Live τώρα    
Ο ευρωατλαντισμός "παγώνει" την Ευρώπη
  • Μείωση μεγέθους γραμματοσειράς
  • Αύξηση μεγέθους γραμματοσειράς
Εκτύπωση

Ο ευρωατλαντισμός "παγώνει" την Ευρώπη

Μέσα από την παρατεταμένη πολιτική, οικονομική, κοινωνική κρίση της Ουκρανίας και την τωρινή περιοδεία στην Ευρώπη του προέδρου των ΗΠΑ, τα σημάδια ενός μίνι "ψυχρού πολέμου" πολλαπλασιάζονται στη Γηραία μας Ήπειρο.

Στην Ουκρανία, η νέα ντε φάκτο πολιτική κατάσταση ακόμη προσπαθεί να "καταλάβει" πώς... άλλαξαν οριστικά τα σύνορα στην Κριμαία, και παρά τις "κορώνες", τρέχουν να μαζέψουν τα χρήματα που τώρα "προσφέρει" η Ε.Ε. και το ΔΝΤ...

Με τις διαρροές των απειλών της "πριγκίπισσας του gas" Τιμοσένκο ότι "θέλει να πυροβολήσει τον Πούτιν", περισσότεροι στον κόσμο αντελήφθησαν ότι οι απειλές, οι προκλήσεις και οι φανατισμοί δεν είναι μόνο σε μια πλευρά, αλλά κυριαρχούν!

Οι δηλώσεις του πρώην καγκελάριου Χέλμουντ Σμιτ (ιστορικού "πατέρα" του SPD στη Γερμανία) πως "είναι λάθος η σκληρή γραμμή απέναντι στον Πούτιν" δεν φαίνεται να "ακούγονται" από τα επιτελεία της Ουάσιγκτον. Ο έμπειρος πολιτικός τόνισε μάλιστα ότι θα προτιμούσε την αποχή στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ, όπως έκανε η Κίνα. Μάλιστα, τόνισε ότι ο "εκνευρισμός" της Δύσης προκαλεί ανάλογο "εκνευρισμό" και στη Μόσχα, γεγονός που διαμορφώνει μια επικίνδυνη κατάσταση.

Ακόμη και για τις περιβόητες κυρώσεις, ο Σμιτ είναι ειρωνικός και τις θεωρεί "μια ανοησία" προσθέτοντας ότι οι οικονομικές κυρώσεις θα χτυπήσουν παράλληλα Ρώσους και δυτικούς.

Στη διεθνή συνάντηση για τα πυρηνικά στη Χάγη που έγινε αυτές τις ημέρες, μπορεί οι 35 χώρες να συμφώνησαν, όμως η άρνηση της Ρωσίας και της Κίνας αφήνει μια σοβαρά ελλειμματική κατάσταση. Με την ευκαιρία της διάσκεψης, ο Ομπάμα σε ρόλο όψιμου σερίφη μίλησε "προστατευτικά" για τις χώρες της Βαλτικής (αλήθεια, πότε τις απείλησε η Μόσχα;), ενώ προσπάθησε να υπερτονίσει τον ρόλο τού ΝΑΤΟ που "εγγυάται" τη συλλογική "ασφάλεια" και άμυνα...

Μπορεί η κρίση στην Ουκρανία να έφερε πιο κοντά την Ε.Ε. με τις ΗΠΑ, όμως αυτό έγινε σε βάρος των πραγματικών αναγκών για μια ευρωπαϊκή πολιτική που να μειώνει τις ατλαντικές εξαρτήσεις, αν όχι να τις "αφήνει" πίσω της.

Ενώ λοιπόν η Ευρώπη χάνει συνεχώς έδαφος ως προς την αυτονομία και τον αυτοτελή ρόλο της, έρχεται ο Ομπάμα για να αναβαθμίσει την ατλαντική, ΝΑΤΟϊκή "σφραγίδα". Άλλωστε η ίδια η Σούζαν Ράις, σύμβουλος Εθνικής Ασφάλειας, δήλωσε καθαρά ότι κεντρικός σκοπός της ευρωπεριοδείας του Ομπάμα είναι η πίστη για "ενότητα της Δύσης" απέναντι στη "ρωσική εισβολή στην Κριμαία". Παρεμπιπτόντως, περνώντας από την Ιταλία ο Ομπάμα πιέζει τον Ρέντσι για την ολοκλήρωση της αγοράς των F35 (business is business!).

Η Ουάσιγκτον επιδιώκει αφενός την ενίσχυση - θωράκιση της ατλαντικής συμμαχίας (σέρνοντας τη σημερινή Ευρωένωση) και αφετέρου την "υποβάθμιση" της Ρωσίας (που τελευταία, όπως π.χ. στη Συρία, έδειξε να "σηκώνει" κεφάλι). Με το κλίμα ενός μίνι ψυχρού πολέμου η "συζήτηση" περνάει στο ατλαντικό κέντρο και η Ευρώπη "υποβαθμίζεται" σε περίπου παρακολούθημα τέτοιων σχεδίων. Όταν ο Ομπάμα μίλησε για μια "περιφερειακή δύναμη" που απειλεί τους γείτονές της, θέλησε να "μειώσει" τις φιλοδοξίες του Πούτιν για ρόλο "υπερδύναμης".

Με τον ευρωατλαντισμό σε αναθέρμανση και ενίσχυση, η Ευρώπη σημειώνει νέες "απώλειες" για έναν δικό της ρόλο και σέρνεται σε μια επικίνδυνη κατωφέρεια υπερατλαντικής "έμπνευσης".

Πάντως, πέρα από το μίνι ψυχροπολεμικό κλίμα, στην ουσία είναι μονόδρομος η επιδίωξη διπλωματικών - πολιτικών διεξόδων (και) με τη Μόσχα ακόμη και για την Ουάσιγκτον.

Ακόμη και η πρόσφατη εξόντωση από την... αστυνομία της Ουκρανίας του ακροδεξιού αιμοσταγούς φυρεράκου δείχνει ότι επίκειται ένα αναγκαίο "μακιγιάζ" - "αναδιάρθρωση" των παραγόντων της νέας εξουσίας στο Κίεβο (άλλωστε, θα γίνουν και οι εκλογές).

Η διαφθορά του ανατραπέντος Γιανουκόβιτς (φίλου του Πούτιν) και η διαφθορά πολλών ακόμη στην Ουκρανία είναι στοιχείο διαρκούς αποσταθεροποίησης και εκβιασμών. Για όσους αγωνίζονται για ειρήνη, δημοκρατία, κοινωνική δικαιοσύνη, είναι μονόδρομος η προσπάθεια για έναν πολυπολικό, αλληλέγγυο κόσμο, για μια Ευρώπη απαλλαγμένη από τα βαρίδια του ατλαντισμού και τις ακραίες συνέπειες του νεοφιλελευθερισμού.

* Για την παρουσίαση του Διεθνούς Τύπου συνεργάστηκαν:

Αναστασία Γιάμαλη, Κάκη Μπαλή, Δημήτρης Στούμπος, Μιχάλης Τρίκκας

Για παρατηρήσεις, σχόλια επικοινωνήστε στο [email protected]

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

ΓΝΩΜΕΣ

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

EDITORIAL

ΑΝΑΛΥΣΗ

SOCIAL

ΠΡΟΣΦΟΡΑ ΣΥΝΔΡΟΜΩΝ
ΨΗΦΙΑΚΟΣ ΜΕΤΑΣΧΗΜΑΤΙΣΜΟΣ 2.0