Ο ακροδεξιός λόγος του πρώην φιλελεύθερου ηγέτη της Νέας Δημοκρατίας, στη χθεσινή και κατόπιν δικής του πρωτοβουλίας συζήτηση στη Βουλή, εκτός από την ενοχοποίηση των προσφύγων και των μεταναστών, τους οποίους κατηγόρησε ευθέως πως αποτελούν κίνδυνο για την εθνική ασφάλεια και την κοινωνική ηρεμία, περιελάμβανε και μια σειρά «δημιουργικών» προτάσεων τις οποίες θα ζήλευε ακόμα και αυτή η Χ.Α.
Παρουσιάζοντας έναν κατάλογο προτάσεων που αποτυπώνονται στη δημιουργία οκτώ νέων κρατικών δομών ασφαλείας, ο Κ. Μητσοτάκης έδωσε μια πρώτη εικόνα για το κράτος «νόμου και τάξης» που οραματίζεται. Με μια σειρά προτάσεων όπου η Αστυνομία, ο στρατός, η Τοπική Αυτοδιοίκηση αλλά και οι ίδιοι οι πολίτες εμπλέκονται σε ένα σύστημα ελέγχου, ανταλλαγής πληροφοριών και καταστολής, ο αρχηγός της Νέας Δημοκρατίας έβαλε απέναντι στο έθνος έναν πολύμορφο εχθρό στις τάξεις του οποίου κατέταξε αλλοδαπούς, αριστερούς, αλληλέγγυους, αντιεξουσιαστές και λοιπούς υπηκόους του «κράτους των Εξαρχείων», ζητώντας τον έλεγχο όλων αυτών των «εσωτερικών εχθρών» από υπερυπουργεία και συμβούλια εθνικής ασφάλειας.
Σε μια εποχή που το συντηρητικό κομμάτι της Ευρώπης φλερτάρει ανοιχτά με την ξενοφοβία και τον ρατσισμό, ο Κυρ. Μητσοτάκης κάνει ακόμα ένα βήμα προς το χείλος της Δεξιάς. Δεν του έφτασαν οι πρόσφυγες και οι μετανάστες. Δεν του έφτασαν οι «λάθρο» και οι «αλλόθρησκοι». Το πήγε ακόμα πιο δεξιά. Επαναφέροντας νύξεις περί «χαλαρής σχέσης ενός τμήματος του πολιτικού συστήματος με τη βία» και λογικές Σαμαρά περί πεζοδρομιακής Αριστεράς, ο πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας δεν δίστασε να ποινικοποιήσει ακόμα και αυτές τις εργατικές κινητοποιήσεις, ταυτίζοντας την κάθε μορφή διεκδίκησης με κοινωνική αναταραχή και κατάλυση της δημόσιας τάξης.
Θυμίζοντας τον Αντώνη Σαμαρά στα καλύτερά του, ο νυν αρχηγός της Ν.Δ. απευθύνθηκε στα υπερσυντηρητικά αντανακλαστικά μιας συγκεκριμένης μερίδας ψηφοφόρων που αυτή τη στιγμή είτε παραμένουν πιστοί στη ναζιστική συμμορία της Χ.Α. είτε στρέφουν με ενδιαφέρον το βλέμμα τους στο νεότευκτο εθνικιστικό πείραμα Καρατζαφέρη - Μπαλτάκου. Μιλώντας σε αυτό το ακροατήριο, ο Κυρ. Μητσοτάκης επιχείρησε όχι απλά να αντιστρέψει την ανεκτική στάση της ελληνικής κοινωνίας απέναντι στους πρόσφυγες και τους μετανάστες, χρεώνοντας μάλιστα την «επικίνδυνη» παρουσία τους στη χώρα στην κυβέρνηση, αλλά διόγκωσε τους κινδύνους με τη δημιουργία και εσωτερικών εχθρών που κυκλοφορούν ανάμεσά μας είτε λόγω ανικανότητας των αρχών ασφαλείας είτε λόγω δεσμών αίματος της κυβέρνησης με αυτούς. Συνεπικουρούμενους από ασφαλίτικης νοοτροπίας δημοσιεύματα, ο κατά τ' άλλα αντικρατιστής αρχηγός της Ν.Δ. υποσχέθηκε στο ακροατήριό του υπερενισχυμένους κρατικούς μηχανισμούς ελέγχου και καταστολής με κάθετη δομή λειτουργίας που θα ξεκινούν από τον πυρήνα της γειτονιάς, θα περνούν από το αστυνομικό τμήμα και θα καταλήγουν στην ΕΥΠ. Και όλα αυτά για την επιστροφή της κοινωνίας στην «ασφάλεια» και τη «δημιουργικότητα» των πολιτών, που θα μπορούν πλέον να λειτουργήσουν ελεύθεροι και χωρίς την ενοχλητική παρουσία των εσωτερικών εχθρών. Και σε αυτό το μοντέλο εσωτερικής ασφάλειας -σύμφωνα με το σχέδιο Μητσοτάκη- θα έχουν τη δυνατότητα εκτός της αστυνομίας να εμπλακούν τόσο οι ένοπλες δυνάμεις όσο και οι ίδιοι πολίτες, προφανώς παρέχοντας και αυτοί πληροφορίες για τους εσωτερικούς εχθρούς που εμπίπτουν της προσοχής τους.
Ήταν δε τόσο απροκάλυπτη η ακροδεξιά στροφή του Κυριάκου Μητσοτάκη από το βήμα της Βουλής, ώστε όταν λίγη ώρα αργότερα πήρε τον λόγο ο Μιχαλολιάκος, δεν είχε ουσιαστικά τίποτα παραπάνω να προσφέρει στο κοινό του.
Πέτρος Κατσάκος
