ΡΕΠΟΡΤΑΖ: ΝΙΚΟΣ ΛΙΟΝΑΚΗΣ
Αυξάνονται οι πιέσεις από βουλευτές της Δημοκρατικής Συμπαράταξης (ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜ.ΑΡ.) αλλά και του Ποταμιού προς τον Στ. Θεοδωράκη προκειμένου να κάμψουν την κατηγορηματική διαφωνία του για συνεργασία. Το σκεπτικό που φαίνεται να υπάρχει πίσω από την κινητικότητα που αναπτύσσεται αίφνης τις τελευταίες μέρες βασίζεται στο ότι ενόψει των συνεδριακών και των κομματικών διεργασιών των δύο κομμάτων υπάρχει χρόνος και κοινό έδαφος για να δρομολογηθούν εξελίξεις συνεργασίας. Το "κοινό έδαφος" προσδιορίζεται κυρίως από την έντονα αντιπολιτευτική διάθεση απέναντι στον ΣΥΡΙΖΑ.
Δεδομένης της σταθερά επαναλαμβανόμενης άρνησης του Στ. Θεοδωράκη να συνεργαστεί με τη Δημοκρατική Συμπαράταξη, παρουσιάζει ενδιαφέρον -συμβολικό, σε πρώτο επίπεδο- το γεγονός ότι χθες ΠΑΣΟΚ και Ποτάμι προετοίμαζαν κοινή πρόταση για να ζητήσουν ονομαστική ψηφοφορία σε πέντε άρθρα ενόψει της χθεσινοβραδινής ψηφοφορίας του πολυνομοσχεδίου της κυβέρνησης. Από την άλλη, ο επικεφαλής του Ποταμιού δεν εμφανιζόταν ποτέ αρνητικός στην ανάληψη κοινών κοινοβουλευτικών πρωτοβουλιών με το ΠΑΣΟΚ, έχοντας ήδη ζητήσει μέτωπο για την αλλαγή του εκλογικού νόμου. Σε κάθε περίπτωση, πηγές της Χαρ. Τρικούπη και της Αγ. Κωνσταντίνου επικέντρωναν στον συμβολισμό της χθεσινής κοινοβουλευτικής πρωτοβουλίας τους ως "σημαντικό πρώτο βήμα". Η πρόταση, όπως ανέφεραν πηγές της Δημοκρατικής Συμπαράταξης, δεν περιελάμβανε τις υπογραφές της Φ. Γεννηματά και του Στ. Θεοδωράκη, λόγω απουσίας τους.
Μερικές ώρες νωρίτερα ωστόσο, το βράδυ της Πέμπτης, μιλώντας διαδικτυακά με "εθελοντές" του Ποταμιού στο πλαίσιο του προσυνεδριακού διαλόγου, απέρριπτε εκ νέου το ενδεχόμενο συνεργασίας με το ΠΑΣΟΚ, απευθυνόμενος ουσιαστικά και προς αυτούς που στο εσωτερικό του κόμματός του ελκύονται από την ιδέα: "Γίναμε κόμμα, επειδή δεν θέλουμε να είμαστε ΠΑΣΟΚ, Ν.Δ. ή ΣΥΡΙΖΑ", ανέφερε, διευκρινίζοντας πως "το να συνεργαστούμε με το ΠΑΣΟΚ σε επιμέρους θέματα -στον εκλογικό νόμο επί παραδείγματι- μπορεί να γίνει". "Το να πάμε", συνέχισε, "να σταθούμε δίπλα τους και να συζητήσουμε για το πώς θα γίνουμε ένα δεν υπάρχει καν στο μυαλό μας. Εμείς με το παλιό δεν θα γίνουμε ένα".
Εάν πάντως οι σοβαρές επιφυλάξεις του Στ. Θεοδωράκη εδράζονται στον τρόπο μιας συνεργασίας (δηλαδή για το εάν θα πρόκειται για "συγκόλληση") και στα πρόσωπα του παρελθόντος του ΠΑΣΟΚ, πηγές της Χαρ. Τρικούπη γενικότερα δεν εμφανίζονται αρνητικές στο να προκύψει κάτι εντελώς καινούργιο στην πορεία προς την Προγραμματική Συνδιάσκεψη του Μαΐου, ενώ εστιάζουν στις πολιτικές συμπτώσεις και στην "ανανέωση των προσώπων".
Έτσι, χθες ανακινήθηκε έντονα το ζήτημα της συμπόρευσης από στελέχη του ΠΑΣΟΚ, της ΔΗΜ.ΑΡ. και του Ποταμιού. Όλοι μαζί θα πρέπει να κάνουν το πρώτο βήμα για τη δημιουργία της μεγάλης δημοκρατικής παράταξης, που θα περιλαμβάνει το ΠΑΣΟΚ, Το Ποτάμι και τη Δημοκρατική Συμπαράταξη, είπε (Πρακτορείο FM) ο Οδ. Κωνσταντινόπουλος, υποστηρίζοντας ότι δεν είναι καθόλου πρόωρη η συζήτηση για τη συγκρότηση του χώρου της λεγόμενης σοσιαλδημοκρατίας. "Όμως πρέπει όλοι μαζί να αποφασίσουμε το πολιτικό διακύβευμα. Να υπάρξει ο μετασχηματισμός αυτών των κομμάτων σε μια μεγάλη παράταξη", συνέχισε, για να προσθέσει ότι πρέπει να σταματήσουν οι συζητήσεις που αφορούν στα πρόσωπα και ότι "πρέπει να καταλάβουμε ότι πρέπει να ενώσουμε τις δυνάμεις μας με βάση τις πολιτικές".
Το δε μέλος της Ε.Ε. της ΔΗΜ.ΑΡ. Θ. Μαργαρίτης εξέδωσε δήλωση για να χαρακτηρίσει "θετικό ότι τις τελευταίες ημέρες υπάρχει μια ενδιαφέρουσα κινητικότητα και πολιτικές παρεμβάσεις προς αυτή την κατεύθυνση". "Η ανάγκη για έναν ισχυρό τρίτο πόλο από τις δυνάμεις της Δημοκρατικής Συμπαράταξης (ΠΑΣΟΚ, ΔΗΜ.ΑΡ., Κινήσεις Πολιτών) και το Ποτάμι είναι επείγουσα", είπε, στέλνοντας το μήνυμα της Αγ. Κωνσταντίνου προς τον Στ. Θεοδωράκη ότι "οι κομματικές περιχαρακώσεις δεν βοηθούν σε δύσκολες εποχές...".
Ο πρώην βουλευτής της ΔΗΜ.ΑΡ. και νυν βουλευτής του Ποταμιού, Σπ. Λυκούδης δήλωσε (Πρακτορείο FM) ότι "οι δύο χώροι δεν είναι τόσο πολύ μακριά και μπορεί να βρεθεί ένας κοινός τόπος", αναφέροντας επίσης ότι είναι η επίκαιρη η συζήτηση για το ενδεχόμενο συνεργασίας. Στάθηκε ιδιαίτερα στο πώς θα μπορούσε να συγκροτηθεί ο χώρος της "λεγόμενης δημοκρατικής παράταξης", απορρίπτοντας τη λογική της "συγκόλλησης" και πριμοδοτώντας "μια προσπάθεια αναγεννητική για να αποτραπεί το ενδεχόμενο αποτυχίας".
