«Pluribus»
Διαθέσιμο στο Apple TV
Μπορεί η ατμόσφαιρα του «Pluribus» να μοιάζει με φουτουριστική ιστορία με ζόμπι ή με κλασική εισβολή εξωγήινων, όμως η φιλοδοξία της σειράς είναι πολύ μεγαλύτερη σε μηνύματα. Εκατομμύρια άνθρωποι πεθαίνουν όταν ένας ιός εξαπλώνεται ραγδαία και οι εναπομείναντες αποκτούν μια τηλεπαθητική σύνδεση που σβήνει όλες τις ατομικές ταυτότητες και τις αντικαθιστά με μια παγκόσμια συλλογική συνείδηση. Όλα όσα φαινομενικά καθόριζαν την ανθρώπινη εμπειρία έχουν εξαλειφθεί. Η κεντρική ηρωίδα, η Κάρολ, είναι μία από τους ελάχιστους ανθρώπους που έχουν ανοσία σε αυτή τη μετάβαση και αρνείται να αποδεχτεί τη νέα πραγματικότητα παρά τις προσπάθειες των υπολοίπων να συναινέσει. Η νέα παγκόσμια συλλογική συνείδηση στοχεύει σε ένα ουτοπικό, όμως η Κάρολ φαίνεται ξεροκέφαλη και αρνητική σε μια νέα πραγματικότητα απόλυτης ισότητας και ειρήνης εφόσον όλες οι επιθυμίες και οι ιδιαιτερότητές της, όλη η ατομική της βούληση θα εξαφανιστούν. Το κόστος της αθανασίας είναι η ανηδονία.
Ο δημιουργός του «Breaking Bad» υπογράφει μια σειρά που μοιάζει να αναφέρεται έμμεσα στους κινδύνους της ραγδαίας επέλασης της Τεχνητής Νοημοσύνης. Κυρίως με τη μορφή ενός οικουμενικού πειρασμού τού να υποκύψει η ανθρώπινη φύση σε μια ευγενική, βελτιωτική και επιβεβαιωτική φωνή που υπάρχει μόνο και μόνο για να λέει στους ανθρώπους αυτό που θέλουν να ακούσουν. Ωστόσο, το «Pluribus» μπορεί να είναι και μια μεταφορά για το καταθλιπτικό συναίσθημα της απομόνωσης όταν ο υπόλοιπος κόσμος οδεύει σε μια επιφανειακή αυτοβελτίωση που δεν είναι επιθυμητή για όλους. Οι υπόλοιποι που έχουν ανοσία στον ίδιο ιό προέρχονται από άλλες χώρες και άλλα πολιτισμικά υπόβαθρα, στέκονται επικριτικά απέναντι στην επίμονη επιμονή της Κάρολ στον ατομικισμό, υπονομεύοντας την περιορισμένη αμερικανική της ματιά. Γιατί η συνείδηση ενός ατόμου έχει μεγαλύτερη σημασία από την αυτόματη επιβολή μιας παγκόσμιας αρμονίας δίχως πολέμους και ανισότητες; Από την εποχή του «Twilight Zone», όταν οι εξωγήινοι έφτασαν υποσχόμενοι «να υπηρετήσουν τον άνθρωπο», δεν έχουμε δει ένα τόσο ευγενικό τέλος του κόσμου, όμως ο Βινς Γκίλιγκαν (συγγραφέας του «Breaking Bad») αυτή τη φορά δείχνει να μην έχει τις στιβαρές ιδέες και την έμπνευση για κάτι τόσο φιλόδοξο. Αυτό συμβαίνει όταν αποκτούν υπερβολική αυτοπεποίθηση οι τηλεοπτικοί συγγραφείς. Άραγε θυμάται κανείς τη σειρά «The Romanoffs» που είχε κάνει ο Μάθιου Γουάινερ αμέσως μετά τον θρίαμβο του «Mad Men»; Σίγουρα όχι.
