Το «πρωτοφανές» των πλημμυρών στη Θεσσαλία χρησιμοποιείται ως άλλοθι από την πρώτη μέρα της καταστροφής. Ακούσαμε για 8,5 δισ. τόνους νερό που έπεσαν και ότι τέτοια φαινόμενα παρατηρούνται κάθε 1.000 χρόνια.
Αυτό όμως που δεν ακούσαμε είναι τι θα κάνει η κυβέρνηση για να αποτρέψει ανάλογη καταστροφή στο μέλλον. Δεν ακούσαμε ούτε μία πρόταση. Ούτε ένα σχέδιο για το πώς σκέφτεται να αντιμετωπίσει την πρωτοφανή κατάσταση που κατέστρεψε τη Θεσσαλία. Αντίθετα, η κυβέρνηση κρύβεται πίσω από το «πρωτοφανές» για να μην διαθέσει τα απαραίτητα χρήματα, που προφανώς θεωρεί «πεταμένα», αφού είναι ένα φαινόμενο που συμβαίνει, όπως λέν,ε κάθε 1.000 χρόνια.
Την ώρα που ο κίνδυνος της κλιματικής προσφυγιάς έρχεται όλο και πιο κοντά, καθώς οι πυρκαγιές και τα πλημμυρικά φαινόμενα τείνουν να γίνουν μέρος της καθημερινότητάς μας, οι πολίτες καλούνται να αποδεχτούν ως «συμφορά» την κλιματική κρίση, μεταφυσικής προέλευσης, για την οποία κανείς δεν μπορεί να κάνει κάτι. Εκτός αν πληρώσουν νέο φόρο.
Η κυβέρνηση έχει πετάξει «λευκή πετσέτα» στη διαχείριση των κρίσεων και προσπαθεί να ξεπεράσει τον κάβο όπως - όπως, με τις αποζημιώσεις - ψίχουλα. Αντί να επενδύσουν στην «ασφάλεια», «παίζουν» με το φόβο και πλασάρουν ως λύση την εκκένωση.
Ο φόβος είναι ένα προνομιακό πεδίο για την κυβέρνηση. Η πανδημία άλλωστε έχει επιδείξει θριαμβευτικά αποτελέσματα στη χειραγώγηση των πολιτών, την κορύφωση της ατομικότητας έναντι κάθε συλλογικού και τον κατευνασμό των αντιδράσεων.
Παράλληλα, η άγνοια στην οποία καταβυθίζουν τα mainstream μίντια τους πολίτες δίνει το περιθώριο στην κυβέρνηση να περνάει σχεδόν αθόρυβα, αντικοινωνικά μέτρα και να βάζει τους ιδιώτες από την πίσω πόρτα. Ακούσατε πουθενά ότι κόπηκαν ακόμα και τα ψίχουλα των pass στα οποία είχε επενδύσει προεκλογικά ο Μητσοτάκης ή για το νέο εργασιακό νομοσχέδιο που πετσοκόβει την υπερωρία της Κυριακής;
Στα «μουλωχτά» περνιούνται όλα, με τους πολίτες να παρακολουθούν την παρέλαση των υπουργών να «θρηνεί» στα κανάλια για αυτά που δεν μπορεί να κάνει. Και να μπορεί ο Γεωργιάδης να επαίρεται, στους μονολόγους του, πόσο φιλεργατικό είναι το νομοσχέδιό του, αφού κανείς δεν αντιδρά.
Η λεηλασία του εισοδήματος και των δικαιωμάτων θα κορυφωθεί το επόμενο διάστημα και οι μάχες που θα δοθούν στον κοινωνικό τομέα θα είναι καθοριστικές για το μέλλον των ανθρώπων, αφού αμφισβητείται πλέον ακόμα και η επιβίωσή τους.
Στη χρονική αυτή συγκυρία, μια σοβαρή, μαχητική, προγραμματική, αριστερή αντιπολίτευση είναι πιο αναγκαία από ποτέ. Γι' αυτό στις εκλογές να πας. Και να ψηφίσεις με λόγο, γνώση και συνείδηση των αγώνων για ένα μοντέλο διακυβέρνησης με γνώμονα το κοινό καλό.
