Από την πρώτη στιγμή του πολέμου στην Ουκρανία η εκτόξευση της τιμής του αερίου και του πετρελαίου αλλά και ο φόβος για την ομαλή προμήθεια σε δημητριακά, λιπάσματα, ηλιέλαιο, ζωοτροφές απασχόλησαν όλες τις κυβερνήσεις της Ευρώπης αλλά και το σύνολο των επιχειρήσεων του αγροδιατροφικού τομέα, των αγροτών συμπεριλαμβανομένων. Εκτός από την ελληνική κυβέρνηση, που μόλις τώρα ελέησε να συνεδριάσει για το θέμα. Για να καταλήξει στο εκπληκτικό συμπέρασμα ότι μεγάλο κομμάτι της αγροτικής γης είναι ακαλλιέργητο και ότι πρέπει να προωθηθεί η καλλιέργεια του ηλίανθου (ηλιοτρόπιου).
Αν οι στιγμές δεν ήταν κρίσιμες, θα σκάγαμε στα γέλια με το πρωτότυπο συμπέρασμα των «αρίστων». Καλά, σκέφτηκαν πολύ τα ξεφτέρια του Harvard και του Columbia; Το ηλιέλαιο τώρα λείπει και από τη βιομηχανία τροφίμων αλλά και τον τελευταίο «σουβλατζή». Η καλλιέργεια στην Ελλάδα θα αποδώσει μετά από έναν χρόνο. Φτάνουν τα αποθέματα μέχρι τότε;
Ευτυχώς, οι επιχειρηματίες που «καίγονται» για δημητριακά έχουν στραφεί ήδη στη Λατινική Αμερική και κυρίως στην Αργεντινή για να προμηθευτούν μέχρι τέλη Απρίλη-αρχές Μάη τις ποσότητες που χρειάζονται.
Αλλά και από 1η Απριλίου η Ρωσία απαιτεί από τις χώρες που μετέχουν στις κυρώσεις εναντίον της να πληρώνουν το πετρέλαιο και το αέριο σε ρούβλια. Έχει ρούβλια η Τράπεζα της Ελλάδος; Ή θα σπεύσει να αγοράσει από την Τράπεζα της Ρωσίας; Και σε ποια τιμή; Γιατί με το που ανακοίνωσε την πρόθεση να πληρώνεται στο εθνικό της νόμισμα η ρωσική πλευρά, το ρούβλι άρχισε να ανατιμάται ραγδαία. Ή, το χειρότερο, θα υπάρξουν προβλήματα στον εφοδιασμό;
Για το φιάσκο Μητσοτάκη στη σύνοδο κορυφής τι να σχολιάσει κανείς; Μέχρι να υπάρξει πάντως «κοινή λύση», οι περισσότεροι δεν θα μπορούν να πληρώσουν. Και έφτανε μόνο η αναστολή της σύνδεσης με το Χρηματιστήριο Ενέργειας για να χαμηλώσουν οι τιμές κατά 100 ευρώ τη μεγαβατώρα…
