Η χώρα σαπίζει και βυθίζεται στον κινούμενο βόρβορο της φρικώδους γελοιότητας που έχει προκαλέσει η κυβέρνηση της Ν.Δ. (με «άξιους» συμπαραστάτες τις υπόλοιπες «ανεξάρτητες» εξουσίες και την ακόμα πιο «ανεξάρτητη» αλλά απολύτως εξουσιαστική δράση των κωλοπετσωμένων ΜΜΕ). Η χώρα καθημερινά φλερτάρει επικίνδυνα με την ανεπίστρεπτη καταστροφή. Τα γεγονότα έρχονται με φρενήρεις ρυθμούς και παταγώδη θόρυβο, διακυβεύονται σ΄ ένα ακατάστατο Χρηματιστήριο απολύτως ευμετάβλητων «αρχών και αξιών» του συστήματος, θάβοντας την καθημερινότητα κάτω από απίστευτα μεγάλες ποσότητες λυμάτων.
Είμαστε στο μη παρέκει και είναι καιρός να το κατανοήσουμε, όχι πριν να είναι αργά, αλλά ακριβώς επειδή είναι ήδη αργά. «Κατεδαφιζόμεθα» είναι ο τίτλος ενός βιβλίου της αξέχαστης Διδώς Σωτηρίου, που πολλά είδε, πολλά υπέφερε και πολλά έμαθε, αλλά, όπως πάντοτε συμβαίνει, η πραγματικότητα ξεπερνάει και την πιο καλπάζουσα φαντασία. Κοινότοπο, θα μου πεις, αλλά μήπως και το κακό κοινότοπο δεν είναι; Υπάρχει πιο κοινότοπος πολιτικός, πιο ανέμπνευστος, πιο λίγος, πιο ανερμάτιστος και αδίστακτος από τον Κυριάκο Μητσοτάκη; Κι όμως. Η κατακλυσμιαία καταστροφή που έχει επιφέρει ο ίδιος, η κυβέρνησή του, το επιτελικό κράτος, ο φρενιασμένος εσμός που το περιβάλλει και ο άλλος, ο σκοτεινός χαλύβδινος ιστός που στηρίζει το σαθρό οικοδόμημα των «μπροστινών», είναι απείρως καταστροφικότερος της μηδαμινής τους αξίας.
Ανάγκη πάσα να γίνει κατανοητό ότι η μόλυνση καλπάζει καταστρέφοντας κάθε κύτταρο λογικής, ηθικής και αισθητικής που συνέχει την κοινωνία και συναιρεί την έννοια της πολιτείας. Η ευκολία με την οποία ο Μητσοτάκης και το πολυπληθές στράτευμά του διαστρέφουν, ανασκολοπίζουν, εξαϋλώνουν κάθε τι που μας κρατάει όρθιους, δημιουργώντας έναν κυκεώνα (πολτό δηλαδή) τυχαίων και τυχάρπαστων ανθρώπων, θα έπρεπε να κινητοποιήσει κάθε δύναμη, κάθε ένστικτο στην επιβίωση, προκειμένου να αποτιναχτεί ο ζυγός υπό τον οποίο διάγουμε τον βίο μας.
Ας μην ξεγελιόμαστε. Αυτό που ζούμε είναι ο ζυγός της πλήρους διαστρέβλωσης της δημοκρατίας. Διότι δημοκρατία θεραπαινίδα των ισχυρών δεν νοείται. Δημοκρατία αυλητρίδα του κάθε Άδωνι και της κάθε Κεραμέως για να διαλαλούν την πραμάτεια τους στα παιδάκια, πουλώντας αρχαία ελληνικά για σκύλους, δεν νοείται. Δημοκρατία απατεώνισσα που βρίσκει τους χαχόλους (γιατί τέτοιους μας θεωρεί) στην ανάγκη και τους ξεγελάει με κάτι γλίσχρα χιλιάρικα, δημοκρατία τέτοια δεν υφίσταται. Δημοκρατία όπου τα πάντα είναι εμπορεύσιμα, όπου τα πάντα πωλούνται και αγοράζονται, με πιο φθηνό εμπόρευμα τους πολίτες, είναι ένας απέραντος εφιάλτης.
Αυτό τον εφιάλτη ζούμε. «Κατεδαφιζόμεθα», επειδή ανεχόμαστε να μας πωλούν και να μας αγοράζουν. «Όποιος αγοράζεται» έγραφε ο Νίτσε «είναι μικρής αξίας». Συμβαίνει. Τώρα. Κι εμείς φτηναίνουμε. Για να μπορεί να χασκογελάει ο κάθε Δούκας με τα χιλιάρικα στους χαροκαμένους της Ηλείας, να τα ονομάζει «εποποιία» ο Λιβανός και να τους διαγράφει ο Μητσοτάκης (που έκανε ακριβώς το ίδιο με την Αττική Οδό) γιατί, λέει, δεν ανήκουν στον «αξιακό κώδικα» του ίδιου και τις «αρχές και τις αξίες της Ν.Δ.».
Μα ακριβώς αυτός είναι ο αξιακός τους κώδικας, αυτές ακριβώς είναι οι αρχές και αξίες τους και ακριβώς γι’ αυτό διαγράφηκαν οι «ένοχοι» της αποκάλυψης: για να συσκοτιστεί και πάλι η αλήθεια και να επέλθει η κανονικότητα της αναίσχυντης και φρικαλέας αριστείας στη αδιατάρακτη φρικωδία της αρπαγής και της καταστροφής. Με δυο χιλιάρικα από ’δω και τρία χιλιάρικα από ’κει, καταστρέφεται ένα ολόκληρο ΕΣΥ, ένα σύστημα Παιδείας, κάθε προνοιακή πολιτική κοινωνικού κράτους, ενώ με τα ίδια χιλιάρικα αγοράζεται η καταστολή και η υποταγή. Με τα κέρδη από το φτηνό εμπόρευμα που στέλνουν τη λαμπρή εισαγγελέα Διαφθοράς Ελένη Τουλουπάκη να απολογηθεί ως κατηγορούμενη και να αποδείξει ότι δεν είναι μέλος συμμορίας!
Τζάμπα πράμα. Αυτό όμως δεν λέγεται δημοκρατία. Λέγεται μάντρα με την επιγραφή «Πωλούνται υλικά κατεδαφίσεως». Αυτό το εμπόρευμα πουλάει ο πρωθυπουργός κάθε φορά που λέει «συμπολίτες μου», κάθε φορά που μετατρέπει τους νεκρούς σε νόμισμα από το οποίο αποκομίζει κέρδη. Αυτό το εμπόρευμα πουλάνε, αγοράζοντας επαίσχυντες αθωότητες και αποκρουστικές παρασιωπήσεις.
Ένα εμπόρευμα που πουλιέται σαν το ζεστό ψωμί στην αχόρταγη πείνα του βλέμματος. Και όλο πλησιάζει η στιγμή που θα κρεμαστεί η ταμπέλα «ξεπουλήσαμε». Ή, όπως λένε και στο Κολάμπια, «Sold out».
