ΤΟΥ ΠΕΤΡΟΥ ΚΑΤΣΑΚΟΥ
Στο φύλλο της 28ης Μαΐου και με αφορμή μια προκλητική ανακοίνωση της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες όσον αφορά τις συνθήκες φιλοξενίας τους επί ελληνικού εδάφους, ζητούσαμε από τον διεθνή οργανισμό μια έκθεση πεπραγμένων για τη μέχρι σήμερα πορεία υλοποίησης του φιλόδοξου προγράμματος στέγασης 20.000 προσφύγων στην Ελλάδα και μια απάντηση για το πού έχουν πάει τα 104 εκατομμύρια ευρώ με τα οποία η Ε.Ε. τους έχει χρηματοδοτήσει.
Επανερχόμαστε σήμερα στο θέμα κυρίως για λόγους «δικαιοσύνης», μια και τα συγκεκριμένα ερωτήματα θα πρέπει να μετακυλισθούν και στους εν Ελλάδι υπεργολάβους του συγκεκριμένου προγράμματος, οι οποίοι οφείλουν να δημοσιοποιήσουν ανάλογους απολογισμούς. Και λέμε για λόγους «δικαιοσύνης», καθώς η Ύπατη Αρμοστεία έχει μεταφέρει με τη σειρά της μέρος των ευρωπαϊκών κονδυλίων αλλά και μερίδιο ευθύνης σε ΜΚΟ και φορείς της Τοπικής Αυτοδιοίκησης που έχουν αναλάβει την υποχρέωση να τρέξουν το πρόγραμμα στέγασης.
Με μια πρόχειρη συγκέντρωση ανεπίσημων στοιχείων και πληροφοριών, το πρόγραμμα κινδυνεύει να τιναχτεί στον αέρα και από τις φιλόδοξες εξαγγελίες περί αξιοπρεπούς διαβίωσης των προσφύγων να μας μείνουν μερικές εκθέσεις φωτογραφίας και καμιά εκατοστή θέσεις μισθωτής εργασίας συμβούλων και εμπειρογνωμόνων, όπως στην περίπτωση του Δήμου της Αθήνας, που προκήρυξε 68 θέσεις εργασίας για άτομα που θα στελεχώσουν υποστηρικτικά το υποπρόγραμμα κάλυψης 1.200 θέσεων υποδοχής μεταναστών και προσφύγων, μισθώνοντας 200 διαμερίσματα για το 2016, έχοντας μέχρι στιγμής υπογράψει συμβάσεις για τη μίσθωση μόλις 10 διαμερισμάτων στην πρωτεύουσα. Με τους ίδιους -ίσως και με πιο- αργούς ρυθμούς τρέχουν αντίστοιχα υποπρογράμματα και οι ΜΚΟ που ανέλαβαν να πιάσουν τόπο τα κονδύλια της Ε.Ε. και μέχρι σήμερα το μόνο που έχουν να επιδείξουν είναι εκθέσεις φωτογραφίες και εκκλήσεις στους πολίτες για συγκέντρωση τροφίμων και ειδών πρώτης ανάγκης.
Από τη στιγμή που οι κανόνες λειτουργίας της Ε.Ε. επιβάλλουν τη διοχέτευση της ανθρωπιστικής βοήθειας σε διεθνείς οργανισμούς, Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις και αυτοδιοικητικούς φορείς, αποκλείοντας κάθε μορφή διακρατικής μεταφοράς χρημάτων, χρέος της πολιτείας είναι να παρακολουθεί, να ελέγχει και να απαιτεί τη δημόσια λογοδοσία όλων όσοι εμπλέκονται σε προγράμματα εκατομμυρίων ευρώ και αφορούν τη διαχείριση της προσφυγικής κρίσης. Στο τέλος - τέλος, αν δεν μπορούν να αντεπεξέλθουν στις δεσμεύσεις τους, ας το παραδεχτούν, ας επιστρέψουν τα χρήματα στις Βρυξέλλες κι ας αναλάβει η κυβέρνηση την υλοποίηση του σχεδίου.
