“Δεν είμαστε φασίστες, δεν είμαστε ρατσιστές” ξεκαθαρίζουν οι διοργανωτές της αντιπροσφυγικής συγκέντρωσης διαμαρτυρίας που οργανώνουν κάτοικοι του Ωραιόκαστρου ενάντια στην “ισλαμοποίηση της πατρίδας μας”. Να σώσουν την Ελλάδα από μια χούφτα παιδιών από τη Συρία και το Αφγανιστάν παλεύουν οι αγνοί αυτοί πατριώτες και βάζουν αστερίσκους και υστερόγραφα στην ταυτότητα μην τυχόν και παρεξηγηθούν από τους κακοπροαίρετους καλοθελητές. Για να το λένε και οι ίδιοι, έτσι θα είναι. Ούτε φασίστες ούτε και ρατσιστές είναι οι άνθρωποι και το δηλώνουν. Έτσι κι αλλιώς σ' αυτό τον τόπο ό,τι δηλώσεις είσαι και ουδεμία συζήτηση χωράει επί αυτού.
Ό,τι γουστάρεις είσαι και όπως θέλεις αυτοαποκαλείσαι. Θες να λες πως είσαι φιλελεύθερος; Το λες, κι ας τρέχεις να προσκυνήσεις το πιο “μαύρο” από τα μαύρα ράσα. Θες να λες πως είσαι προοδευτικός; Το λες, κι ας χρησιμοποιείς μεθόδους και πρακτικές του παρελθόντος. Θες να λες πως είσαι παρών; Το λες, κι ας είσαι απών. Είσαι ό,τι δηλώσεις. Αρκεί να μην σου ζητήσουν αποδείξεις. Αρκεί να μη σου ζητηθεί ο ισολογισμός των λόγων και των πράξεων που θα βάζει στο ζύγι πόσο ρατσιστής, πόσο φιλελεύθερος, πόσο προοδευτικός και πόσο παρών θα βγεις στο μέτρημα με τον ίσκιο των έργων σου.
Γιατί στην αναμέτρηση με την πραγματικότητα δεν βαραίνουν οι δηλώσεις αυτοπροσδιορισμού, αλλά η καταμέτρηση των αγώνων, των συγκρούσεων και των μαχών που δόθηκαν -ανεξαρτήτως αν χάθηκαν ή κερδήθηκαν- στο όνομα της ταυτότητας που ο καθένας επέλεξε να επιδεικνύει, όποτε κι αν του ζητηθεί αυτή. Και δυστυχώς ή ευτυχώς η επίδειξη της ταυτότητας του καθενός και όλων μας αποτελεί, στους δύσκολους και ύποπτους αυτούς καιρούς, καθημερινή υποχρέωση. Είτε πρόκειται για τους κατά δήλωση μη φασίστες του Ωραιοκάστρου, είτε για το φιλελεύθερο ποίμνιο του κάθε Αμβρόσιου, είτε για τα προοδευτικά δακρυγόνα, είτε τέλος για τους απ’ έξω, που έχουν επιλέξει να λένε "παρών" μόνο με το τυφλό “πετροβόλημα” των μέσα.
Π. Κατσάκος
