Οι φρεγάτες είναι αποτρεπτική δύναμη. Και η αποτρεπτική δύναμη είναι πατριωτισμός. Άρα κανείς δεν πρόκειται να γκρινιάξει που αγοράζουμε φρεγάτες.
Όποια κι αν είναι η οικονομική κατάσταση στη χώρα.
Αυτός είναι ο λόγος που πάνω στα εξοπλιστικά προγράμματα έχει στηθεί το μεγαλύτερο φαγοπότι. Επειδή το τραπέζι το στρώνει ο πατριωτισμός.
Τέτοιας κλίμακας φαγοπότια χρεοκόπησαν τη χώρα. Τα θυμάται ο κόσμος.
Αυτό είναι η πρώτη παρατήρηση. Η δεύτερη είναι ότι αποτρεπτική δύναμη δεν χτίζεται έτσι. Θα πάρει κι ο άλλος όπλα και η ισορροπία θα επανέλθει.
Επομένως, άλλα μέσα είναι που φέρνουν αποτέλεσμα.
Και συγκεκριμένα η διπλωματία. Και εδώ υπάρχουν σοβαρά ερωτήματα.
Διότι, όταν μέχρι σήμερα η Ελλάδα δεν έχει καν προσπαθήσει να ενεργοποιήσει κυρώσεις της Ε.Ε. κατά της Τουρκίας ή έστω να την απειλήσει με κάτι τέτοιο, ποιο είναι το νόημα να πηδάμε κατευθείαν στις φρεγάτες;
Τρίτη παρατήρηση: αμοιβαία στρατηγική συμμαχία Ελλάδας - Γαλλίας.
Εκστασιάστηκε ο κόσμος. Οι δύο μεγαλύτεροι στρατοί στην Ευρώπη, η Γαλλία, που είναι πυρηνική δύναμη, πρώτο βήμα για την κοινή ευρωπαϊκή άμυνα και τέτοια ηρωικά. Χαλαρώστε λίγο.
Προφανώς υπαινισσόμαστε ότι αν πιαστούμε στα χέρια με την Τουρκία, η Γαλλία θα επέμβει υπέρ μας. Σωστά;
Εν πρώτοις, οι στρατηγικές συμμαχίες χτίζονται πάνω σε κοινά συμφέροντα. Όχι πάνω σε αγορές όπλων 5 και 10 δισ.
Σε δύο χρόνια η Γαλλία θα έχει ξεχάσει ότι μας πούλησε όπλα 10 δισ.
Και μπορεί να συζητάει να πουλήσει στην Τουρκία. Ή να έχει λόγους να μην παρέμβει. Ή να έχει αλλάξει κυβέρνηση και να ακολουθεί άλλη εξωτερική πολιτική.
Ή να έχει αλλάξει κυβέρνηση η Τουρκία.
Και επιπλέον: Αν πιαστούμε στα χέρια με την Τουρκία, ο πρώτος που θα επέμβει, θα είναι οι Αμερικάνοι.
Και η Ευρώπη που θα σου συστήσει αυτοσυγκράτηση.
Γιατί η Τουρκία τους είναι σημαντική σε προσφυγικό, Συρία και εδώ και λίγο καιρό και στο Αφγανιστάν.
Τι θα κάνει η Γαλλία; Θα πάει κόντρα σε όλους αυτούς;
Κι αν δεν τηρήσει τη συμφωνία, τι θα κάνουμε; Θα της δώσουμε τις φρεγάτες πίσω και θα πάρουμε τα λεφτά μας;
Την ίδια στιγμή φαίνεται πως στο πλαίσιο της στρατηγικής αυτής συμμαχίας η Ελλάδα θα καλείται να συμμετέχει σε στρατιωτικές επιχειρήσεις της Γαλλίας στη βόρεια Αφρική.
Που είναι και πιο ρεαλιστικό να συμβεί. Γιατί κανείς άλλος δεν ενδιαφέρεται.
Σοβαρά τώρα; Επειδή μας έκαναν τη χάρη να μας πουλήσουνε φρεγάτες;
Τέταρτη παρατήρηση: Η χώρα βρίσκεται σε άθλια οικονομική κατάσταση. Και το χρέος ανεβαίνει.
Στα μαγαζάκια ο κόσμος σχολιάζει πικρόχολα. Δεν έχουμε μαντίλι να κλάψουμε κι αγοράζουμε φρεγάτες.
Η κυβέρνηση λέει θα ματώσετε φέτος τον χειμώνα με τη θέρμανση, αλλά δεν έχω πάνω από 100 εκατομμύρια να δώσω σε επιδόματα θέρμανσης.
Και μετά σταματάει ξαφνικά η συζήτηση αυτή, πετάμε 10 δισ. για φρεγάτες, τραγουδάμε όλοι μαζί τον εθνικό ύμνο και επανερχόμαστε στη δημοσιονομική στενότητα.
Θα πει ο άλλος και τι θέλεις, να μην έχουμε όπλα;
Ας έχουμε. Αλλά πρώτα απ’ όλα, κάντε μια προσπάθεια να πειστεί ο κόσμος ότι δεν πρόκειται για τις μίζες.
Υπάρχουν διαφανείς διαδικασίες γι’ αυτά. Εδώ ούτε το ΚΥΣΕΑ δεν συνεδρίασε.
Η κυβέρνηση λέει ότι δίνουμε 5 δισ. και ο ΣΥΡΙΖΑ ότι δίνουμε 10. Δεν είναι διαφάνεια αυτό.
Και δεύτερον, χρησιμοποιήστε πρώτα τα διπλωματικά μέσα. Μην φωνάζετε τόσο πολύ ότι πάτε κατευθείαν στη μάσα.
