Σε μια ατμόσφαιρα βαριά, με βουβή θλίψη, η οικογένεια, οι φίλοι, οι σύντροφοι, καλλιτέχνες και άνθρωποι της τηλεόρασης αποχαιρέτησαν το Σάββατο το μεσημέρι τον Λευτέρη Καπώνη. Κόσμος πολύς βρέθηκε στον Άγιο Κωνσταντίνο της Νέας Μάκρης για να αποχαιρετήσει τον ταλαντούχο, πληθωρικό και αξιαγάπητο συγγραφέα και σεναριογράφο.
Συγκινημένοι, βουρκωμένοι, απορημένοι όλοι που ο γεμάτος ζωντάνια Λευτέρης, ο άνθρωπος της παρέας και της συλλογικότητας, ο άνθρωπος της γνώσης και του καλαμπουριού, αυτή η νηφάλια φωνή έχει σιγήσει, συμπαραστάθηκαν στη σύντροφό του Ελένη και τις κόρες τους Νάντια και Νάνση και τον Σάββα που αγάπησε σαν πραγματικό γιο του.
Μνήμες από τη χούντα
Μνήμες από τη γεμάτη δραστηριότητα, αγώνες, δημιουργία ζωή του Λευτέρη ήρθαν ξανά στο προσκήνιο εκεί στο τελευταίο αντίο. Μνήμες από τον πάντα χαμογελαστό Λευτέρη, που "επί τρία χρόνια, ίσαμε τη σύλληψή μας από τους ΚΥΠατζήδες και ασφαλίτες της χούντας τον Σεπτέμβρη του 1969, αλώνιζε τη Νομική, μοιράζοντας τα όχι μας στην τυραννία" ανέσυραν στον συγκινητικό αποχαιρετισμό τους οι παλιοί συναγωνιστές του από την αντιδικτατορική οργάνωση Σπουδαστική / Λαϊκή Πάλη, Τριαντάφυλλος Μηταφίδης, Κλέαρχος Τσαουσίδης, Αντώνης Λιάκος και Ηλίας Οικονόμου, που για λόγους ανωτέρας βίας δεν μπόρεσαν να είναι παρόντες και εξουσιοδότησαν τον βουλευτή και μέλος του Πολιτικού Γραφείου του ΣΥΡΙΖΑ Νίκο Φίλη να διαβάσει.
"Πλήρωσε κι αυτός το μερτικό του για την αντίστασή μας στη χούντα, με δυόμισι χρόνια εκτόπιση στον Λαγκαδά, για να μπορούν σήμερα κάποιοι να παίζουν με τα νεύρα μας και την υπομονή μας, ξεπλένοντας, 50 χρόνια μετά την αποφράδα 21η Απριλίου, στην κολυμπήθρα της αμνήμονος κοινοβουλευτικής Δημοκρατίας μας, τους λακέδες του Παπαδόπουλου και των συνεργών του" σημείωσαν επίσης.
Εξίσου συγκινητικά τα λόγια του συντρόφου του, μέλους της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ Άγγελου Γκόγκογλου για τον άνθρωπο που "ήθελε να είναι χρήσιμος, ήταν έτοιμος από καιρό για προσφορά σε αυτά που τόσο καλά ήξερε να κάνει. Όμως... δεν επιλέχθηκε... Πίκρα και ερωτήματα. Πόσα θα μπορούσε να έχει προσφέρει; Τι δρόμους θα μπορούσε να είχε ανοίξει;".
"Δεν μας ανέφερε για κομματικές περγαμηνές από τη δράση του. Δεν ήταν ο αριστερός της μιας, μοναδικής και αποκλειστικής αλήθειας, ούτε της κομματικής ένταξης. Ήθελε να είναι ελεύθερος μέσα και ταυτόχρονα έξω" ανέφερε ο Άγγ. Γκόγκογλου γι' αυτόν τον άνευ όρων αριστερό, τον λόγιο παλαιάς κοπής και βαθιάς γνώσης, που "περιέγραφε μια άλλη Αριστερά, πανανθρώπινη, ενάντια στην καπιταλιστική βαρβαρότητα, αλλά χωρίς τις παραμορφώσεις της γραφειοκρατίας του υπαρκτού σοσιαλισμού, της βίας του σταλινικού μοντέλου" και που "οι ελπίδες του για μια άλλη κοινωνία έμειναν μετέωρες.
