Για εμάς που αρχίσαμε να πολιτικοποιούμαστε το 2008, ο Αλέξης Τσίπρας ήταν ένα ξεχωριστό πολιτικό κεφάλαιο. Ανεξάρτητα από τις ιδεολογικές κατευθύνσεις του καθένα, πρέπει να του αναγνωριστεί αυτό. Πόσο δε μάλλον όταν αυτοπροσδιορίζεται κάποιος στον χώρο της Ριζοσπαστικής Αριστεράς.
Οταν είσαι 17 χρόνων και βλέπεις έναν νέο άνθρωπο να εκλέγεται πρόεδρος κοινοβουλευτικού κόμματος και να μιλάει στη γενιά σου, αντιλαμβάνεσαι ότι δεν είσαι «αόρατος». Από τότε έγιναν πολλά. Τον Δεκέμβριο του 2008 εξέφρασε την οργή μας. Το 2012 μας έδωσε την ελπίδα να ονειρευόμαστε για κάτι που πριν έμοιαζε με άπιαστο όνειρο. Το 2015 έκανε αυτό το όνειρο πραγματικότητα. Στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής μάς έκανε να συγκινηθούμε. Το καλοκαίρι του 2015 αισθανθήκαμε υπερηφάνεια. Η Συμφωνία των Πρεσπών, η έξοδος από τα Μνημόνια στην Ιθάκη και μία σειρά από προοδευτικά νομοσχέδια της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ έφεραν δικαίωση. Μέχρι τις τελευταίες εκλογές ένα πείσμα ότι κάτι μπορεί να αλλάξει. Σε όλη αυτή τη διάρκεια των 15 ετών να τοποθετείται στη σωστή πλευρά της Ιστορίας. Πλάι στους αδύναμους, σε όσους έχουν ανάγκη. Να εκφράζει τις αγωνίες τους και την ελπίδα για ένα καλύτερο αύριο.
Ηταν όλα ρόδινα και καλά; Όχι. Πώς θα μπορούσε άλλωστε; Αν συμφωνείς με κάποιον 100%, μάλλον έχεις πρόβλημα. Έγιναν σφάλματα και κατά τη διακυβέρνησή του και στη συνέχεια. Μπορεί κανείς να κατηγορήσει τον ίδιο και συνολικά τον ΣΥΡΙΖΑ για υπερεκτίμηση δυνατοτήτων, λάθος επιλογές, μετριοπαθή στροφή σε αρκετά ζητήματα, απουσία δυναμικής αντιπολίτευσης, λάθος προεκλογικά μηνύματα κ.ά. Δεν μπορεί όμως να παραγνωρίσει το γεγονός ότι τα παραπάνω ακούγονταν πολύ περισσότερο από τα καλά. Μια αστοχία έπαιρνε μεγαλύτερες διαστάσεις από μια προγραμματική δέσμευση. Ήταν μία άνιση μάχη, καθ’ όλη τη διάρκειά της, η οποία όμως δόθηκε με αξιοπρέπεια. Όπως με αξιοπρέπεια έκλεισε και ο συγκεκριμένος κύκλος χθες, όπως επιτάσσει όλη η διαδρομή που δεν μπορεί, φυσικά, να αποτυπωθεί στις παραπάνω λίγες αράδες.
Η Αριστερά δεν είναι προσωποκεντρική, αλλά είναι οι άνθρωποί της. Μαζί με αυτούς κάνεις τα ταξίδια της. Και το συγκεκριμένο ταξίδι ήταν ωραίο.
