Τη σημασία της υπογραφής της συμφωνίας της 12ης Ιουνίου με την οποία αποφεύχθηκε άτακτη χρεοκοπία επισημαίνει η τριμηνιαία έκθεση του Γραφείου Προϋπολογισμού της Βουλής που εκτιμά ότι δεν είναι αναπόφευκτο να συμβούν χρεοκοπία και Grexit υπογραμμίζοντας πως η κατάσταση της οικονομίας επιδεινώθηκε το πρώτο εξάμηνο του 2015. Στους παράγοντες που οδήγησαν στην ύφεση η έκθεση συμπεριλαμβάνει τις εκλογές, τη φειδωλή παροχή ρευστότητας από τον ELA σε συνδυασμό με την αυξημένη εκροή καταθέσεων, την αποχώρηση από τις διαπραγματεύσεις με τη λήξη του προγράμματος προσαρμογής, όπως και τη διακοπή της αποπληρωμής δανείων στο ΔΝΤ και την προκήρυξη του δημοψηφίσματος της 5ης Ιουλίου.
Η έκθεση σχολιάζει ότι η τελική συμφωνία της Ελλάδας με τους εταίρους δεν είναι ούτε «Συμφωνία των Βερσαλλιών» ούτε «πραξικόπημα». Βάζει επίσης ως σημαντική παράμετρο για την τελική επιτυχία του προγράμματος την υιοθέτηση της «ιδιοκτησίας» του από την κυβέρνηση παρατηρώντας ότι για να αποδώσουν τα μέτρα οι πολίτες πρέπει να τα αποδεχτούν. Το Γραφείο Προϋπολογισμού χαρακτηρίζει την απόφαση του πρωθυπουργού να υπογράψει την συμφωνία ως «πράξη ευθύνης» υπενθυμίζοντας ότι το ίδιο το Γραφείο είχε υποστηρίξει εξ αρχής την ανάγκη γρήγορης επίτευξης συμφωνίας με τους εταίρους.
Όσον αφορά στο σενάριο επιστροφής στη δραχμή, εκτιμά πως "αν καταλήξουμε σε επιστροφή στη δραχμή, η χώρα κινδυνεύει να εμπλακεί σε ένα φαύλο κύκλο υποτιμήσεων και πληθωρισμού. Το ΔΝΤ έχει υπολογιστεί ότι η υποτίμηση έναντι του ευρώ θα ήταν 50%, πράγμα που θα σήμαινε δραστική μείωση της αξίας των καταθέσεων, οι τιμές των εισαγομένων θα αυξάνονταν και θα ωθούσαν τον πληθωρισμό στο 35% και το ΑΕΠ θα μειωνόταν κατά 8%. Η τελική συμφωνία με τους θεσμούς που διαφαίνεται στον ορίζοντα είναι σημαντική για να αποφύγουμε τα χειρότερα βραχυχρόνια και να μην εισέλθουμε σε ένα αβέβαιο τοπίο μακροχρόνια".
Κρίνοντας το πακέτο των μέτρων που περιλαμβάνονται στη συμφωνία η έκθεση του Γραφείου Προϋπολογισμού υπογραμμίζει ότι το προσύμφωνο της 12ης Ιουλίου «χαρακτηρίζεται από μια προφανή εγγενή ασυμμετρία» αναγνωρίζοντας ότι τα φορολογικά και άλλα μέτρα έχουν «υφεσιακό χαρακτήρα» την ώρα που οι μεταρρυθμίσεις που θα εξουδετέρωναν αυτές τις επιπτώσεις «αποδίδουν μόνο σε βάθος χρόνου και μάλιστα υπό τον όρο ότι θα έχουμε πολιτική και κοινωνική σταθερότητα».
Η έκθεση επισημαίνει ότι «το μείζον διακύβευμα ήταν και παραμένουν οι βαθιές αλλαγές στον τρόπο λειτουργίας του κράτους, των ιδιωτών και στις μεταξύ τους σχέσεις» τονίζοντας ότι «οι μεταρρυθμίσεις αυτές έπρεπε να είχαν γίνει από καιρό, με ή χωρίς Μνημόνια», προβλέποντας ότι, αν εφαρμοστούν «με συνέπεια», τότε «θα επιτρέψουν την επιστροφή σε διατηρήσιμη ανάπτυξη», διαφορετικά «το βάρος θα πέσει πάλι στη μείωση των μισθών».
