Τρίτη φορά ως πρωθυπουργός ο Κυριάκος Μητσοτάκης θα βρεθεί στο βήμα τής Διεθνούς Έκθεσης Θεσσαλονίκης για να ανακοινώσει την οικονομική πολιτική τής κυβέρνησής του. Βεβαίως, ενέσκηψε η πανδημία από τον πρώτο χρόνο της θητείας του.
Όμως αυτό -στο μέτωπο της οικονομίας-, όσο κι αν σε πρώτη ανάγνωση φαίνεται περίεργο, δημιούργησε ευνοϊκούς όρους σε μερικά πολύ κρίσιμα μέτωπα.
Πρώτον, άφθονη χρηματοδότηση με πολύ χαμηλά επιτόκια. Όχι επειδή βελτιώθηκε η εικόνα του δημόσιου χρέους της χώρας. Ούτε επειδή υπήρξε έκρηξη επενδύσεων. Αντιθέτως, το χρέος εκτινάχθηκε πολύ πάνω από το 200% του ΑΕΠ, ενώ οι επενδύσεις παραμένουν η «αχίλλειος πτέρνα» της ελληνικής οικονομίας. Η πανδημία προκάλεσε την «κοπή» τρισεκατομμυρίων νέου χρήματος και καταβαράθρωσε τα επιτόκια.
Δεύτερον, η πανδημία έβαλε (προσωρινό) τέλος στους «κορσέδες» της λιτότητας από τις ευρωπαϊκές αρχές. Ουδείς πιέζει τον Κ. Μητσοτάκη για τα δημοσιονομικά ελλείμματα που έχουν εκτροχιαστεί - και λόγω της πανδημίας, αλλά όχι μόνο γι’ αυτό...
Τρίτον, η πανδημία προκάλεσε τη δημιουργία ειδικών πακέτων από την Ε.Ε. για μελλοντικές επενδύσεις.
Από την άλλη, αυτά (και αρκετά άλλα...) οδηγούν σε έκρηξη τιμών και πληθωρισμού. Η αγοραστική δύναμη περιορίζεται για τους πολλούς. Δύο μήνες πριν και ενώ ο πληθωρισμός χτύπαγε την πόρτα τής ευρωπαϊκής οικονομίας, ο Κ. Μητσοτάκης αποφάσισε να δώσεις αυξήσεις που μόλις φτάνουν για ένα κουλούρι την ημέρα.
Τώρα το θέμα μπαίνει ωμά και χρειάζεται απαντήσεις χωρίς περιστροφές του τύπου «θα υπάρξουν αντισταθμιστικά μέτρα». Απλά και στεγνά.
Μέτρα ενίσχυσης της αγοραστικής δύναμης των εργαζομένων και ελέγχου της κερδοσκοπίας θα υπάρξουν;
Θα υπάρξουν ανακοινώσεις προς αυτήν την κατεύθυνση στη Θεσσαλονίκη; Ή θα μοιράσει και πάλι «κουλούρια»; Θεσσαλονίκης αυτή τη φορά…
