Ηθοποιός ο οποίος μάλιστα ειδικεύεται στο τόσο απαιτητικό είδος του stand up comedy αλλά και προικισμένος πιανίστας ο Στέλιος Κάτσαρης - αν και μόλις τριάντα ενός ετών – είναι μία χαρισματική αλλά και πολύπλευρη δημιουργική προσωπικότητα καθώς, εκτός από τα δύο προαναφερθέντα ταλέντα του, από νωρίς επέδειξε και ένα ακόμα, γράφοντας πεζά αλλά και στίχους για άλλους. Ήταν θέμα χρόνου μόνο να ενώσει τα δύο τελευταία μεταξύ τους και στη συνέχεια με την ιδιότητα του ως μουσικού με αποτέλεσμα το «Μαριονέτες», τον πρώτο κύκλο ολοκληρωμένων δικών του τραγουδιών ο οποίος συνδέεται άμεσα με την ομώνυμη νουβέλα του. Το «Μαριονέτες» κυκλοφορεί σε μια εξαιρετικά καλαίσθητη έκδοση CD – βιβλίου από τις εκδόσεις Μετρονόμος, την ηρωική πλέον για τα σημερινά δεδομένα προσπάθεια του Θανάση Συλιβού η οποία περιλαμβάνει το αφιερωμένο στην καλή ελληνική μουσική ομώνυμο περιοδικό, κυκλοφορίες δίσκων και εκδόσεις βιβλίων. Και αν η νουβέλα είναι μία ενδιαφέρουσα πολιτική αλληγορία ο δίσκος μας αποκαλύπτει ένα νέο τραγουδοποιό – και επαρκέστατο ερμηνευτή – ο οποίος ξέρει να αρθρώνει πολιτικό λόγο χωρίς να θυσιάζει τίποτα από την γνήσια ποιητικότητα των στίχων του ενώ η μουσική του ισορροπεί σοφά ανάμεσα στον rock «αέρα» της και την jazz «ατμόσφαιρα» της. Προσέξτε τον Στέλιο Κάτσαρη όχι γιατί το επιδιώκει έστω και στο ελάχιστο ο ίδιος αλλά επειδή πολύ απλά το αξίζει...
Συνέντευξη στον Θάνο Μαντζάνα
Ποιο ήταν το μουσικό σου παρελθόν και η πορεία σου μέχρι την κυκλοφορία αυτού του δίσκου;
Οπως οι περισσότεροι ξεκίνησα δουλεύοντας σε μαγαζιά, αρχικά σε μία μπουάτ στην Πλάκα και έπειτα αλλού. Μου άρεσε πολύ να πειραματίζομαι και το έκανα όσο μπορούσα περισσότερο. Τις πρώτες μου δισκογραφικές δουλειές τις έκανα ως στιχουργός, έγραφα όμως και δικά μου τραγούδια ελπίζοντας ότι κάποια στιγμή θα μου δοθεί η ευκαιρία να δημιουργήσω κάτι δικό μου το οποίο συνέβη με το «Μαριονέτες».
Στέλιος Κάτσαρης - Μαριονέτες (13 Ιουλίου 2012... by tranzistoraki
Θεωρείς τον εαυτό σου επαγγελματία μουσικό ή αυτή η δραστηριότητα είναι για εσένα μόνο μια πολύτιμη κατάθεση ψυχής;
Πιστεύω ότι το δυνατό μου σημείο είναι οι στίχοι, η μουσική για εμένα είναι ένα υπέροχο μέσο έκφρασης μόνον όταν περισσεύουν τα λόγια, όταν δεν αρκούν…Δεν νομίζω ότι είμαι επαγγελματίας μουσικός και θαυμάζω αυτούς που είναι,. νιώθω όμως ότι σε σχέση με την μουσική συνειδητά προτιμώ την ψυχολογία του ερασιτέχνη.
«Μαριονέτες» λοιπόν είμαστε όλοι, ο ελληνικός λαός δηλαδή ή κάποιοι συγκεκριμένοι; Νιώθεις ότι είσαι και εσύ μια από αυτές;
Σε μία κοινωνία, μικρή ή μεγάλη, όλα όσα συμβαίνουν συνδέονται άμεσα η έμμεσα μεταξύ τους. Κατά βάθος όμως θεωρώ ότι είμαστε «Μαριονέτες» του ίδιου μας του εαυτού και απ' αυτό ξεκινούν όλα. Πολύ συχνά ξέρουμε τον τρόπο για να κάνουμε το σωστό και άλλο τόσο συχνά το αποφεύγουμε γιατί πραγματοποιείται δύσκολα.
