Το σπίτι του Κέβιν Μοντίγια βρισκόταν επίσης στο ίδιο κτίριο. Ο ίδιος έλειπε στη δουλειά, όμως η σύζυγός του, Λουζμάρι, και η 16χρονη κόρη τους, Τζοερλιίζμαρ, βρίσκονταν στο σπίτι όταν σημειώθηκε ο σεισμός.
«Η επιχείρηση διάσωσης ξεκίνησε πολύ αργά και εξελίσσεται με πολύ αργούς ρυθμούς. Στην αρχή, μόνο οι άνθρωποι που ζουν στη γειτονιά έσπευσαν να βοηθήσουν. Η αστυνομία ήρθε απλώς για να ελέγξει την κατάσταση, αλλά δεν βοήθησε. Η ανταπόκριση της κυβέρνησης ήταν απογοητευτική και αναποτελεσματική», λέει ο 34χρονος.
Όταν επισκεφθήκαμε το σημείο, διασωστικές ομάδες από τη Βενεζουέλα και την Κολομβία πραγματοποιούσαν επιχειρήσεις έρευνας και διάσωσης. Στον χώρο βρίσκονταν επίσης δύο εκσκαφείς και ένας γερανός που ανύψωνε μεγάλες πλάκες από σκυρόδεμα.
Ωστόσο, οι οικογένειες που περίμεναν στην άκρη του δρόμου ανέφεραν ότι χάθηκαν πολύτιμες ημέρες προτού ξεκινήσει αυτή η προσπάθεια.
«Δεν έχω χάσει την ελπίδα μου, αλλά νιώθω συντετριμμένος. Ο νόμος της φύσης λέει ότι ένας πατέρας πρέπει να πεθαίνει πριν από τον γιο του. Φανταστείτε να χάνετε ξαφνικά τον γιο σας», λέει ο Μιγκέλ.
Το κτίριο ήταν ένα από τα πολλά που ανήκαν στο κράτος. Αυτός ο παράγοντας, καθώς και η κεντρική του θέση, είναι ίσως ο λόγος που έχει προσελκύσει την προσοχή των ομάδων διάσωσης.
Ωστόσο, υπάρχουν περιοχές στην πολιτεία Λα Γκουάιρα όπου οι ομάδες έρευνας δεν έχουν ακόμη φτάσει.
Ένας άνδρας με καπέλο του μπέιζμπολ και κόκκινο μπλουζάκι δείχνει μια φωτογραφία της συζύγου και της κόρης του στην οθόνη του κινητού τηλεφώνου, το οποίο κρατά ψηλά με το αριστερό του χέρι.
Ο Κέβιν Μοντίγια χαρακτήρισε την ανταπόκριση της κυβέρνησης «απογοητευτική και αναποτελεσματική».
Συναντήσαμε τη Ντέιλισμπεθ Ερέιρα σε νοσοκομείο της πόλης Λα Γκουάιρα, όπου έλεγχε τους καταλόγους των τραυματιών και των νεκρών. Αναζητά τις κόρες της, τη Γκρέιντελις, 12 ετών, και τη Γκρέιμπελις, 13 ετών.
Μητέρα που μεγαλώνει μόνη της τα παιδιά της, η Ντέιλισμπεθ βρισκόταν στη δουλειά όταν σημειώθηκε ο σεισμός.
Πιστεύει ότι είναι πολύ πιθανό τα κορίτσια να βρίσκονταν στο σπίτι, αλλά τα αναζητά παντού, σε περίπτωση που είχαν βγει έξω και κατάφεραν να επιβιώσουν.
«Δεν έχω καμία βοήθεια από κανέναν. Δεν έχουν σταλεί ούτε μηχανήματα ούτε διασώστες για να σκάψουν στα συντρίμμια. Είναι σαν να σε έχουν αφήσει ολομόναχο να βρεις τους αγαπημένους σου», λέει, ενώ δάκρυα κυλούν στα μάγουλά της.
«Οι κόρες μου ήταν ήσυχα, επιμελή κορίτσια. Το μόνο που θέλω είναι να τις πάρω πίσω, με οποιοδήποτε τίμημα», προσθέτει.
