Τον προεκλογικό χαρακτήρα της επίσκεψης του υπουργού Πολιτισμού στο νέο κτήριο του ΕΜΣΤ στηλιτεύει, με ανακοίνωσή της, η ΕΕΚΕ Πολιτισμού του ΣΥΡΙΖΑ, υπενθυμίζοντάς του ότι εδώ και δέκα μήνες γνωρίζει πως "το κτήριο είναι αποπερατωμένο και απομένουν οι εσωτερικές διαμορφώσεις", για τις οποίες όμως απαιτείται να ανατεθούν και να γίνουν οι σχετικές μελέτες.
"Λόγω και της στάσης της πολιτικής ηγεσίας του υπουργείου, χάθηκε πολύτιμος χρόνος. Τελικά θα εκκινήσει πλήρως και οργανωμένα τη λειτουργία του το Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης ή όχι; Ή (το χειρότερο) θα μπει στην λογική προεκλογικών σκοπιμοτήτων; Θυμίζουμε ότι στον τόπο μας υπάρχει μεγάλη παράδοση προεκλογικών εγκαινίων ανέτοιμων έργων", προειδοποιεί ο ΣΥΡΙΖΑ, σημειώνοντας ότι δεν είναι δυνατόν ο υπουργός να μιλά "σαν να επίκειται η σχεδόν άμεση έναρξη της λειτουργίας του".
Στην ανακοίνωση της Επιτροπής γίνεται αναφορά σε μια σειρά ζητημάτων που συγκροτούν ένα πλαίσιο αρχών, που αν είχαν ακολουθηθεί, ίσως σήμερα το νέο μουσείο να ήταν ανοιχτό. Πρώτα απ' όλα "θέλουμε να υπογραμμίσουμε τη διαφωνία μας με την επιμονή των πολιτικών ηγεσιών να διορίζουν και όχι να προκηρύσσουν τις διοικητικές και στελεχιακές θέσεις. Το μουσείο είναι συλλογικό απόκτημα", σημειώνεται, ενώ ο ΣΥΡΙΖΑ δεν παραλείπει να καυτηριάσει το γεγονός ότι, ενώ η υφυπουργός Α. Γκερέκου βεβαίωνε για την παραμονή της προηγούμενης διευθύντριας, ο υπουργός ενάμιση μήνα μετά την έπαυσε, ακυρώνοντας επί της ουσίας την υφυπουργό και απαξιώντας μάλιστα να απαντήσει σε σχετική επίκαιρη ερώτηση του ΣΥΡΙΖΑ.
Η ΕΕΚΕ Πολιτισμού, αν και χαρακτηρίζει "θετική, σε πρώτη ανάγνωση", την προοπτική να ανοίξει το νέο ΕΜΣΤ, έστω "μετά από παλινωδίες μηνών και εξαιρετικά αδέξιους χειρισμούς που εγείρουν ερωτηματικά", θέτει ένα πλαίσιο αρχών που νοηματοδοτούν το νέο μουσείο ως "συλλογικό πολιτιστικό απόκτημα".
Αυτές συνίστανται στον "αναπροσανατολισμό των κατευθύνσεων της μουσειακής πολιτικής του ΕΜΣΤ με βάση την πολύπλευρη και πολυεστιακή εικαστική πραγματικότητα", καθώς δεν είναι θεσμός έκφρασης προσωπικού γούστου του εκάστοτε διευθυντή του. Το Μουσείο να αποκτήσει ισχυρότερη κοινωνική αναφορά με άνοιγμα στους εικαστικούς φορείς και τις υπόλοιπες δομές πολιτιστικής πολιτικής, με διαφάνεια και εκδημοκρατισμό. Να ενισχυθεί ο ερευνητικός χαρακτήρας του, με οργανική διασύνδεσή του με τις δομές εκπαίδευσης. Αποκατάσταση συνεργατικού κλίματος, που θα αποτρέψει σπάταλες αντιδικίες και άκομψες συμπεριφορές, όπως αυτές προς την τέως διευθύντρια, αλλά και προς το Δ.Σ. Το μουσείο πρέπει να είναι αυτόνομο από επιρροές και ιδιοτελείς πιέσεις, ώστε να θεμελιώσει τον πολιτιστικά ηγεμονικό του ρόλο. Τέλος, να γίνει πλήρης έλεγχος των πεπραγμένων, των συλλογών, των προμηθειών και αγορών, αλλά και του μέχρι σήμερα σχεδιασμού.
