανίδων της Κωνσταντινούπολης το 2012 (8-5 στον τελικό την Ισπανία).
Αυτό το μετάλλιο είναι το έβδομο χρυσό για την Ελλάδα στις υποδομές και το ένατο "θηλυκού γένους" σε μεγάλες διοργανώσεις. Συνολικά, είναι το 21ο στα κορίτσια (9-6-6), το 13ο στις υποδομές και το 39ο στο σύνολο των Εθνικών μας ομάδων (10-12-17) και στα δύο φύλα.
"Είχαμε αντίξοες συνθήκες, στην προετοιμασία. Παρ' όλα αυτά, έδειξαν ιδιαίτερη συγκέντρωση, πάθος, θέληση, αποφασιστικότητα, όλα αυτά τα στοιχεία που κάνουν μια ομάδα σημαντική και μεγάλη. Το αποτέλεσμα ήταν καταπληκτικό. Αυτή η ομάδα πήγε σε δύο διοργανώσεις, στο Παγκόσμιο πρωτάθλημα με 2-3 αλλαγές, όπου έχασε το μετάλλιο από λεπτομέρειες και ήταν αήττητη (σ.σ. έχασε μόνο στα πέναλτι). Στην επόμενη διοργάνωση της Ρώμης, ήταν επίσης αήττητη. Είναι πολύ σημαντικό το να είναι μια ομάδα σε δύο διοργανώσεις αήττητη, τόσο για τις μικρές κατηγορίες όσο και για το γυναικείο πόλο γενικότερα", δήλωσε ο ομοσπονδιακός προπονητής Γιώργος Μορφέσης, που μιλώντας στο επίσημο site της ομοσπονδίας εξήγησε κάτω από ποιες συνθήκες ήρθε αυτή η επιτυχία:
"Νομίζω ότι, όσο τα χρόνια περνάνε, τα πράγματα αντί να πηγαίνουν καλύτερα, πηγαίνουν χειρότερα. Όχι στις επιτυχίες, αλλά στις συνθήκες στις οποίες προετοιμαζόμαστε. Το ξέρουν όλοι είναι γνωστό, ότι κάποια στιγμή τίθεται σε κίνδυνο η σωματική ακεραιότητα των παικτριών στις συνθήκες που αντιμετωπίζουμε. Τα κολυμβητήρια είναι ακατάλληλα, είναι επικίνδυνες οι εγκαταστάσεις στις οποίες είμαστε, οι θερμοκρασίες του νερού όσον αφορά το χειμώνα είναι απαγορευτικές. Το καλοκαίρι δεν έχουμε αυτό το πρόβλημα, αλλά αντιμετωπίζουμε εκείνο της καθαρότητας του νερού. Το βασικό πρόβλημα είναι αυτό της στέγης. Δεν έχουμε ένα προπονητικό κέντρο, στο οποίο η Εθνική θα μπορεί να προετοιμάζεται και να φέρνει επιτυχίες".
Διακρίσεις είχε η ελληνική ομάδα και σε ατομικό επίπεδο, αφού η Ελευθερία Πλευρίτου αναδείχθηκε πολυτιμότερη παίκτρια της διοργάνωσης (είτε ως σκόρερ είτε ως "πλέι μέικερ", όπως στον τελικό), ενώ η Χρυσή Διαμαντοπούλου ήταν η -μακράν- καλύτερη τερματοφύλακας του τουρνουά.
Η Διαμαντοπούλου σε δηλώσεις οριοθέτησε τους επόμενους στόχους της ομάδας, ενώ έκανε και μια ειδική... αφιέρωση: "Ο μεγάλος στόχος είναι η πρόκριση στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Βραζιλίας σε δύο χρόνια σε επίπεδο γυναικών. Πιστεύω πως αν συνεχίσουμε έτσι, έχουμε πολύ λαμπρό μέλλον μπροστά μας και νομίζω πως αν η συνέχεια είναι εξίσου δυναμική τότε θα μπορέσουμε να διεκδικήσουμε περισσότερα μετάλλια. Αφιερώνουμε την πρώτη θέση σε όλους τους Έλληνες, που πραγματικά βιώνουν πολύ δύσκολες καταστάσεις. Θέλαμε να κάνουμε τον κόσμο υπερήφανο και χαρούμενο, γιατί το χρειάζονται σε αυτές τις στιγμές".
