Στο Φεστιβάλ που θα πραγματοποιηθεί από τις 5 έως τις 15 Μαρτίου θα προβληθούν συνολικά 57 μεγάλου μήκους ντοκιμαντέρ από την Ελλάδα. Πολλά από αυτά θα είναι διαθέσιμα και στην ψηφιακή πλατφόρμα του για τους θεατές που δεν θα έχουν την ευκαιρία να βρίσκονται στις σκοτεινές αίθουσες εκείνες τις μέρες.
Στο επίσημο διαγωνιστικό του Φεστιβάλ συναντάμε την ταινία «Αλλού ο δρόμος», όπου η Ειρήνη Βουρλούμη ακολουθεί τις ζωές τριών οδηγών ταξί που κινούνται στους δρόμους της πόλης. Ο ένας μετράει μισό αιώνα στο τιμόνι και ξεκινά κάθε βάρδια με μια προσωπική τελετή κάτω από την Ακρόπολη, ο δεύτερος προσπαθεί να συνδυάσει τη σκληρή δουλειά με την τέχνη και ο τρίτος τραγουδά ερωτικά λαϊκά σε μικρά νυχτερινά κέντρα. Η ταινία ερευνά τη ρουτίνα, τη μνήμη και την επιθυμία μέσα από τη μουσική και τη διακριτική παρατήρηση των ανθρώπων του μόχθου. Ακόμα μία πρεμιέρα που αναμένεται με ενδιαφέρον είναι το «Σωνιέρου 4» του Φωκίωνα Μπόγρη. Ο σκηνοθέτης της νεονουάρ περιπέτειας με τίτλο «Πρόστιμο» στη νέα του σκηνοθετική δουλειά καταγράφει τον Κώστα που ξεκίνησε από ένα χωριό της Κρήτης με όνειρο να γίνει ηθοποιός και κατάφερε για μισό αιώνα να υποδύεται ρόλους «σκληρού» σε ένα σωρό ταινίες, από κωμωδίες της Φίνος Φιλμς και ταινίες του Αγγελόπουλου, μέχρι ταινίες του Γκουσγκούνη και φτηνές βιντεοπαραγωγές. Στο διαγωνιστικό πρόγραμμα βρίσκουμε και το «Bugboy» σε σκηνοθεσία του Λουκά Παλαιοκρασσά με θέμα έναν ντροπαλό έφηβο με στραβισμό που δυσκολεύεται στις κοινωνικές του επαφές μετά το διαζύγιο των γονιών του. Μέχρι που καταφεύγει στον κόσμο των εντόμων και δένεται με έναν γρύλο. Η ταινία εξερευνά την αόρατη σύνδεση με μικρά πλάσματα που με απρόσμενο τρόπο μπορούν να επανακαθορίσουν τη θέση μας στον κόσμο.
Αθέατοι κόσμοι και αληθινές ζωές
Αξιόλογες συμμετοχές υπάρχουν στο παράλληλο διαγωνιστικό τμήμα με τίτλο «Newcomers» που μας συστήνει νέες φωνές και ιστορίες που δεν έρχονται εύκολα στο φως. Εκεί βρίσκουμε την ταινία «Δεν κοστίζει τίποτα» της Μαίρης Μπουλή, η οποία παρατηρεί μια νέα κοπέλα που ενώ δουλεύει σε μπαρ για να τα βγάλει πέρα και ονειρεύεται μια μέρα να γίνει χορεύτρια μπαλέτου, παίρνει την απόφαση να γίνει δότρια ωαρίων. Αυτή η διαδικασία μοιάζει να μην κοστίζει τίποτα, όμως δεν είναι όσο απλή ακούγεται. Στην ίδια κατηγορία συναντάμε την ταινία «Μικροσκοπικοί θεοί», όπου ο σκηνοθέτης Πάνος Δεληγιάννης διερευνά τον ιδιωτικό και δημιουργικό κόσμο της εικαστικού Κλειούς Γκιζελή. Ανάμεσα στις προτάσεις αυτού του τμήματος ξεχωρίζει και το «Exile(s), ιστορίες ενός νησιού» του Γιώργου Ηλιόπουλου, που μας ταξιδεύει στην Ίμβρο για να ακούσουμε τους κατοίκους της να μας μιλούν για τα χωριά που ερήμωσαν, τις ζωές που χάθηκαν στον χρόνο, τα έθιμα και τις τελετουργίες που πεισματικά επιβιώνουν παρά τις ολέθριες συνέπειες που έχουν προκαλέσει στον τόπο οι μετακινήσεις πληθυσμών.
Ανθρωποκεντρικό ενδιαφέρον έχει και η ταινία «Άλογο και αναβάτης» του Παναγιώτη Ευαγγελίδη που θα προβληθεί στο τμήμα «FILM FORWARD». Η κάμερα καταγράφει τη συνάντηση της Σύλβιας και του Γιάννη σε ένα ξενοδοχείο της Θεσσαλονίκης, στην καρδιά του καλοκαιρινού καύσωνα, μέσα σε τρεις φορτισμένες συναισθηματικά ημέρες. Στο ίδιο τμήμα βρίσκουμε τις «Ιστορίες ενός ψέματος» που σκηνοθέτησε η Όλια Βερροιοπούλου. Η σκηνοθέτιδα αναφέρει χαρακτηριστικά για την ταινία της: «Μαθαίνω ότι μια παιδική μου φίλη είναι άρρωστη. Οι γιατροί και η οικογένειά της το κρύβουν από εκείνη και πρέπει κι εγώ με τη σειρά μου να το κρατήσω μυστικό. Μπερδεμένη, αρχίζω να θυμάμαι. Έχοντας μεγαλώσει περιτριγυρισμένη από γιατρούς, θυμάμαι ότι ήμουν μέρος αυτής της πρακτικής στο παρελθόν κι ότι έχει επηρεάσει αγαπημένα μου πρόσωπα. Αποφασίζω να μιλήσω στον γιατρό μπαμπά μου και ξεκινώ μια βαθιά προσωπική έρευνα στην προσπάθειά μου να κατανοήσω το σκεπτικό πίσω από τα ιατρικά ψέματα». Τέλος, την πρεμιέρα της θα κάνει η ταινία «Dear Future» της Χριστιάνας Χειραναγνωστάκη, η οποία εξερευνά τη σημασία της μνήμης σε ατομικό και συλλογικό επίπεδο σε μία εποχή όπου όλα κινούνται με ταχύτατους ρυθμούς και θέτει το ερώτημα τι αξίζει να διατηρηθεί για το μέλλον. Η ταινία εξερευνά, μεταξύ άλλων, μουσειακά αντικείμενα σε μία αποθήκη στην Ολλανδία και αθέατες τοιχογραφίες σε ένα δάσος της Ελβετίας και ιχνογραφεί τα όρια ανάμεσα σε όσα θεωρούνται χαμένα και σε όσα διεκδικούν ορατότητα.
