Ο Ίνγκο Σούλτσε γνωρίζει από τείχη, αφού γεννήθηκε στη Δρέσδη, στην Ανατολική -τότε- Γερμανία. Έτσι, όταν ένας από τους σημαντικότερους σύγχρονους Γερμανούς πεζογράφους διαπιστώνει ότι "τείχη υπάρχουν πολλά", ξέρει πολύ καλά για τι πράγμα μιλάει...
Λίγο πριν συναντήσει το κοινό του στο Ινστιτούτο Γκαίτε, προκειμένου να μιλήσει για το τελευταίο του βιβλίο, Αδάμ και Έβελιν, που μόλις κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Καστανιώτη, συζήτησε με τους Έλληνες δημοσιογράφους. Όπως ήταν αναμενόμενο, οι ερωτήσεις αφορούσαν περισσότερο την πολιτική κατάσταση, ιδιαίτερα μετά τις γερμανικές εκλογές, και λιγότερο τη λογοτεχνία...
Χαμογελαστός και προσηνής, απάντησε υπομονετικά σε όλους, σημειώνοντας ότι "το τείχος ανάμεσα στον Βορρά και τον Νότο δεν είναι το μόνο". "Σε κάθε χώρα", συνέχισε, "υπάρχει μια μειοψηφία που κερδίζει πάρα πολλά και μια πλειονότητα που πληρώνει. Γι' αυτό, βλέποντας μόνο το τείχος μεταξύ Βορρά και Νότου, χάνουμε το πολιτικό πρόβλημα. Πιστεύω ότι αυτή η πλειοψηφία, τόσο στην Ελλάδα όσο και στη Γερμανία, έχει ανάλογα συμφέροντα», κατέληξε, τονίζοντας ότι η πραγματική αντίθεση δεν είναι "οι Γερμανοί έναντι όλων των άλλων".
Αναπόφευκτα, η συζήτηση έρχεται και στην καγκελάριο Μέρκελ, τη νικήτρια των εκλογών, όπως παρατήρησε κάποιος. «Έχω βαρεθεί να λέω ότι δεν είναι η νικήτρια των εκλογών. Κατάφερε ένα πολύ καλό αποτέλεσμα, αλλά έχασε την πλειοψηφία", αντέδρασε ο Γερμανός λογοτέχνης, χαρακτηρίζοντας την καγκελάριο "προσωποποίηση της απολυτότητας". "Δεν με βρίσκει σύμφωνο το ότι Πράσινοι και Σοσιαλδημοκράτες δεν συζητούν με την Αριστερά. Δεν χρειάζεται να πάνε μαζί τους, μπορούν όμως να συζητήσουν. Εφόσον όμως Σοσιαλδημοκράτες και Πράσινοι το όριο το βάζουν μόνο προς τα αριστερά, τότε η Μέρκελ θα παραμείνει καγκελάριος».
Αν και θεωρεί ότι η "Ostalgie", η νοσταλγία για τη ΓΛΔ, αποτελεί μια κατασκευή των ΜΜΕ, ο ίδιος παραδέχεται ότι δύσκολα μπορεί να επινοήσει έναν χαρακτήρα που να προέρχεται από τη Δυτική Γερμανία. Οι δικοί του ήρωες συνεχίζουν να υφίστανται "την ανισότητα που πάντα υπήρχε", διαφορές που παραμένουν ακόμη και σήμερα στην ενωμένη Γερμανία. Και ο ίδιος να υπερασπίζεται "κεκτημένα" που όλο και περισσότερο αμφισβητούνται σήμερα στη Δύση. Μπορεί να παραδέχεται πως "αν δεν είχε πέσει το Τείχος, δεν θα ήμουν μαζί σας σήμερα", παρ' όλα αυτά εξακολουθεί να βρίσκει "φρικτό το γεγονός ότι οι γιατροί σκέφτονται σαν επιχειρηματίες"...