Θεωρείς ότι εκτός από τους αφεντάδες υπάρχει πρόβλημα και με κάποιους από τους επί της ουσίας ή λεγόμενους επαναστάτες;
Όταν συμβαίνει κάτι τόσο τρομακτικό όσο αυτό που ζούμε τα τελευταία χρόνια ούτε ο επαναστάτης έχει δικαίωμα να αισθάνεται αθώος. Η επανάσταση έχει χρησιμοποιηθεί στην Ελλάδα όπως και κάθε τι άλλο, λυπάμαι που δεν μπορώ να την αφήσω έξω από τον κανόνα αλλά οι εξαιρέσεις λειτουργούν ευκολότερα σε περιόδους ευημερίας όταν, αν θυμάσαι, όλων οι απόψεις ήταν στρεβλές ως προς την πραγματικότητα. Ευτυχώς στις ψυχές κάποιων ανθρώπων υπάρχει η αληθινή έννοια της επανάστασης...
Πιστεύεις ότι κάποιος που επιτίθεται στο όποιο σύστημα με όπλα και βία είναι επαναστάτης ή απλά τρομοκράτης; Και η μόνη εναλλακτική σε αυτό είναι καθένας μας να είναι «Υπήκοος», όπως λες στο τελευταίο τραγούδι του CD;
Τα όπλα και η βία βασίζουν την δύναμη τους στο φόβο που μπορούν να προκαλέσουν. Όποια πράξη εξουσιάζει μέσω του φόβου αποτελεί τρομοκρατική πράξη και κανενός η άποψη δεν μπορεί να το αλλάξει αυτό ούτε και να το δικαιώσει. Δεν μπορεί λοιπόν η βία με κανένα τρόπο να «εξιλεώνεται» ως μέσο εξαιτίας του σκοπού γιατί αναπαράγει τον ίδιο της τον εαυτό, αξιωματικά η βία γεννάει βία. Στην Ιστορία του κόσμου έχουν υπάρξει επαναστάσεις που χρησιμοποίησαν τη βία αλλά αυτό έγινε ενάντια σε καθεστώτα που ήταν βίαια οπότε αντιλαμβάνεσαι ποιος είναι ο φαύλος κύκλος της βίας και για ποιο λόγο η χρήση όπλων και βίας δεν αποτελεί πράξη επανάστασης. Το «Υπήκοος» είναι ένα αλληγορικό τραγούδι το οποίο προφανώς δεν ισχυρίζεται ότι η λύση είναι να είμαστε υπήκοοι. Λέει απλά ότι όσα δεν κατάφερε μία γενεά δεν σημαίνει ότι δεν θα τα κατορθώσει και η επόμενη, πιστεύω ότι είναι ένα αισιόδοξο μήνυμα, ανεξάρτητα από το ύφος του τραγουδιού.
Όντως «εδώ δεν θα πεθάνουν ποτέ οι ποιητές»; Και πόσο αρκετό είναι αυτό, μπορεί να μας διασώσει από την κατρακύλα;
Η ποίηση είναι συνδεδεμένη με την ιδιοσυγκρασία μας γι' αυτό και ο τόπος αυτός πάντα θα γεννά ποιητές. Δεν ξέρω αν θα μπορούσε αυτό να μας σώσει αλλά θα μπορούσε οπωσδήποτε να μας βοηθήσει να δούμε την Ελλάδα με άλλα μάτια από αυτά που την βλέπουμε τώρα.
Πού εναποθέτεις τις ελπίδες σου για την έξοδο από την κρίση, αν φυσικά βλέπεις μια τέτοια;
Η Ελλάδα είναι μία χώρα που της αρέσει να βρίσκεται κάτω από τα φώτα. Αυτή την εποχή όλοι γνωρίζουν ότι αν δεν αντιμετωπίσουμε σοβαρά αυτό που συμβαίνει θα περιθωριοποιηθούμε και θέλω να ελπίζω ότι η σκέψη αυτή είναι αρκετή για να βοηθήσει αυτούς που πρέπει να πάρουν τις σωστές αποφάσεις.
Πιστεύεις ότι η επόμενη κυβέρνηση θα είναι του ΣΥΡΙΖΑ; Αν ναι, τι περιμένεις από αυτήν;
Μπορεί να συμβεί αλλά δεν είναι το μόνο πιθανό σενάριο. Αν συμβεί περιμένω αυτό από το οποίο η Ελλάδα είναι περισσότερη στερημένη, δηλαδή την συνέπεια και συνέχεια του πολιτικού λόγου με τις ανάλογες πράξεις. Οι άνθρωποι έχουν πλέον κουραστεί πάρα πολύ και αυτό, όποιος και αν εκλεγεί, έχει καθήκον να το σεβαστεί.
