Από τον Κωνσταντίνο Καραμανλή και τη συμβολή του -τη μεταδικτατορική περίοδο- στην εμπέδωση των δημοκρατικών θεσμών έως τον Αντώνη Σαμαρά και τα ακροδεξιά χαρακτηριστικά που προσέδωσε στο κόμμα που ο πρώτος ίδρυσε, η απόσταση είναι χαώδης: αυτό υπογραμμίζουν κύκλοι του ΣΥΡΙΖΑ ΕΚΜ εξηγώντας παράλληλα ότι ο Αλ. Τσίπρας θα μιλήσει στην εκδήλωση του Ιδρύματος Καραμανλή από λόγους πολιτικού πολιτισμού, καταθέτοντας όμως, και εκεί, τις θέσεις της αξιωματικής αντιπολίτευσης.
Οι ίδιοι κύκλοι επισημαίνουν επίσης την “ιδιαίτερη ανησυχία" που προκάλεσε στον Αντ. Σαμαρά η παρουσία Τσίπρα στην αυριανή εκδήλωση, ο οποίος έκανε, σύμφωνα με δημοσιογραφικές πληροφορίες, "τα πάντα για την αποτρέψει ή/και να την υποβαθμίσει. Ίσως αυτό που ενοχλεί τον κ. Σαμαρά είναι οι καίριες επισημάνσεις των στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ ΕΚΜ ότι τα ακροδεξιά χαρακτηριστικά που ο ίδιος και οι συνεργάτες του προσδίδουν στη Ν.Δ. απέχουν πολύ από τη φυσιογνωμία που είχε επιλέξει ο ιδρυτής της, καθώς και οι διαφωνίες στο ίδιο το κόμμα της Ν.Δ. επί αυτής της ιδεολογικής μετάλλαξης" σύμφωνα με τον πυρήνα κριτικής της Κουμουνδούρου.
Εξηγώντας συγχρόνως το “γιατί” της παρουσίας του Αλ. Τσίπρα στην εκδήλωση, διευκρινίζεται ότι “δεν συνιστά κάτι το καινοφανές η συμμετοχή του επικεφαλής της αξιωματικής αντιπολίτευσης σε εκδήλωση επιστημονικού ιδρύματος άλλου κόμματος. Ο πολιτικός πολιτισμός της Αριστεράς επιβάλλει σεβασμό προς τους πολιτικούς μας αντιπάλους. Πόσο μάλλον όταν πρόκειται για ένα πρόσωπο όπως ο Κ. Καραμανλής, που, αντίθετα με την προδικτατορική περίοδο, μετά τη χούντα διαδραμάτισε σημαίνοντα ρόλο στην εμπέδωση των δημοκρατικών θεσμών. Αυτό δεν αλλάζει το γεγονός ότι η Αριστερά ιστορικά βρέθηκε απέναντί του με διαφορετικές προτάσεις και θέσεις" είναι η ξεκάθαρη τοποθέτηση του ΣΥΡΙΖΑ.
Κρίσιμη όμως είναι και η επόμενη επισήμανση, σύμφωνα με την οποία, “ο Αλ. Τσίπρας προσέρχεται στην εν λόγω εκδήλωση με τις θέσεις και τις προτάσεις της Αριστεράς, του ΣΥΡΙΖΑ ΕΚΜ, για την ανάγκη μιας πολιτικής στον αντίποδα του αποδεδειγμένα αποτυχημένου Μνημονίου, για την υπεράσπιση της δημοκρατίας και του κοινωνικού κράτους απέναντι στην καταστροφική μανία των αγορών. Πρόκειται για απόψεις που συγκροτούν έναν εναλλακτικό, δημοκρατικό δρόμο αντιμετώπισης της κρίσης, κατά τη γνώμη μας τον μόνο ρεαλιστικό.
Είναι προτάσεις που αφορούν τη συντριπτική πλειοψηφία των πολιτών που συμμερίζονται τις δημοκρατικές αξίες της κοινωνικής δικαιοσύνης, της αλληλεγγύης, της συλλογικής και ατομικής αξιοπρέπειας. Με αυτή την έννοια απευθύνονται ακόμη και σε πολίτες που μέχρι σήμερα επιλέγουν να εκπροσωπούνται πολιτικά από τη Ν.Δ.”.
