Από την Ιταλία έρχεται το φιλμ «Πάντα να συγχωρείς» («Always forgive»), ένα κράμα παραμυθιού και ντοκιμαντέρ που ανατρέχει στη ζωή της Κριστίνα Μπέρναρντ, η οποία γεννήθηκε το 1939 σε μια ταπεινή οικογένεια αγροτών. Η παραμυθένια παιδική της ηλικία διακόπτεται από τον αιφνίδιο θάνατο της μητέρας της, ενώ η άφιξη της μητριάς της θα φέρει μια κακομεταχείριση που θα την αναγκάσει να φύγει από το χωριό της, για να αναζητήσει την ευτυχία μακριά από τα αγαπημένα της βουνά.
Εξαιρετικό ενδιαφέρον παρουσιάζει και η ταινία «Νότιος μεσημβρινός» («Austral»), που εστιάζει στο παράφορο πάθος τριών ανδρών για τον ωκεανό, οι οποίοι έρχονται τελικά αντιμέτωποι με τους θαλάσσιους μύθους. Οι τρεις άνδρες αφήνουν τις οικογένειές τους και πηγαίνουν κόντρα στο κρύο και στις καταιγίδες για να συναντήσουν τους απομονωμένους ψαράδες των διαβόητων νησιών του Ακρωτηρίου Χορν στο νοτιότερο κομμάτι γης, στον Νότο της Χιλής. Ένας παράξενος αγώνας για επιβίωση που παίρνει διαστάσεις υπαρξιακού ταξιδιού.
Οι θεατές που εξακολουθούν να εκτιμούν το cinema verité θα απολαύσουν το φιλμ «Τι αφήνουμε πίσω» («What we leave behind») από το Μεξικό. Η ταινία φιλοτεχνεί το πορτρέτο του Τζούλιαν, τον αληθινού παππού της σκηνοθέτριας Ιλιάνα Σόσα, ο οποίος παίρνει για τελευταία φορά το λεωφορείο για το Ελ Πάσο σε ηλικία 89 ετών για να επισκεφθεί τις κόρες του. Ο Τζούλιαν κάνει αυτό το μακρινό ταξίδι κάθε μήνα, χωρίς εξαίρεση, εδώ και δεκαετίες. Πρόκειται για μια τρυφερή εξερεύνηση των γεωγραφικών και των συναισθηματικών αποστάσεων αλλά και το βάρος που αφήνει το αποτύπωμα του χρόνου στις οικογενειακές σχέσεις.
Ακόμα μία ενδιαφέρουσα πρόταση είναι το ελβετικό «DNA της αξιοπρέπειας» («The DNA of dignity») του Γιαν Μπάουμγκαρντερ, που εξερευνά την απώλεια και το πένθος. Ισορροπώντας ανάμεσα στο σεμινάριο ανατομίας και στη θρησκευτική δέηση, αυτό το ντοκιμαντέρ στρέφει το βλέμμα στην πρώην Γιουγκοσλαβία της δεκαετίας του ’90, σε μια εποχή πολέμου που άφησε πίσω της χιλιάδες αγνοούμενους, τα λείψανα των οποίων ίσως να μην βρεθούν ποτέ. Εκείνοι που έμειναν πίσω να θρηνούν έχουν εναποθέσει τις ελπίδες τους στις ανασκαφές και στη δουλειά ειδικών επιστημόνων. Οι άνθρωποι που χάθηκαν ξαναπαίρνουν μορφή χάρη στη γενναία δουλειά των ανθρωπολόγων και των αρχαιολόγων.
Επίσης αξίζει να αναφερθεί και το «Δεν θα σβήσουμε» («We will not fade away») της Αλίσα Κοβαλένκο. Αυτή η εφηβική περιπέτεια εκτυλίσσεται στην Ουκρανία και παρουσιάζει μια όψη του πολέμου που δεν έχει καταγραφεί από τον φακό. Πέντε Ουκρανοί έφηβοι μεγαλώνουν στις μικρές πόλεις μιας περιοχής εξόρυξης άνθρακα και εκεί παλεύουν με τη βαρεμάρα και την αβεβαιότητα. Η οικονομική ύφεση μαστίζει την περιοχή και οι βιαιοπραγίες είναι καθημερινό φαινόμενο. Έτσι λοιπόν, ενώ τα παιδιά θα προσπαθήσουν να βρουν τον δρόμο τους, μια απρόσμενη πρόσκληση θα τους κάνει να ονειρευτούν ένα ταξίδι στο Νεπάλ και εξερευνητικές πεζοπορίες στα Ιμαλάια. Θα κάνουν ό,τι μπορούν λοιπόν για να πραγματοποιήσουν ένα όνειρο που μοιάζει άπιαστο την ώρα που οι συνθήκες στην πατρίδα τους χειροτερεύουν.
