Κριτική στην ώς τώρα κομματική λειτουργία, με την πρόσθετη ευχή, «έστω και τώρα να προχωρήσουμε στη διαδικασία που θα κατατείνει στην επανίδρυση του ΣΥΡΙΖΑ», άσκησε ο Γιάννης Δραγασάκης.
«Επιτρέψαμε», τόνισε χαρακτηριστικά, «να έχουμε κόμματα μέσα στο κόμμα, κατά παράβαση του καταστατικού και... όπως σπείραμε, έτσι θα θερίσουμε». Μιλώντας ειδικότερα για το Πρόγραμμα Θεσσαλονίκης, είπε πως είχε θετικά, είχε όμως και αρνητικά την ίδια στιγμή. «Πώς θα τα λύσουμε τα θέματα αυτά; Κουτσομπολεύοντας, ότι φταίει ο τάδε ή ο δείνα;» αναρωτήθηκε.
«Δεν πρέπει να πούμε», και αυτή ήταν η πιο χαρακτηριστική φράση του Γ. Δραγασάκη, «ότι ως κόμμα είμαστε θύμα ενός βολονταρισμού, ενός μαξιμαλισμού, που θα έπρεπε, προ πολλού, να είχε διορθωθεί;». Ενώ δεν απέφυγε να πει ότι είναι «συλλογική η ευθύνη, και αναλαμβάνω την ευθύνη που μου αναλογεί». «Όλο το πρόβλημα ήταν οι χειρισμοί και τα πρόσωπα;» ήταν ένα άλλο ερώτημα που απηύθυνε, γιατί «αν υπάρχουν και θεωρητικά λάθη, θα γίνουν και πάλι τα ίδια».
Όμως, ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης ήταν ταυτοχρόνως αποκαλυπτικός γι' αυτούς τους έξι μήνες διαπραγμάτευσης: απαντώντας ειδικότερα στην κριτική αντιπάλων και «δικών μας» όπως είπε, ότι η κυβέρνηση απλώς πήρε μια συμφωνία που της έδωσε η άλλη πλευρά, υποστήριξε πως ο πόλεμος ήταν «ιδιόμορφος», «ασύμμετρος», φέρνοντας ως ενδεικτικό παράδειγμα αυτής της νέας μορφής πολέμου την εκροή καταθέσεων. «Πώς θα χρηματοδοτείται η εισαγωγή τροφίμων και φαρμάκων» στην περίπτωση μη συμφωνίας, ήταν το, γεμάτο αγωνία, ερώτημα που απηύθυνε.
Ενώ σχολιάζοντας τις ιδέες για εναλλακτικές πηγές χρηματοδότησης, (όχι για να χρηματοδοτηθεί η μετάβαση στη δραχμή, όπως ύποπτα ανέφεραν κάποια μιντιακά κέντρα, παρατήρησε, αλλά για να αποφευχθεί το τρίτο δάνειο), ο Γ. Δραγασάκης αποκάλυψε πως όπου ταξίδεψαν κυβερνητικά κλιμάκια (Κίνα, Ρωσία, Ιράν), «η υπόδειξη από παντού ήταν 'κλείστε τη συμφωνία και μετά συζητάμε για επενδύσεις'».
