Όσοι, ακόμη και κατά το πρόσφατο παρελθόν, έλεγαν για τον ΣΥΡΙΖΑ ότι είναι ένα απομονωμένο, χωρίς αναφορές, επαφές και συμμάχους, στην Ευρώπη κόμμα, μάλλον θα κάνουν πολύ καιρό να ξαναμιλήσουν - αν ξαναμιλήσουν!
Χωρίς αμφιβολία, το εισιτήριο για το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης ήταν η υποψηφιότητα του Αλέξη Τσίπρα για την προεδρία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής: το περιεχόμενο της προεκλογικής του καμπάνιας, ο τρόπος με τον οποίο στάθηκε και τα όσα είπε στο debate, αλλά και -γιατί όλοι στην πολιτική εκ του αποτελέσματος κρίνονται τελικώς- τα σημαντικά κέρδη που κατέγραψε στις εκλογές η ευρωπαϊκή Αριστερά στο σύνολό της και ιδιαίτερα στον Νότο, άλλαξαν το τοπίο... Το σημαντικό όμως είναι ότι ο «εν αναμονή πρωθυπουργός» (κατά τους Financial Times), δεν προσαρμόζει το περιεχόμενο των όσων έχει να πει όταν βρίσκεται στο εξωτερικό ανάλογα με το ποιο είναι το ακροατήριο. Ο αντιπρόεδρος του Κόμματος Ευρωπαϊκής Αριστεράς και πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ τα ίδια λέει μέσα, τα ίδια έξω. Γεγονός που έχει πολλαπλά οφέλη για τη χώρα μας και τους πολίτες: οι συνομιλητές μας του εξωτερικού πληροφορούνται από πρώτο χέρι για την πραγματική κατάσταση στην Ελλάδα αλλά και τις θέσεις του ΣΥΡΙΖΑ. Αν κρίνει κανείς δε, από το ενδιαφέρον, αν όχι αποδοχή, με το οποίο προσεγγίζουν τον Αλέξη Τσίπρα στο εξωτερικό, μπορεί να υποστηρίξει ότι κάτι αρχίζει να αλλάζει στη μερκελική Ευρώπη, ότι τα πρώτα ρήγματα είναι πλέον εμφανή.
Στο ίδιο «στρατόπεδο»
Βέβαια, στην περίπτωση της συνάντησης με τον Πάπα Φραγκίσκο, ο Αλ. Τσίπρας δεν είχε καν κάποιον «απέναντι». Γιατί ο «Πάπας των Φτωχών», τηρουμένων των αναλογιών, είναι στο ίδιο «στρατόπεδο» και προσπαθεί με τις δικές του προσωπικές δυνάμεις να προσαρμόσει έναν διαχρονικά συντηρητικό υπερ-οργανισμό στις απαιτήσεις των καιρών. Με θέσεις προοδευτικές, σε θέματα όπως το μεταναστευτικό και οι συνεχιζόμενες τραγωδίες στα νερά της Μεσογείου, και με την ανθρωπιά που τον διακρίνει, ο Πάπας Φραγκίσκος υπογράμμισε στη συνάντηση το αδιανόητο, όπως είπε, να θεωρούνται κάποιοι άνθρωποι «λαθραίοι» και να πνίγονται στη θάλασσα. Ψιλά γράμματα για την κυβέρνηση Σαμαρά, θα πει κανείς...
Προσέγγισαν επίσης τα προβλήματα της φτώχειας και του κοινωνικού αποκλεισμού, με αναφορά μάλιστα στις αιτίες που τα προκαλούν και όχι απλώς με την ανθρωπιστική οπτική των χριστιανικών εκκλησιών. [Στο βιβλίο του, μάλιστα, «Η χαρά του Ευαγγελίου», που δώρισε στον Αλέξη Τσίπρα γράφει ότι «τα προγράμματα βοήθειας είναι μόνο προσωρινή λύση. Όσο τα προβλήματα των φτωχών δεν αντιμετωπίζονται στη ρίζα τους, απορρίπτοντας την απόλυτη αυτονομία των αγορών και των κερδοσκοπικών δραστηριοτήτων, βάζοντας μπροστά την καταπολέμηση των δομικών αιτιών της άνισης διανομής των εισοδημάτων, τα παγκόσμια προβλήματα δεν πρόκειται να επιλυθούν...»].
Κοντά στα παραπάνω, συζητήθηκε φυσικά και το θέμα της ειρήνης στον κόσμο, γιατί ο Πάπας, εκτός από προκαθήμενος μιας Εκκλησίας, είναι και αρχηγός κράτους. Με 1,5 δισεκατομμύρια, πιστούς ανά την υφήλιο. Ο Πάπας Φραγκίσκος είχε απέναντί του τον επικεφαλής της ευρωπαϊκής Αριστεράς, ένα νέο πολιτικό -έκανε ειδική αναφορά σε αυτό- και μαζί κομιστή του νέου στη... γηραιά ήπειρο. Σε μια συνάντηση που δικαίως χαρακτηρίστηκε «ιστορική», αφού ήταν η πρώτη Ποντίφικα με ηγέτη ευρωπαϊκού αριστερού κόμματος, που δεν είναι αρχηγός κράτους ταυτοχρόνως.
Στο «διά ταύτα» δε, της συνάντησης, έτσι όπως ανέλαβε να το διατυπώσει στη δήλωσή του ο Έλληνας πολιτικός αμέσως μετά, «εκκινούμε από διαφορετικές ιδεολογικές αφετηρίες, τεμνόμαστε όμως σε πανανθρώπινες αξίες, όπως η αλληλεγγύη, η ανάγκη για τον συνάνθρωπο, η κοινωνική δικαιοσύνη». Καθόλου τυχαία εξάλλου η παρουσία στη συνάντηση του νόμιμου εκπροσώπου του Transform! Αυστριακού Βάλτερ Μπάιερ (ο επικεφαλής της οργάνωσης διεθνώς είναι ο Χάρης Γολέμης).
Η αδικία των Μνημονίων
Ταυτοχρόνως όμως ο Πάπας Φραγκίσκος, που έχει ανάλογες παραστάσεις από τη χώρα στην οποία μεγάλωσε, την Αργεντινή, εξεδήλωσε το ενδιαφέρον του και για όσα γίνονται στη χώρα μας, με ένα σύντομο, καίριο την ίδια στιγμή σχόλιο: χαρακτήρισε, έτσι, «άδικο» αυτό που συμβαίνει στην Ελλάδα. Με τον Αλ. Τσίπρα να επισημαίνει, στη δική του απάντηση, ότι «μετά από τέσσερα χρόνια αδιέξοδων και άδικων πολιτικών λιτότητας ο ελληνικός λαός πληρώνει στην πλειοψηφία του, τη στιγμή που οι τράπεζες σώζονται και κάποιοι βγάζουν τα λεφτά τους στο εξωτερικό και απειλούν και από πάνω. Αυτή η μεγάλη αδικία πρέπει να αποκατασταθεί και ο ελληνικός λαός, αλλά και εγώ προσωπικά, είμαστε αποφασισμένοι να κάνουμε τα πάντα». Η αλλαγή στην Ελλάδα αρχίζει, η αλλαγή στην Ευρώπη αρχίζει και στην πορεία αυτή θα απαιτηθούν πολλοί και διαφορετικοί σύμμαχοι.
