Είμαστε εκείνοι οι οποίοι συνδιαμορφώνουμε τις εξελίξεις και δεν τις παρακολουθούμε απλά» δήλωσε αμέσως μετά την έκτακτη συνάντησή του με τον Μάρκο Ρούμπιο στην Ουάσιγκτον ο υπουργός Εξωτερικών Γιώργος Γεραπετρίτης. Επιβεβαιώνοντας ότι η ελληνική κυβέρνηση όχι μόνο συμφωνεί, αλλά και εμπλέκεται στα πολεμικά σχέδια της κυβέρνησης στην ευρύτερη περιοχή, τα οποία είναι και σχέδια Νετανιάχου. Σχέδια για επίθεση στο Ιράν, που επιτρέπουν την εθνοκάθαρση στα παλαιστινιακά εδάφη και δημιουργούν χαοτικές ισορροπίες στη Μέση Ανατολή.
Το εκτός προγράμματος ραντεβού Γεραπετρίτη-Ρούμπιο στην Ουάσιγκτον είναι ακόμα ένα στοιχείο που δείχνει ότι η εξωτερική πολιτική της κυβέρνησης κινδυνεύει να καταστεί παρακολούθημα των πολεμικών σχεδίων Τραμπ-Νετανιάχου με απρόβλεπτες συνέπειες. Οι δηλώσεις του υπουργού Εξωτερικών έχουν ιδιαίτερη σημασία στη συγκεκριμένη συγκυρία: «Σε ό,τι αφορά τις περιφερειακές εξελίξεις, συνομιλήσαμε για τα θέματα επίκαιρου ενδιαφέροντος, όπως είναι η Μέση Ανατολή, το Ιράν, η Ουκρανία, η Υποσαχάρια Αφρική - όλες εκείνες οι περιοχές, στις οποίες αυτή τη στιγμή βρίσκονται παγκόσμιοι κίνδυνοι. Για μία ακόμη φορά θα ήθελα να επισημάνω ότι η Ελλάδα βρίσκεται στο προσκήνιο των διεθνών εξελίξεων, με έναν στιβαρό λόγο, με έναν λόγο συνεπή. Είμαστε εκείνοι οι οποίοι συνδιαμορφώνουμε τις εξελίξεις και δεν τις παρακολουθούμε απλά. Με όραμα για την πατρίδα μας, με σθένος και δύναμη, χωρίς ηττοπάθεια, με αυτοπεποίθηση».
Κρατάμε τη διαπίστωση «συνδιαμορφώνουμε», καθώς επίσης ότι «η Ελλάδα βρίσκεται στο προσκήνιο των διεθνών εξελίξεων με έναν στιβαρό λόγο, με έναν λόγο συνεπή». Επισημάνσεις που δεν κρύβουν ότι υπάρχει συναίνεση σε αυτά που γίνονται. Τι είδους συναίνεση όμως; Συνδιαμορφώνει η Αθήνα τα σχέδια κατά του Ιράν; Συνδιαμορφώνει τα όσα συμβαίνουν στη Γάζα; Συνδιαμορφώνει τα όσα συμβαίνουν στην Αφρική; Θα ήταν μήπως πιο συνεπές να ειπωθεί ότι «ακούμε όσα λένε οι ΗΠΑ» ή «ότι παρακολουθούμε με προσοχή όσα συμβαίνουν»; Δεν είμαστε εμείς που θα κάνουμε υποδείξεις στον υπουργό Εξωτερικών. Είναι σαφές ότι ξέρει ακριβώς τι λέει και γιατί το λέει. Η κυβέρνηση θέλει να δείξει ότι μετέχει ενεργά.
Ενδιαφέρον έχει επίσης ότι ο Γ. Γεραπετρίτης συναντήθηκε και με τον διευθυντή του FBI Κας Πατέλ, με τον οποίο συζήτησε θέματα ασφάλειας, ενδεχόμενες υβριδικές επιθέσεις και το μεταναστευτικό. Δηλαδή συζήτησε για τα αποτελέσματα, για κάποιες από τις συνέπειες των δράσεων των ΗΠΑ και του Ισραήλ.
Η συγκυρία
Την ώρα που στον Λευκό Οίκο η συζήτηση αφορά το ενδεχόμενο επίθεσης στο Ιράν και τις συνέπειες της νέας αυτής επιχείρησης, ο Μ. Ρούμπιο (υπουργός Εξωτερικών και σύμβουλος Εθνικής Ασφάλειας) αποφάσισε να συναντηθεί με τον Έλληνα ομόλογό του. Το θέμα ήταν το Ιράν, η Γάζα και η συνολική κατάσταση που επικρατεί στην περιοχή και διαμορφώνεται πρωτίστως από τις δράσεις και αποφάσεις των Νετανιάχου και Τραμπ. Αναμενόμενο ήταν στις επίσημες ανακοινώσεις, όπως και στις δηλώσεις του Γ. Γεραπετρίτη, να υπάρχει αναφορά στις διμερείς σχέσεις, στον στρατηγικό διάλογο Ελλάδας-ΗΠΑ, στις ενεργειακές συμφωνίες που υπογράφονται.