«Sean Combs: The Reckoning»
Διαθέσιμο στο Netflix
Αυτό το ντοκιμαντέρ τεσσάρων επεισοδίων σηματοδοτεί την απόλυτη καταδίκη στα μάτια εκατομμυρίων ανθρώπων για τον Sean Combs, τον πρώην μεγιστάνα του ραπ και του χιπ-χοπ που εκτίει ποινή φυλάκισης 50 μηνών για σεξουαλική κακοποίηση και για μια σειρά από άλλα σοβαρά αδικήματα. Πρόκειται για έναν άνθρωπο του οποίου η περσινή πτώση από τη δόξα ήταν ξαφνική και πλέον δεν έχει επιστροφή. Η σειρά παρουσιάζει και τεκμηριώνει με λεπτομέρειες τις φρικτές κατηγορίες προς το πρόσωπο του μουσικού -γνωστού με πολλά ονόματα κατά τη διάρκεια της καριέρας του, όπως Puffy, Puff Daddy, P Diddy, Diddy- από πρώην φίλους, υπαλλήλους και συνεργάτες που τον κατηγορούν για οικονομική εξαπάτηση, βιασμούς, εκμετάλλευση, παράνομη κράτηση και σωματική κακοποίηση. Τον βλέπουμε σαν φιλόδοξο νεαρό που διψά για επιτυχία και στη συνέχεια να εξελίσσεται σε πολυεκατομμυριούχο με γούνες και σαμπάνιες, με την αφήγηση να σκιαγραφεί μια εικόνα ανόδου που τροφοδοτείται από το σκοτάδι, τον αμοραλισμό, τον φθόνο και την τοξική διαστροφή. Παρακολουθούμε μαρτυρίες υπαλλήλων του που τους ζητήθηκε να υπογράψουν την παραχώρηση των μεριδίων τους στην επιχείρησή του υπό την απειλή της βίας, σεξουαλικές επιθέσεις σε άνδρες και γυναίκες και τη σκιώδη ανάμειξή του στις δολοφονίες των ράπερ 2Pac και Notorious B.I.G. που είχαν συγκλονίσει τη μουσική βιομηχανία στη δεκαετία του ’90. Αποκορύφωμα του υλικού είναι το βίντεο από τις κάμερες ασφαλείας ξενοδοχείου που δείχνει τον Combs να χτυπά βάναυσα και να σέρνει την τραγουδίστρια Ventura στο έδαφος. Όπως το εξαιρετικά «Finding Neverland» αποτελούσε μια άβολη κατάδυση στη σκοτεινή πλευρά του Μάικλ Τζάκσον και όπως το (κατώτερο σε επίπεδο παραγωγής) «Surviving R Kelly» έφερνε στο φως μαρτυρίες από τα ανώνυμα θύματα ενός διάσημου σταρ, έτσι και το «The Reckoning» εκτελεί ένα ηθικό χρέος στον δρόμο για το ξεσκέπασμα όσων πανίσχυρων ανδρών της βιομηχανίας του θεάματος για δεκαετίας δρουν κακοποιητικά στις σκιές που δημιουργούν τα εκτυφλωτικά φλας που πέφτουν πάνω τους.
«Train Dreams»
Διαθέσιμο στο Netflix
Βασισμένη στο ομώνυμο βιβλίο του Αμερικανού συγγραφέα Ντένις Τζόνσον, η ταινία του εξαιρετικού Κλιντ Μπέντλεϊ αφηγείται την ιστορία ενός λαϊκού ήρωα των αρχών του περασμένου αιώνα στις βορειοδυτικές πολιτείες των ΗΠΑ. Η ιστορία εξελίσσεται μέσα από υπέροχα κάδρα στην καρδιά της φύσης, στα στάχια και στα χωράφια. Σε μια παρέα υλοτόμων ένας έμπειρος εργάτης επισημαίνει τους λόγους για τους οποίους η δουλειά τους είναι σκληρή λέγοντας: «Κόβουμε δέντρα που βρίσκονται εδώ για περισσότερα από 500 χρόνια. Αυτό σου βαραίνει την ψυχή. Ο κόσμος συνδέεται περίπλοκα. Κάθε φορά που τραβάμε ένα νήμα, δεν ξέρουμε πώς αυτό μπορεί να επηρεάσει τα πράγματα». Το «Train Dreams» είναι κομψοτεχνικά φτιαγμένο, με τις επιρροές από τον λυρισμό των ταινιών του Τέρενς Μάλικ («Το Δέντρο Της Ζωής») να είναι κάτι παραπάνω από εμφανείς και με τον Τζόελ Έντγκερτον να είναι εξαίρετος στον πρωταγωνιστικό ρόλο, σε μια χαμηλότονη ερμηνεία που δεν βασίζεται στον διάλογο. Ειδική μνεία στο τραγούδι τίτλων που ερμηνεύει ο Νικ Κέιβ και που αξίζει μια υποψηφιότητα στα προσεχή Όσκαρ.