Τα πρώτα χρόνια της μεταπολίτευσης, ο Ανδρέας Παπανδρέου, το ΚΚΕ και το ΚΚΕ εσωτερικού, τα Εξάρχεια, η αναρχία και ο Γιωτόπουλος και ταυτόχρονα οι πρώτοι χριστιανοί και η επανάσταση απέναντι στην κυριαρχία των Ρωμαίων, ο Κοσμάς ο Αιτωλός και τα κηρύγματά του, η κοινοκτημοσύνη και οι συνεταιρισμοί, όλα μαζί ένα κουβάρι μπλεγμένο που μόνο αυτός είχε τα μέτρα να ισορροπεί και να ξεμπερδεύει".
Στο περίπτερο του ΣΥΡΙΖΑ
Επίσης θυμήθηκε την πρώτη γνωριμία τους, αρχές Ιουνίου του 2012, λίγο πριν από τις εκλογές, στο περίπτερο του ΣΥΡΙΖΑ, όταν "ήρθε κοντά μας ένας τύπος αξύριστος, με ένα τσιγάρο στο κίτρινο από τη νικοτίνη χέρι του. Τον έβλεπα πρώτη φορά. Τον περιέβαλλε μια λάμψη που ξάφνιαζε. Αισθάνθηκα ότι τον ήξερα από πάντα. Άρχισε να μας μιλά για τις εκλογές που έρχονται και με πάθος και σιγουριά να περιγράφει την ανάγκη της ανατροπής και του καινούργιου που γεννιόταν.
Μέσα από ένα λόγο που έρρεε ασταμάτητα, ένα μαγικό παραμύθι με εικόνες ζωντανές, χρωματιστές για τους αντάρτες, τον ΕΛΑΣ και το ΕΑΜ, την τρομοκρατία που ακολούθησε, τον εμφύλιο, τους σκοτωμούς, τις φυλακές και τους κατατρεγμούς, τα ξυπόλητα παιδιά και τους φτωχούς ανθρώπους του μόχθου στο χωριό του, για την ΕΔΑ και τους Λαμπράκηδες, τους 'αποστάτες' και τη Χαμένη Άνοιξη της Ελλάδας, την αναγέννηση της Αριστεράς μετά την ήττα, για το 'Θεμέλιο', την 'Επιθεώρηση Τέχνης', τον Τσίρκα και τον Δεσποτίδη, τη χούντα και την αντίσταση, τις ελπίδες του για τη μεταπολίτευση".
Θυμήθηκε τα "τσιτάτα" από τον Όμηρο, τον Πλάτωνα και τον Σωκράτη, τον Μαρξ και τον Ένγκελς, τον Καστοριάδη και τον Πουλαντζά, "όπου κυριαρχούσε η Ιστορία της Αριστεράς και του κινήματος", αλλά και "τις επιφυλλίδες του στην ‘Αυγή’, που "με την ευστοχία, τη δηκτικότητα, το χιούμορ και τον σαρκασμό έγιναν η τεκμηρίωση και τα κοφτερά μας όπλα στην αντιπαράθεση με τους άλλους, στον αγώνα για την ανατροπή. Ακολούθησε η αλλαγή με νέες αγωνίες, ελπίδες και ερωτήματα για το αν θα τα καταφέρουμε. Η αισιοδοξία και οι αυταπάτες για την επόμενη μέρα, που με ευκολία θα τα άλλαζε όλα, σκόνταψαν στη σκληρή πραγματικότητα της αδυναμίας μας να υλοποιήσουμε τη ρήξη".
Κι αυτό που έλεγε συχνά: "Ερχόμαστε από μακριά και θέλουμε να πάμε ακόμη πιο μακριά". Συγκινητικά επίσης και τα λόγια του σκηνοθέτη και σεναριογράφου Γιώργου Μυλωνά. Λόγια αγάπης για έναν γενναιόδωρο άνθρωπο.
Για το τελευταίο αντίο βρέθηκαν στη Νέα Μάκρη, μεταξύ άλλων, οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ Πάνος Σκουρολιάκος και Γιώργος Πάντζας, αλλά και οι Άννα Χατζησοφιά, Ελένη Ζιώγα, Νίκος Κουτελιδάκης, Γρηγόρης Καραντινάκης, Μανούσος Μανουσάκης, Αντώνης Τέμπος, Γιώργος Μπράμος, Γιώργος Παρτσαλάκης, Θεανώ Κυριάκη, Τάσος Παπανδρέου, Θοδωρής Πετρόπουλος, Μάριος Αθανασίου, Σταύρος Καπελούζος και πολλοί άλλοι.