Ποιες δυνατότητες πιστεύεις ότι έχει το CD σου να φτάσει στο κοινό, με το δεδομένο περιεχόμενο και ύφος του και έχοντας κυκλοφορήσει από μιαν εταιρεία όπως ο Μετρονόμος;
Τα τραγούδια του δίσκου είναι αφηγήσεις βασισμένες στο σήμερα, τόσο στιχουργικά όσο και μουσικά. Η νουβέλα που τα συνοδεύει έχει επίσης έναν πολύ σύγχρονο χαρακτήρα, θεατρικό και αρκετά άμεσο, κάτι που θεωρώ σημαντικό. Ο τρόπος με τον οποίο ενώθηκαν αυτά τα δύο και τα συναισθήματα που προκαλούν είναι η δυνατότητα η οποία βλέπω προσωπικά σε αυτή την δουλειά. Ταυτόχρονα μπορείς να ακούσεις τα τραγούδια χωρίς να έχεις διαβάσει την νουβέλα αλλά, αν τη διαβάσεις, ολοκληρώνεται κάθε απορία που μπορεί να έχεις ως προς το θέμα του δίσκου. Ο Μετρονόμος μου έδωσε την δυνατότητα να κυκλοφορήσω αυτή τη δουλειά ως σύνολο, έτσι όπως σχεδιάστηκε και την είχα ονειρευτεί ενώ σε πρακτικό επίπεδο βρίσκεται ήδη σε όλα τα μεγάλα βιβλιοπωλεία και βέβαια και δισκοπωλεία. Νομίζω λοιπόν ότι ξεκινάμε με αρκετά καλές προϋποθέσεις...
Πώς και γιατί προέκυψαν οι ερμηνευτικές συμμετοχές στον δίσκο; Απλά επειδή είναι φίλοι σου;
Κάθε άλλο, ήταν αυστηρά θέμα δημιουργικότητας και μόνον. Ο Μίλτος Πασχαλίδης στο ρόλο του Οδυσσέα αλλά και ο Πάνος Κατσιμίχας στον ρόλο του Αφηγητή έχουν βασικούς ρόλους και ταυτόχρονα είναι δομικά μέρη της ιστορίας, συνδέονται με αυτήν όχι μόνο ως ερμηνευτές μα και σαν ήρωες της, αν διαβάσει κανείς την νουβέλα το καταλαβαίνει πιο εύκολα. Νομίζω όμως ότι αυτό που μετράει περισσότερο είναι ότι δεν θα ήθελα οτιδήποτε από όλα αυτά να είναι αλλιώς, χαίρομαι που συμμετέχουν στον δίσκο άνθρωποι των οποίων τα τραγούδια αγαπώ.
Το συνθετικό σου ύφος είναι κατά βάση αυτό της μπαλάντας αν δεν κάνω λάθος, έτσι δεν είναι; Πώς λοιπόν έφτασες στο θαυμάσιο σχεδόν jazz ενορχηστρωτικό τελικό αποτέλεσμα, με άλλα λόγια γιατί ανέθεσες αυτό το σκέλος στον Θύμιο Παπαδόπουλο;
Ο Θύμιος είναι πολύ έμπειρος ενορχηστρωτής, ξέρει να σέβεται το κάθε τραγούδι ξεχωριστά αλλά και την άποψη και την δημιουργική φαντασία του συνθέτη. Ταυτόχρονα υποστήριξε αισθητικά την παρουσία της νουβέλας και αυτό είναι σπουδαίο. Επίσης θεωρώ ότι τα πνευστά που έπαιξε ο ίδιος ήταν εκείνα ακριβώς που έδωσαν στον δίσκο τον συγκεκριμένο χαρακτήρα του.
Το υλικό του δίσκου μπορεί να παιχτεί ζωντανά και πόσο διαφορετικό θα είναι τότε;
Φυσικά και μπορεί και ελπίζω ότι όλες οι διαφορές που θα προκύψουν τότε θα είναι προς το καλύτερο!
Και τα σχέδια σου για το υπόλοιπο του καλοκαιριού αλλά και για τη συνέχεια;
Αυτή την περίοδο γράφω νέο υλικό και ταυτόχρονα ασχολούμαι με την προώθηση του δίσκου, για τον χειμώνα δεν γνωρίζω ακόμα.
Ο,τι και αν είναι όμως αυτό που ετοιμάζει ο Στέλιος Κάτσαρης, αν συνεχίσει να το κάνει με το ίδιο μεράκι και προσοχή, δεν αμφιβάλλουμε ότι θα είναι τουλάχιστον ενδιαφέρον και άξιο λόγου...