Η συνάντηση με τον Κ. Πατέλ και τα θέματα που εθίγησαν είναι ακόμα ένα στοιχείο που αναδεικνύει την πραγματικότητα, ότι η κυβέρνηση Μητσοτάκη εμπλέκει τη χώρα μας στα πολεμικά σχέδια των Τραμπ και Νετανιάχου. Οι δηλώσεις Γεραπετρίτη δεν αφήνουν περιθώρια για πολλές εξηγήσεις. Όσο και αν θέλει να αναδείξει τον πρωταγωνιστικό ρόλο της κυβέρνησης, δεν κρύβεται η ωμή πραγματικότητα. Η Αθήνα ακολουθεί χωρίς ενστάσεις όσα συμβαίνουν. Ακούει όσα της λένε και για τις δράσεις και για τις επιπτώσεις (κίνδυνοι ασφάλειας).
Στις δηλώσεις του ο Γ. Γεραπετρίτης δεν αναφέρθηκε, έστω για τα μάτια του κόσμου, στα ελληνοτουρκικά. Δεν έγινε καμία συζήτηση γι’ αυτά. Εκτός αν αυτό υπονοείται με τη φράση ότι ο Μ. Ρούμπιο «είναι ένας εξαιρετικά καλός γνώστης των περιφερειακών θεμάτων και ιδίως εκείνων που αφορούν την Ανατολική Μεσόγειο».
πρωτοσέλιδο της ΑΥΓΗΣ στις 22 Φεβρουαρίου
Επιβεβαίωση
Γράφαμε την προηγούμενη Κυριακή ότι η κυβέρνηση εμπλέκει τη χώρα στα πολεμικά σχέδια των Τραμπ και Νετανιάχου. Το έκτακτο ραντεβού με τον Ρούμπιο την ώρα που στον Λευκό Οίκο διεξάγονται πολεμικά συμβούλια καθώς και οι δηλώσεις Γεραπετρίτη αμέσως μετά επιβεβαιώνουν τις διαπιστώσεις μας: Ο Κ. Μητσοτάκης έχει αποφασίσει να καταστήσει την Ελλάδα παρακολούθημα της πολιτικής Τραμπ, ακόμα και των πλέον αμφισβητούμενων για τη σταθερότητα στην περιοχή και την ασφάλεια της χώρας μας. Ο πρωθυπουργός προχωρά σε κινήσεις πέρα από τις δεσμεύσεις του στην Ευρωπαϊκή Ένωση παρά τις αποφάσεις συνολικά της ηγεσίας της Ένωσης αλλά και του ΟΗΕ. Χαρακτηριστικό παράδειγμα, η αποστολή του υπουργού Εξωτερικών Χάρη Θεοχάρη στο λεγόμενο Συμβούλιο Ειρήνης ως παρατηρητή. Προβληματική και η απόφασή του να συμμετάσχει ελληνική στρατιωτική δύναμη στη Γάζα χωρίς ακόμα να είναι σαφής η εντολή της και χωρίς να έχει ενημερώσει τα κόμματα και τη Βουλή των Ελλήνων.
Είναι γνωστό ότι ο Κ. Μητσοτάκης ασκεί εξωτερική πολιτική προσωπικών επιλογών, όπως έχουν δείξει οι αποφάσεις του σε ό,τι αφορά την κυβέρνηση Νετανιάχου. Μια πολιτική που χαρακτηρίζεται και ως ΙΧ.
Αναφερθήκαμε επίσης στην αποστολή δύναμης στη Γάζα. Όλα δείχνουν ότι παρά τις ενστάσεις, τις αμφιβολίες και τις ασάφειες, η κυβέρνηση Μητσοτάκη έχει αποφασίσει να στείλει στρατιωτική δύναμη στη Γάζα. Στο όνομα της διαμόρφωσης σταθερότητας με την πολιτική Τραμπ. Και στο όνομα της αντιπαράθεσης με την Τουρκία! Και χωρίς καμία διάθεση να ενημερώσει τη Βουλή.
Ο ΣΥΡΙΖΑ και η υπεύθυνη της Κ.Ο. για τις εξωτερικές υποθέσεις Ρένα Δούρου έφεραν το όλο θέμα στη Βουλή με δύο ερωτήσεις (15 και 17/2). «Μυστικά στέλνει η κυβέρνηση Έλληνες στρατιώτες στη Γάζα;» ρωτά η Ρένα Δούρου. «Ο ΣΥΡΙΖΑ ζητά από την κυβέρνηση να δώσει κάποιες εξηγήσεις για το πλαίσιο μέσα στο οποίο ακολουθείται η συγκεκριμένη πολιτική. Το ίδιο ζητούν και τα κόμματα της Κεντροαριστεράς».
Οι αποφάσεις της κυβέρνησης Μητσοτάκη, που γίνονται χωρίς καμία ενημέρωση προς τα κοινοβουλευτικά κόμματα ή τους αρχηγούς των κομμάτων, θα καθορίσουν τις ισορροπίες για τη χώρα μας το επόμενο διάστημα. Όπως έγινε και με την πολιτική που αφορά το Ουκρανικό, οι αστοχίες και οι επιπτώσεις της οποίας είναι ήδη ορατές. Η κατάσταση στη Μέση Ανατολή είναι ακόμα χειρότερη και πιο επικίνδυνη για τα διαχρονικά ελληνικά συμφέροντα.
