Τις τρεις μεγάλες αδικίες της «τροπολογίας Πιερρακάκη» για τους δανειολήπτες του «Νόμου Κατσέλη» κατέδειξε ο τομεάρχης Οικονομικών και Ανάπτυξης της Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, Χάρης Μαμουλάκης.
Κατά τη συζήτηση της σχετικής Επίκαιρης Ερώτησης (6.7.26) στην Ολομέλεια, ο Χ. Μαμουλάκης υπογράμμισε ότι η «καθολικότητα» που προτάσσει η κυβέρνηση Μητσοτάκη είναι ψευδής, καθώς η τροπολογία εισάγει αυθαίρετους και μη νόμιμους αποκλεισμούς:
Τιμωρία των συνεπών: Αποκλείονται πλήρως από την επιστροφή των παράνομων τόκων όσοι δανειολήπτες, με τεράστιες θυσίες, ολοκλήρωσαν με συνέπεια τη ρύθμισή τους και εξόφλησαν τις οφειλές τους. Για όσους έχουν ακόμη ρύθμιση ενεργή και το ποσό που παρανόμως καταβλήθηκε υπερβαίνει το εναπομείναν προς συμψηφισμό, δεν επιστρέφεται το υπερβάλλον.
Αποκλεισμός όσων κηρύχθηκαν έκπτωτοι: Αποκλείονται όσοι κηρύχθηκαν έκπτωτοι επειδή δεν άντεξαν να πληρώσουν. Η κυβέρνηση τους χαρακτηρίζει συλλήβδην «στρατηγικούς κακοπληρωτές», αποσιωπώντας ότι πολλοί από αυτούς λύγισαν ακριβώς επειδή οι δόσεις τους διογκώνονταν παράνομα από τον εκτοκισμό επί του συνόλου του κεφαλαίου.
Το σκανδαλώδες «δώρο» στα Funds: Αντί τα παράνομα εισπραχθέντα ποσά των προηγούμενων ετών να επιστραφούν στους παραπάνω αποκλεισμένους δανειολήπτες, η τροπολογία προβλέπει ότι αυτά λογίζονται ως νόμιμα έσοδα για τα funds, προκειμένου να εξοφλούν δικές τους υποχρεώσεις από την τιτλοποίηση (φόρους, απαιτήσεις δημοσίου). Η κυβέρνηση δηλαδή μηδενίζει το επιχειρηματικό ρίσκο των funds εις βάρος των πολιτών.
Ο τομεάρχης Οικονομικών και Ανάπτυξης του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ ζήτησε επιτακτικά από τον υφυπουργό Οικονομίας και Οικονομικών, Δημήτρη Μαρκόπουλο, να εφαρμοστεί άμεσα και καθολικά η υπ’ αριθ. 6/2026 απόφαση της Ολομέλειας του Αρείου Πάγου, χωρίς να αναγκαστούν οι δανειολήπτες να καταφύγουν σε νέες δικαστικές προσφυγές.
Και να διασφαλιστεί ο υποχρεωτικός επανυπολογισμός των οφειλών, από ενάρξεως της ρύθμισης και κατ’ επέκταση η αποκατάσταση, μέσω συμψηφισμού ή επιστροφής αχρεωστήτως καταβληθέντων ποσών, σε δανειολήπτες που έχουν ήδη επιβαρυνθεί από εσφαλμένη εφαρμογή του Νόμου Κατσέλη.
Αντί συγκεκριμένων απαντήσεων, ο Δ. Μαρκόπουλος αναλώθηκε σε λασπολογία κατά του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, με αφορμή την -κατά τον ίδιο- «μαύρη επέτειο» του δημοψηφίσματος, το «κλείσιμο των τραπεζών» και τους «γέροντες που έκλαιγαν έξω από τα ΑΤΜ». Παρέπεμψε δε τους δανειολήπτες στον εξωδικαστικό μηχανισμό, χωρίς να απολογηθεί για τις αδικίες της «τροπολογίας Πιερρακάκη», την οποία ο κ. Μαρκόπουλος παρουσίασε με θριαμβολογίες. Ενώ είναι προφανές ότι ακόμα και αυτή, η ελλιπής τροπολογία, δεν είναι αποτέλεσμα της κοινωνικής ευαισθησίας της παρούσας κυβέρνησης αλλά αναγκαστική παρέμβαση μετά την απόφαση του Αρείου Πάγου.
Απαντώντας στην εριστική τοποθέτηση Μαρκόπουλου, ο Χάρης Μαμουλάκης υπενθύμισε ότι η Νέα Δημοκρατία είναι το κόμμα που φέρει την ευθύνη για τη χρεοκοπία της χώρας, την ώρα που και το ίδιο το κυβερνών κόμμα έχει χρεοκοπήσει, εξού και η «σχέση εξάρτησης» που έχει με τις τράπεζες.
«Την ώρα που οι τέσσερις συστημικές τράπεζες καταγράφουν κερδοφορία μαμούθ, 4,7 δισεκατομμυρίων ευρώ, η κυβέρνησή σας θεώρησε ανέφικτο το κόστος των 500 εκατομμυρίων ευρώ για την πλήρη, δίκαιη και ολιστική προστασία του συνόλου των δανειοληπτών. Επιλέξατε να φέρετε μια ρύθμιση γεμάτη κόφτες, μετατρέποντας μια ξεκάθαρη, κρυστάλλινη, δικαστική δικαίωση των πολιτών από το Άρειο Πάγο σε ένα λογιστικό ασυλίας και εξασφάλισης των κερδών των funds και των τιτλοποιήσεων του προγράμματος “Ηρακλής”. Η κυβέρνησή σας επέλεξε συνειδητά να προστατεύσει τα κέρδη των τραπεζών και τις ισορροπίες των funds στον Ηρακλή, μετατρέποντας αυτή την απόφαση σε έμμεσο δώρο για τους servicers», υπογράμμισε μεταξύ άλλων ο Χ. Μαμουλάκης.
Αναγκάζοντας τον υφυπουργό Οικονομίας και Οικονομικών να συνεχίσει τις καφενειακού χαρακτήρα και αποπροσανατολιστικές αναφορές στο «τρίτο μνημόνιο που είναι “made in Tsipras”», στο… ΝΑΤΟ, στη διαπραγμάτευση του 2015 και στον «Οδυσσέα ο οποίος πήγε να πνίξει στα κύματα όλο το πλήρωμα» (sic).
Δηλαδή, «άλλα λόγια να αγαπιόμαστε», όπως σχολίασε ο Χ. Μαμουλάκης, προκειμένου o κ. Μαρκόπουλος να αποφύγει την ωμή παραδοχή ότι η κυβέρνηση Μητσοτάκη ενδιαφέρεται αποκλειστικά για τα κέρδη των τραπεζών, των funds και των servicers και όχι για την αποτελεσματική προστασία των ευάλωτων δανειοληπτών και της πρώτης κατοικίας.
